३४ “त्यो समय सकिएपछि+ म नबुकद्‌नेजरले आकाशतिर हेरेँ र मेरो होस फर्कियो। तब मैले सर्वोच्च परमेश्‍वरको जयजयकार गरेँ, सदासर्वदा जीवित रहनुहुने परमेश्‍वरलाई मैले प्रशंसा र महिमा चढाएँ। किनकि उहाँको शासन कहिल्यै अन्त हुँदैन र उहाँको राज्य पुस्तौँपुस्तासम्म रहिरहन्छ।+

९ जब-जब ती जीवहरूले सिंहासनमा बस्नुहुनेलाई अर्थात्‌ सदासर्वदा जीवित रहनुहुनेलाई+ महिमा, आदर अनि धन्यवाद चढाउँछन्‌,

६ त्यसपछि तिनले सदासर्वदा जीवित रहनुहुने,+ जसले आकाश र त्यसमा भएका थोकहरू, पृथ्वी र त्यसमा भएका थोकहरू अनि समुद्र र त्यसमा भएका थोकहरू सृजनुभयो,+ उहाँको नाममा यस्तो कसम खाए: “अब अझ ढिला हुनेछैन।