Hoewel deze christelijke getuigen op aarde die de hoop koesteren mederegeerders met Christus in het hemelse Koninkrijk te zijn, slechts een gering aantal vormen, thans niet meer dan zo’n 10.000, heeft een steeds groter wordend aantal van de „grote schare” der „andere schapen”, die de hoop koesteren het einde van dit samenstel van dingen te overleven en Jehovah’s nieuwe ordening binnen te gaan, zich bij hen aangesloten (Openb. 7:9; Joh. 10:16). Niettemin is zelfs dit aantal, dat thans meer dan anderhalf miljoen personen bedraagt, onbeduidend in vergelijking met de wereldbevolking van meer dan drie miljard. Daarom beseffen deze dienstknechten van God de noodzaak dat deze hemelse organisatie hen beschermt.

De natiën hebben verbaasd gestaan over de moed die deze christenen bezitten om aan de natiën bekend te maken dat Jehovah de Almachtige God, de Allerhoogste, is. Gelukkig zijn zij die tot het besef komen dat de bekendmaking door onweerstaanbare hemelse legerscharen wordt ondersteund!

Vragen van lezers

● Waarom plaatst de Nieuwe-Wereldvertaling in Lukas 23:43 de dubbele punt achter het woord „heden”? — V.S.

In de Nieuwe-Wereldvertaling van de Heilige Schrift luidt Lukas 23:43: „En hij zei tot hem: ’Voorwaar, ik zeg u heden: Gij zult met mij in het Paradijs zijn.’” Jezus zei dit in antwoord op het verzoek van een van de naast hem hangende kwaaddoeners: „Jezus, denk aan mij wanneer gij in uw koninkrijk gekomen zijt.”

Andere bijbelvertalingen interpuncteren Lukas 23:43 echter anders. In de Statenvertaling staat bijvoorbeeld: „En Jezus zeide tot hem: Voorwaar, zeg Ik u: Heden zult gij met Mij in het Paradijs zijn.”

Het is duidelijk dat de plaats van de dubbele punt de betekenis van het vers verandert. Doordat in de Statenvertaling de dubbele punt vóór het woord „heden” staat, wordt de indruk gegeven dat Jezus tot de kwaaddoener zei dat hij nog die zelfde dag in het Paradijs zou zijn. Dit zou betekenen dat Jezus in zijn Koninkrijk moest komen en dat zowel Jezus als de kwaaddoener op dezelfde dag dat Jezus sprak, in het Paradijs zouden zijn.

Hoe is deze zin in de oorspronkelijke Griekse taal van de christelijke Griekse Geschriften geïnterpuncteerd? Hij is helemaal niet geïnterpuncteerd. Waarom niet? Omdat de schrijvers van de Griekse Geschriften destijds geen interpunctie toepasten. The Encyclopedia Americana, 1956, Deel 23, bladzijde 16, verklaart: „In de oudere handschriften en inscripties van de Grieken is geen poging tot interpunctie kenbaar.” Pas in de negende eeuw G.T. kwam punctuatie algemeen in gebruik. Hoewel latere Griekse teksten, zoals die van Westcott en Hort, het Griekse woord voor „heden” door een komma, lieten voorafgaan, deden zij dit volgens hun eigen inzicht en religieuze opvattingen. In de oudere Griekse teksten kwam echter noch de komma noch enig ander leesteken voor.

Waar dient de dubbele punt of de komma dan geplaatst te worden? Welk getuigenis geeft Gods eigen Woord hierover? Wat heeft Jezus zelf gezegd? Geloofde hij dat hij onmiddellijk na zijn dood, in diezelfde periode van vierentwintig uur, zijn koninkrijk zou beërven en in het een of andere Paradijs zou zijn?

Eerder had Jezus tot zijn discipelen gezegd: „De Zoon des mensen moet veel lijden ondergaan en door de oudere mannen en overpriesters en schriftgeleerden verworpen worden en worden gedood en op de derde dag worden opgewekt” (Luk. 9:22). De twee engelen aan het graf zeiden tot de vrouwen die daar waren gekomen: „Hij is niet hier, maar is opgewekt. Herinnert u, hoe hij tot u heeft gesproken terwijl hij nog in Galiléa was, en zei dat de Zoon des mensen in de handen van zondige mensen overgeleverd moest worden en aan een paal moest worden gehangen en nochtans op de derde dag moest opstaan.” — Luk. 24:6, 7.

Jezus werd niet op de dag dat hij stierf maar op de derde dag na zijn dood opgewekt. Hij kon dus niet op de dag van zijn dood in zijn koninkrijk zijn gekomen. Waar was hij dan gedurende die drie dagen vóór zijn opstanding? Handelingen 2:24 zegt: „God heeft hem opgewekt door de smarten van de dood te ontbinden, want het was niet mogelijk dat hij daardoor blijvend werd vastgehouden.” Jezus was gedurende die tijd dus in de greep van de dood. Handelingen 2:27 zegt verder nog over hem: „Gij zult mijn ziel in Hades niet verlaten, noch zult gij toelaten dat hij die jegens u loyaal is, het verderf ziet.” Jezus was dus in Hades, het gemeenschappelijke graf van de mensheid. En de bijbel zegt dat er „geen werk noch overleg noch kennis noch wijsheid in Sjeool [LXX: Hades]” is. Hij was dus evenals de kwaaddoener in Hades, waar geen bestaan mogelijk is. — Pred. 9:5, 10.

Op de derde dag na Jezus’ dood wekte God hem vervolgens als een machtig geestelijk schepsel uit de dood op. De kwaaddoener werd evenwel niet opgewekt; hij bleef in het graf. — 1 Petr. 3:18.