Koninkrijksverkondigers brengen verslag uit

Hulp voor wie „dorsten” in Rusland

„GELUKKIG zijn zij die hongeren en dorsten naar rechtvaardigheid, want zij zullen verzadigd worden”, zei Jezus (Mattheüs 5:6). De volgende ervaringen illustreren hoe Jehovah’s Getuigen helpen de geestelijke dorst van velen te lessen in Rusland, waar de religieuze vrijheid meer dan zeventig jaar aan banden gelegd is geweest.

▪ Een vrouw genaamd Valentina had ernstige vragen over de bijbel, waarop zij jarenlang geen antwoord had gekregen. Zij vroeg zich bijvoorbeeld af: ’Tot wie bad Jezus?’ Zij redeneerde dat Jezus gebeden moest hebben tot iemand die hoger was dan hijzelf en vroeg zich af wat de naam van Diegene was.

Zij bezocht de Russisch-Orthodoxe Kerk. Maar in die religie vond zij de antwoorden op haar vragen niet. Daarmee niet tevreden ging zij naar een protestantse kerk, maar ook daar vond zij geen duidelijke antwoorden. Omdat zij niet wist waar zij verder nog heen zou kunnen gaan, begon Valentina de bijbel te lezen om te proberen op eigen houtje de antwoorden te vinden — maar tevergeefs. Zij bad om hulp.

Enige tijd later klopten er Jehovah’s Getuigen op haar deur. Zij lieten haar in de bijbel zien dat Gods naam Jehovah is. Eindelijk leerde zij tot wie Jezus gebeden had! Zij begon op geregelde basis de bijbel met de Getuigen te bestuderen. Dikwijls bleef zij de hele nacht op om door het Wachttorengenootschap uitgegeven lectuur te lezen en bijbelteksten op te zoeken. Weldra kwam Valentina tot de conclusie dat zij de waarheid gevonden had. Binnen drie maanden ging zij aan de prediking deelnemen en twee maanden daarna werd zij gedoopt. Haar gebedsvolle zoeken naar de waarheid was beloond.

▪ Een Getuige reisde per bus naar een afgelegen gebied om daar te prediken. Onderweg sprak hij met een jonge vrouw over de beloften van de bijbel, maar zij had geen belangstelling. Twee maanden later maakte de Getuige een tweede reis naar hetzelfde gebied om een openbare lezing te houden. Na de lezing sprak hij een bezoeker aan en vroeg hem: „Heeft er al iemand met u over het goede nieuws uit de bijbel gesproken?” De man antwoordde: „Ja, u.” De Getuige dacht dat hij een grapje maakte. Maar de jonge man legde uit dat hij twee maanden eerder het gesprek tussen de Getuige en de jonge vrouw, tijdens de busreis, had gehoord. „Ik wilde meer weten, maar u stapte uit de bus en ik dacht dat ik nooit meer Jehovah’s Getuigen te zien zou krijgen. Toen kwam ik op mijn werk een man tegen die met de Getuigen de bijbel bestudeert. En dus ben ik hier!”

De man en zijn vrouw begonnen met een bijbelstudie. Na heel korte tijd zag hij in dat zijn baan in strijd was met bijbelse beginselen. Omdat hij een goed geweten tegenover God wilde behouden, veranderde hij van beroep. Nu vertelt hij bij elke gelegenheid anderen over Gods koninkrijk. Zijn vrouw maakt ook vorderingen met haar studie van de bijbel.

Het verheugt Jehovah’s Getuigen in het uitgestrekte gebied van Rusland dat zij er een aandeel aan kunnen hebben tot alle oprechte mensen te zeggen: „’Kom!’ En een ieder die dorst heeft, kome; een ieder die wil, neme het water des levens om niet.” — Openbaring 22:17.