Stel dat je wilt werken aan je vergevingsgezindheid. Lees en mediteer dan om te beginnen over personen in de Bijbel die anderen van harte vergaven en over personen die dat niet deden. Denk na over het voorbeeld van Jezus. Hij vergaf anderen graag (Luk. 7:47). Hij was niet gefocust op hun fouten maar keek naar hun potentieel. Jezus was heel anders dan de farizeeën, ‘die op anderen neerkeken’ (Luk. 18:9). Als je over zulke voorbeelden hebt gemediteerd, vraag je dan af: Wat zie ik in anderen? Op welke eigenschappen ben ik gefocust? Als je het moeilijk vindt iemand te vergeven, probeer dan zo veel mogelijk van zijn goede eigenschappen op te schrijven. Vraag je vervolgens af: Hoe beziet Jezus die persoon? Zou hij hem vergeven? Zo’n studieproject kan je helpen je manier van denken te corrigeren. Aanvankelijk kan het nog best moeilijk zijn iemand die je heeft gekwetst te vergeven. Maar als je eraan blijft werken, zul je na verloop van tijd makkelijker vergeven. w22.04 23 ¶6

De vijanden van God worden in Openbaring symbolisch beschreven als een aantal wilde beesten. Zo is er ‘een wild beest met tien hoorns en zeven koppen’ dat ‘uit de zee opkomt’ (Openb. 13:1). Dat beest wordt gevolgd door ‘een ander wild beest’ dat ‘uit de aarde opkomt’. Het spreekt als een draak en ‘laat vuur uit de hemel komen’ (Openb. 13:11-13). Later zien we ‘een scharlakenrood wild beest’ waarop een hoer zit. Die drie wilde beesten zijn een afbeelding van vijanden die al heel lang tegen Jehovah God en zijn Koninkrijk gekant zijn. Het is dus belangrijk te weten wie het zijn (Openb. 17:1, 3). We moeten begrijpen wat de symbolische taal betekent. Hoe kom je daar het beste achter? Laat de Bijbel zichzelf uitleggen. Veel van de symbolen in Openbaring worden verklaard in andere Bijbelboeken. w22.05 8-9 ¶3-4

Sommige aanbidders van Jehovah hebben er moeite mee zich aan te passen aan de beperkingen die komen met een gevorderde leeftijd of gezondheidsproblemen. Als jij soms ontmoedigd bent door bepaalde beperkingen, vraag je dan af wat Jehovah echt van je verlangt. Hij wil dat je doet wat je kunt — wat dat op dit moment ook mag zijn. Stel je voor dat een zuster van in de 80 ontmoedigd is omdat ze in de dienst niet zo veel kan doen als toen ze in de 40 was. Ze doet wat ze kan maar denkt dat Jehovah niet tevreden is met wat ze doet. Is dat ook echt zo? Als die zuster haar uiterste best deed toen ze in de 40 was en nog steeds haar uiterste best doet nu ze in de 80 is, dan is ze er dus nooit mee gestopt haar uiterste best te doen. Als je je best doet, zal Jehovah als het ware tegen je zeggen: ‘Goed gedaan!’ (Vergelijk Mattheüs 25:20-23.) Het is makkelijker om je vreugde te behouden als je focust op wat je wel kunt doen in plaats van wat je niet kunt doen. w22.04 10 ¶2; 11 ¶4-6