Voetnoot

„6:13 De doxologie aan het einde van het Onze Vader komt niet in de beste oude Griekse manuscripten (Alef, B, D, Z), de Oude Latijnse vertaling en de Latijnse Vulgaat voor, maar ze werd zeer vroeg aan het Gebed toegevoegd toen het bij de openbare aanbidding werd gebruikt. Tegen de tijd van Chrysostomus, aan het einde van de vierde eeuw, was een vorm ervan zeer bekend. Het is een liturgische toevoeging die klaarblijkelijk op 1 Kron. 29:11 is gebaseerd.”

Betreffende dit toegevoegde besluit merkt de Synodale Vertaling in een voetnoot bij Matthéüs 6:13 het volgende op: „Deze woorden ontbreken in de beste Hss. en oudste vertalingen. Geen der latijnsche en slechts enkele grieksche kerkvaders hebben ze gekend of althans als echt gebruikt. Ook Luc. XI:4 komen zij niet voor. Men houdt ze daarom thans vrij algemeen voor een oud en eerwaardig bijvoegsel, dat aan het kerkelijk gebruik van dit gebed in vroegeren tijd zijn oorsprong verschuldigd is.”

In Zion’s Watch Tower van 15 januari 1898, bladzijde 31, paragraaf 2, wordt gezegd: „’Want van u is het koninkrijk en de macht en de heerlijkheid, in der eeuwigheid, Amen.’ Alhoewel deze woorden in onze gewone vertaling en in sommige Griekse manuscripten voorkomen, worden ze niet in de oudste Griekse MSS., het Sinaïtische en het Vaticaanse manuscript aangetroffen. Dit schijnen derhalve menselijke woorden te zijn die aan de woorden van onze Heer zijn toegevoegd. Voor zover het deze aarde betreft, zijn deze woorden op geen enkel tijdstip gedurende het Evangelietijdperk van toepassing geweest; de heerschappij over de aarde is niet van de Heer geweest, de macht over de aarde is niet in handen van de Heer geweest en de heerlijkheid van de aarde is niet van de Heer geweest. . . .”