doden en het masturberen laten? Voor mensen die dit soort zelfbevrediging hebben beoefend, kan het inderdaad een hele strijd zijn om met deze gewoonte te breken. Maar men moet die strijd niet opgeven! Met Jehovah’s hulp kan iemand de overwinning behalen. Eerst dient hij een afschuw van de gewoonte te ontwikkelen (Ps. 97:10). Dan is het van het allergrootste belang dat hij in zijn geest en hart het vaste besluit neemt met masturberen op te houden. Hij moet het tot een voortdurend onderwerp van zijn gebeden maken; vervolgens moet hij werken aan datgene waar hij om bidt. Hij mag niet om zo te zeggen de vlammen van zijn hartstocht voeden door dingen te lezen of te bekijken die zijn seksuele begeerte opwekken. Ook mag hij niet praten over dingen die zijn neiging tot masturberen aanwakkeren. Als hij daarentegen druk bezig blijft met theocratische aangelegenheden, vergaderingbezoek, velddienst, het brengen van nabezoeken, het leiden van huisbijbelstudies en het bieden van geestelijke hulp aan anderen, zal hij de kracht ontvangen om zijn seksuele begeerte te beteugelen. Indien het probleem hardnekkig blijft bestaan, dient hij niet te aarzelen de hulp van een ouderling in zijn gemeente in te roepen. Een zuster met dit probleem zou de hulp en steun kunnen zoeken van een oudere zuster in de gemeente.

Er is geen twijfel aan — het bewaren van onze rechtschapenheid jegens Jehovah vereist een zware strijd. Maar het is de moeite waard! Wanneer wij nu de strijd aanbinden tegen de zondige neigingen van ons vlees, zal Jehovah ons de volledige overwinning schenken in zijn rechtvaardige, reine Nieuwe Ordening. Stel u dat eens voor! Dan zullen wij Jehovah’s glorierijke voornemen vervuld zien — een aarde, gevuld met mensen die in een paradijs leven — allen tot bestaan gebracht ten gevolge van de wonderbaarlijke gave van de seksualiteit waarmee God ons heeft geschapen.

Inzicht in het nieuws

Zij oogsten wat zij zaaien

Een bericht in de New York Times Magazine zegt dat „seksueel actieve homoseksuelen vatbaar zijn voor een menigte van ziekten: syfilis gonorroea, herpes genitalis, hepatitis, amoebiasis (een van de meest voorkomende ziekten in wat de artsen het ’homo-darmsyndroom’ noemen) en door schimmels en protozoën veroorzaakte infecties die gewoonlijk alleen in de tropen voorkomen”. Waarom deze „bizarre infecties zo algemeen voorkomen in de homoseksuele gemeenschap” is voor de artsen al geruime tijd een raadsel. Een recente toevoeging aan de lijst is AIDS (acquired immune deficiency syndrome, syndroom van verworven defect in het afweermechanisme) — waardoor het lichaam niet meer in staat is om kanker of andere infecties te bestrijden. „AIDS is dodelijk”, verklaart de Times. „Homoseksuele mannen vormen nog steeds 75 procent van de slachtoffers van de ziekte, en het AIDS-spook achtervolgt elk lid van de homoseksuele gemeenschap.” „Verandering van gedrag [d.w.z. beperking van seksuele contacten] is momenteel het enige verstandige advies dat artsen kunnen geven.”

„Ik raad mijn patiënten met klem aan in het vervolg heel zorgvuldig en voorzichtig te zijn in hun seksuele contacten”, zegt Dr. Dan William, wiens patiënten voornamelijk homoseksuele mannen zijn. „Ik vertel mijn patiënten wat de epidemiologen weten — en dat is niet veel. Wij zijn er min of meer van overtuigd dat wij te maken hebben met een seksueel overdraagbaar agens.”

Deze drastische toename van seksueel overdraagbare ziekten demonstreert duidelijk het bijbelse beginsel: „Wat een mens zaait, dat zal hij ook oogsten.” Hoe tragisch het ook is, het schenden van Gods normen van seksuele moraliteit heeft tot gevolg dat zij ’in zichzelf de volledige vergelding ontvangen die hun voor hun dwaling toekwam’. — Gal. 6:7, 8; Rom. 1:26, 27.