22 Uiteindelijk dacht God aan Rachel, en God verhoorde haar door ervoor te zorgen dat ze kinderen kon krijgen.*+ 23 Ze werd zwanger en kreeg een zoon. Toen zei ze: ‘God heeft mijn schande weggenomen!’+

10 Hanna was intens verdrietig* en ze bad tot Jehovah+ en begon hartverscheurend te huilen. 11 Toen deed ze de gelofte: ‘O Jehovah van de legermachten, heb toch aandacht voor de ellende van uw dienares. Denk alstublieft aan mij en vergeet me niet. Geef uw dienares alstublieft een zoon,+ dan zal ik hem aan u geven, Jehovah, zijn hele leven lang. En geen scheermes zal zijn hoofd aanraken.’+