Er is meer nodig dan je kinderen eenvoudig te vertellen wat goed en verkeerd is. Help ze ook te redeneren over vragen als: Waarom verbiedt de Bijbel dingen die aantrekkelijk kunnen lijken? Wat overtuigt mij ervan dat Bijbelse normen altijd goed voor me zijn? (Jes. 48:17, 18) Als je kind gedoopt wil worden, help hem dan om serieus na te denken over de verantwoordelijkheden die de doop met zich meebrengt. Wat zijn de voordelen? Welke offers moet hij brengen? Waarom worden de offers ruimschoots overtroffen door de voordelen? (Mark. 10:29, 30) Het is heel belangrijk hier vóór de doop goed over na te denken. Help je kind over deze dingen te mediteren. Dan is de kans groter dat hij er persoonlijk van overtuigd raakt dat Bijbelse normen altijd het beste voor hem zijn. w17.12 21 ¶14, 15

Velen van jullie, lieve broeders en zusters, zijn ernstig ziek. Anderen moeten voor oudere familieleden zorgen terwijl ze zelf ook niet meer de jongste zijn. Weer anderen moeten veel moeite doen om in het onderhoud van hun gezin te voorzien. En we weten dat velen te maken hebben met niet één maar meerdere van die problemen tegelijk. Als Jehovah al belangstelling heeft voor zijn onbezielde schepping, stel je dan eens voor hoe hij over jou denkt! Jij dient hem, niet omdat je daartoe geprogrammeerd bent, maar omdat je van hem houdt (Ps. 19:1, 3, 14). Onze lieve Vader kent je door en door. Zelfs de haren op je hoofd zijn allemaal door hem geteld (Matth. 10:30). En de psalmist verzekert ons: ‘Jehovah beseft wat de onberispelijken doormaken’ (Ps. 37:18). Hij ziet welke beproevingen je meemaakt, en hij kan je de kracht geven om ze te doorstaan. w18.01 7 ¶1; 8 ¶4

Toen Petrus Tabitha opwekte, was die gebeurtenis zo indrukwekkend dat ‘veel mensen in de Heer gingen geloven’. Ze konden anderen het goede nieuws over Jezus vertellen. Ook konden ze vertellen dat Jehovah in staat is de doden op te wekken (Hand. 9:36-42). Er waren ook ooggetuigen van een andere opstanding. Op een keer was Paulus bij een bijeenkomst in een bovenkamer in Troas, in wat nu het noordwesten van Turkije is. Daar hield hij tot middernacht een toespraak. Een jonge man, Eutychus, zat bij een raam te luisteren. Maar hij viel in slaap en viel van de derde verdieping naar beneden. Misschien was Lukas als eerste bij Eutychus. Als arts kon hij vaststellen: Eutychus was niet alleen gewond en bewusteloos, hij was dood. Toen kwam Paulus naar beneden, sloeg zijn armen om Eutychus heen en zei tot verbazing van iedereen: ‘Hij leeft.’ Wat moet die gebeurtenis veel indruk hebben gemaakt op iedereen die erbij was! Omdat ze de feiten kenden en begrepen dat er een opstanding had plaatsgevonden, ‘voelden [ze] zich bijzonder getroost’ (Hand. 20:7-12). w17.12 5 ¶10, 11