Kan de oorlog tegen drugs gewonnen worden?

HET winnen van de oorlog tegen drugs is een loffelijk streven, maar het is geen gemakkelijke opgave. De drugstrein wordt aangedreven door twee krachtige locomotieven — vraag en aanbod. Al bijna een eeuw concentreren regeringen en politie zich op het terugdringen van het aanbod. Hun uitgangspunt was simpel: geen drugs, geen drugsverslaafden.

Pogingen om het aanbod terug te dringen

Om dit doel te bereiken, hebben narcoticabrigades grote zendingen drugs in beslag genomen, en internationale samenwerking heeft ertoe geleid dat prominente drugshandelaars achter slot en grendel zijn gezet. Maar de harde werkelijkheid is dat hoewel doeltreffende controle sommige drugshandelaars misschien dwingt om naar elders uit te wijken, andere afzetgebieden te zoeken of vindingrijker te worden, dit geen eind maakt aan hun activiteiten. „Wij zullen nooit tegen de drugsdealers opgewassen zijn zolang zij onbeperkt over geld beschikken en wij voor ons budget moeten vechten”, gaf een narcotica-expert toe.

Joe de la Rosa, werkzaam op de afdeling misdaadpreventie van de politie van Gibraltar, sprak met Ontwaakt! over het probleem de drugshandel tussen Afrika en het Iberisch Schiereiland onder controle te houden. „In 1997 hebben wij bijna 400 kilo cannabishars in beslag genomen”, zei hij. „Het meeste hiervan werd feitelijk niet van drugsdealers gepakt; het werd drijvend op zee aangetroffen of was op het strand aangespoeld. Dat geeft je enig idee van de enorme hoeveelheid drugs die elk jaar de Straat van Gibraltar oversteekt. Wat wij in beslag nemen, is slechts het topje van de ijsberg. De koeriers die het transport van Afrika naar Spanje verzorgen, beschikken over speedboten die veel sneller zijn dan onze douane-motorboot. En als zij het gevoel hebben dat zij gevaar lopen aangehouden te worden, gooien zij de drugs gewoon overboord, zodat wij geen bewijzen hebben op grond waarvan wij hen kunnen aanklagen.”

In andere delen van de wereld heeft de politie met soortgelijke problemen te kampen. Gewoon uitziende reizigers, kleine vliegtuigjes, containerschepen en zelfs onderzeeërs smokkelen drugs de oceanen of slecht bewaakte grenzen over. In een rapport van de Verenigde Naties werd berekend dat „minstens 75 procent van de internationale drugszendingen onderschept zou moeten worden om de drugshandel wezenlijk minder rendabel te maken”. Momenteel ligt het percentage dat onderschept wordt voor cocaïne waarschijnlijk niet veel hoger dan 30 procent — en voor andere drugs aanzienlijk lager.

Waarom pakken de regeringen het probleem dan niet bij de bron aan door alle cannabisoogsten, papavers en cocastruiken te vernietigen? De Verenigde Naties hebben die stap onlangs aanbevolen, maar dat is geen gemakkelijke stap. Cannabis kan in bijna elke tuin verbouwd worden. Een belangrijke streek in de Andes waar coca wordt verbouwd, ligt in een gebied dat wordt beschreven als „buiten het bereik van staatscontrole”. Soortgelijke situaties bestaan in afgelegen gebieden van Afghanistan en Myanmar, die belangrijke bronnen van opium en heroïne zijn.

Wat de zaak nog gecompliceerder maakt, is dat de drugshandelaars snel kunnen overschakelen op designer drugs, waarnaar steeds meer vraag is. En deze synthetische drugs kunnen bijna overal ter wereld in clandestiene laboratoria worden vervaardigd.

Zouden doeltreffender controle en strengere gevangenisstraffen de drugshandel kunnen inperken? Er zijn gewoon te veel drugspushers, te veel verslaafden en te weinig politiemensen om die methode uitvoerbaar te maken. In de Verenigde Staten bijvoorbeeld zitten bijna twee miljoen mensen achter slot en grendel — velen van hen wegens drugsdelicten. Maar de dreiging met gevangenzetting heeft mensen er niet van weerhouden drugs te gebruiken. In veel ontwikkelingslanden waar de verkoop van drugs explosief toeneemt, zijn de onderbezette en slecht betaalde politiekorpsen niet bij machte het tij te keren.

Kan de vraag naar drugs teruggedrongen worden?

Als pogingen om het drugsaanbod te verminderen vergeefs zijn gebleken, hoe staat het dan met het terugdringen van de vraag? „De oorlog tegen drugs is in werkelijkheid een strijd om het hart en de geest, en niet louter een zaak voor politie, justitie en gevangenissen”, verklaart het tijdschrift Time.

De eerder geciteerde Joe de la Rosa gelooft eveneens dat voorlichting de enige manier is om drugs te bestrijden. „Drugsverslaving is een maatschappelijk probleem, gecreëerd door de maatschappij, dus wij moeten de maatschappij of op zijn minst de denkwijze van de mensen veranderen”, zegt hij. „Wij proberen de school, de ouders en de leerkrachten erbij te betrekken zodat iedereen zich ervan bewust zal zijn dat het gevaar er is, dat drugs verkrijgbaar zijn en dat hun kinderen eraan ten prooi kunnen vallen.”

Wat Jehovah’s Getuigen hebben gedaan

Al vele jaren zijn Jehovah’s Getuigen er actief mee bezig mensen te onderwijzen hoe zij het kunnen vermijden met drugs in aanraking te komen. Zij hebben informatie opgesteld om ouders te helpen hun kinderen over de gevaren van drugs in te lichten.a Bovendien heeft hun bediening bijgedragen tot het rehabiliteren van veel drugsgebruikers en -handelaars.

Ana, die in het vorige artikel werd genoemd, werd met Jehovah’s Getuigen in contact gebracht omdat haar zus over hun succes in het helpen van drugsverslaafden had gehoord. Ana was niet speciaal in de bijbel geïnteresseerd, maar zij ging, hoewel met tegenzin, naar een grote vergadering die door de Getuigen werd gehouden. Daar zag zij een man die een beruchte drugspusher was geweest maar die zowel zijn uiterlijk als zijn leefstijl totaal veranderd had. „Ik dacht dat als hij kon veranderen, ik het ook kon”, zegt Ana. „Zijn verandering overtuigde mij ervan dat ik het aanbod van een bijbelstudie moest aanvaarden.

Vanaf de allereerste keer dat ik bijbelstudie kreeg, besloot ik thuis te blijven, want ik wist dat als ik naar buiten ging, ik andere drugsgebruikers zou ontmoeten en weer drugs zou gaan gebruiken. Ik wist al dat drugs verkeerd waren en dat God deze verslaving niet goedkeurde. Ik had ook de uitwerking gezien die drugs op mensen hebben en de schade die ik mijn eigen familie had berokkend. Maar ik had geestelijke kracht nodig om mij uit mijn drugsverslaving los te breken. De ontwenning was moeilijk. Een tijdlang lag ik de hele dag alleen maar te slapen terwijl de uitwerking van de drugs afnam. Maar het was het waard.”

Werkelijke hoop en betekenis

De eveneens in het vorige artikel genoemde Pedro, de man van Ana, is op eenzelfde manier van drugs verlost. „Toen ik op een dag in het huis van mijn broer hasj zat te roken, zag ik een boek met een titel die mij intrigeerde”, vertelt Pedro. „Het was getiteld De waarheid die tot eeuwig leven leidt. Ik nam het mee naar huis, las het en zocht de schriftplaatsen op. Ik was er zeker van dat ik de waarheid had gevonden.

Het lezen van de bijbel en het spreken met anderen over wat ik leerde, maakte dat ik mij beter voelde en verminderde mijn hunkering naar drugs. Ik besloot de gewapende overval op een benzinestation die ik had gepland, niet door te zetten. Een vriend van mij bestudeerde de bijbel met Jehovah’s Getuigen, en al gauw volgde ik zijn voorbeeld. In negen maanden veranderde ik mijn leefstijl en werd gedoopt. Gedurende die tijd boden veel vroegere vrienden mij drugs aan, maar ik begon onmiddellijk met hen over de bijbel te praten. Sommigen reageerden gunstig. Een van hen overwon zelfs zijn verslaving.

Om met de drugsverslaving te breken, heb je hoop nodig. De bijbel gaf mij die hoop, gaf betekenis aan mijn leven en toonde mij duidelijk hoe God over drugs en geweld denkt. Ik bemerkte dat ik mij beter ging voelen naarmate ik meer over de Almachtige leerde — en er waren geen negatieve bijwerkingen. Later hielp de omgang met drugsvrije mensen op de vergaderingen van Jehovah’s Getuigen mij op deze weg voort te gaan.”

Van drugshandelaar tot metselaar

José, de in het vorige artikel genoemde drugshandelaar, is nu weer metselaar. Hij vond het niet gemakkelijk zijn lucratieve bezigheid op te geven. „Drugs leveren je heel wat geld op,” geeft hij toe, „maar het is geen goede manier om geld te verdienen. Ik zie kinderen met vuurwapens en flitsende auto’s. Gezinnen raken ontwricht, de misdaad viert hoogtij op straat en veel drugsverslaafden breken auto’s open, stelen uit winkels of beroven mensen om aan geld voor drugs te komen. Velen beginnen met hasj, nemen vervolgens ecstasy of andere pillen en proberen dan cocaïne of zelfs heroïne. Ik besef dat ik eraan heb meegewerkt dat velen in deze cyclus verzeild raakten.

Terwijl ik met Jehovah’s Getuigen de bijbel bestudeerde, raakte ik er meer en meer van overtuigd dat het verkeerd was mij met drugs in te laten. Ik wilde een rein geweten hebben, en mijn vrouw, die eveneens studeerde, wilde hetzelfde. Natuurlijk is het moeilijk met de drugshandel te stoppen. Ik legde mijn klanten en mijn koeriers uit dat ik de bijbel bestudeerde en de drugshandel vaarwel had gezegd. Aanvankelijk geloofden ze mij gewoon niet, en sommigen doen dat nog steeds niet. Toch ben ik bijna twee jaar geleden gestopt, en ik heb er geen moment spijt van gehad.

Het afgelopen jaar heb ik als metselaar gewerkt, wat mijn vak is. Nu verdien ik per maand een kwart van wat ik als drugsdealer in één dag kon verdienen. Maar het is een betere levenswijze, en ik voel mij gelukkiger.”

Een mondiale oplossing die succes zal hebben

Een paar moedige handelaars hebben de drugshandel verlaten. En duizenden gebruikers zijn door verschillende ontwenningsmethodes geholpen hun verslaving te overwinnen. Maar, zoals in het World Drug Report wordt toegegeven, „voor de langdurige, zware drugsgebruiker is blijvende onthouding eerder uitzondering dan regel”. Droevig genoeg raken op iedere verslaafde die afgekickt is, verscheidene nieuwe slachtoffers verstrikt. Vraag en aanbod blijven toenemen.

Wil men de oorlog tegen drugs winnen, dan moet er een mondiale oplossing komen, want het probleem is al mondiaal. De VN-commissie voor Verdovende Middelen merkt in dit verband op: „Hoewel drugsgebruik, drugshandel en de criminaliteit die verband houdt met het drugsprobleem in de meeste landen als een van de voornaamste bedreigingen voor de veiligheid werd bezien, was het publiek zich minder bewust van het feit dat drugs een mondiaal probleem vormden dat niet langer alleen door nationale inspanningen opgelost kon worden.”

Maar zullen de regeringen van de wereld zich verenigen om deze mondiale plaag uit te roeien? De resultaten tot dusver zijn niet aanmoedigend. De bijbel wijst echter als de definitieve oplossing op een hemelse regering die zal uitreiken boven nationale grenzen. De bijbel verzekert ons dat Gods koninkrijk, geregeerd door Jezus Christus, „tot in alle eeuwigheid” zal blijven bestaan (Openbaring 11:15). Onder Gods koninkrijk zal van God afkomstig onderwijs dus garanderen dat de vraag naar drugs zal verdwijnen (Jesaja 54:13). En de sociale en emotionele problemen die nu een vruchtbare bodem voor drugsgebruik vormen, zullen voor altijd tot het verleden behoren. — Psalm 55:22; 72:12; Micha 4:4.

Hebt u hulp nodig?

Zelfs nu al worden mensen door de hoop op Gods koninkrijk in handen van Christus gemotiveerd om nee te zeggen tegen drugs. Als u meer informatie zou willen, neem dan contact op met Jehovah’s Getuigen in uw omgeving.

[Voetnoten]

[Illustratie op blz. 11]

Een arrestatie van drugshandelaars

[Verantwoording]

K. Sklute/SuperStock

[Illustratie op blz. 12]

Pedro en zijn vrouw, Ana, bestuderen de bijbel met hun kinderen

[Illustratie op blz. 13]

Pedro installeert beveiligingsapparatuur