elk gewricht dat geeft wat nodig is, naargelang elk respectief lid in de juiste mate werkzaam is, de groei van het lichaam, tot opbouw van zichzelf in liefde.” — Ef. 4:15, 16.

Een gewricht of een lichaamslid verlaat zich ook op de andere gewrichten en andere lichaamsleden om steun te ontvangen en op nuttige wijze werkzaam te zijn. Alle leden van het lichaam, met inbegrip van de ouderlingen en dienaren in de bediening, zijn dus van elkaar afhankelijk. Zij beseffen dat Gods geest, en niet hun eigen bekwaamheid, Gods wil tot stand brengt, door middel van de van ganser harte meewerkende geest van de broeders. Het werk van de ouderlingen bestaat erin tot die van ganser harte meewerkende geest aan te moedigen. Ook zien zij in dat geestelijke groei, een soepel functioneren en toename niet in de eerste plaats komen door middel van organisatorische efficiëntie, maar doordat de gemeente door de werkzaamheid van Jehovah’s geest „harmonisch is samengevoegd” in de verenigende band van liefde. — Kol. 3:14.

Alle broeders en zusters hebben als een deel van het gemeentelijke lichaam een definitief aandeel aan de harmonieuze werking van het lichaam. Zij erkennen deze voortreffelijke „gaven in mensen” als degenen aan wie voor het welzijn van het gemeentelijke lichaam, gehoorzaamheid geschonken moet worden (Hebr. 13:17). Elk draagt zijn deel bij door „in juiste mate” overeenkomstig zijn of haar geloof, omstandigheden en bekwaamheden te functioneren en door samen te werken met „elk gewricht dat geeft wat nodig is”. Op deze wijze is de gehele gemeente gelukkig, zonder dat er „pijnlijke” plekken zijn of plaatsen waar wrijving optreedt.

Getuigt het niet van een wonderbaarlijke wijsheid van de zijde van Christus als Hoofd van de gemeente om deze „gaven in mensen” te verschaffen? Is het niet vertroostend te weten dat er mannen zijn om ons te helpen, broeders van ons, die met ons samenwerken en die dezelfde problemen en ervaringen hebben als wij? Vervult het ons niet met gevoelens van hartelijkheid en waardering jegens hen dat zij zich aan de invloed van Gods geest hebben onderworpen, zodat hun natuurlijke bekwaamheden zijn vermeerderd en worden aangewend om God en ons allen te dienen?

Een gave of gift wordt geschonken om in een behoefte te voorzien of om iemand blij te maken. Christus heeft deze dingen beslist in gedachten gehad toen hij de „gaven in mensen” schonk. Ouderlingen en dienaren in de bediening moeten derhalve in het belang van de vreugde en het geluk van alle gemeenteleden werken. Zij moeten het vermijden zich bij de broeders en zusters gevreesd te maken. Ook dienen zij zich niet als „weldoeners” te beschouwen, jegens wie de broeders en zusters in zeker opzicht verplichtingen hebben, want zij moeten niet zo zijn als de regeerders van het samenstel van dingen van deze wereld (Luk. 22:25, 26). Christus is de Weldoener jegens wie allen verplichtingen hebben. Hij bestuurt de aangelegenheden van de gemeente tot ons geluk. Zijn ’juk is weldadig en zijn vracht is licht’. — Matth. 11:30; 1 Tim. 6:15.

Allen in de gemeente dienen Jehovah God derhalve door bemiddeling van Christus te danken voor deze regeling, die zo verschilt van die van de wereld. Een juiste waardering kan ons helpen tot de „nauwkeurige kennis van de Zoon van God” te komen en hem volledig als het Hoofd van de gemeente te erkennen. Dit zal ertoe leiden dat wij in de juiste verhouding tot Jehovah God blijven staan — beslist het belangrijkste doel van alle ware christenen! — Ef. 4:13; Jer. 9:23, 24.

Onze fantastische hersenen

● Werd de mens gemaakt om slechts zeventig of tachtig jaar te leven en dan te sterven? In de menselijke hersenen vindt men bewijzen die in een heel andere richting duiden. Een recent boek, getiteld „How the Brain Works” (Hoe de hersenen werken) laat zien dat het aantal neuronen (zenuwcellen) in de menselijke hersenen „gewoonlijk wordt geschat op 10 tot 30 miljard, of zelfs meer. De hersenen van iedere persoon bevatten [derhalve] veel meer neuronen dan er mensen op aarde zijn. Er zijn heel wat meer onderlinge verbindingen mogelijk tussen de neuronen in uw hersenen dan tussen alle bestaande telefoons — hun aantal loopt in de biljoenen, in getallen die niet meer uit te spreken zijn.”

De menselijke hersenen werden beslist ontworpen om oneindig veel meer inlichtingen op te nemen, vast te houden en aan te wenden dan enig menselijk schepsel ooit in een korte levensduur van zeventig of tachtig jaar zou kunnen vergaren. Ja, het is duidelijk dat de menselijke hersenen zijn ontworpen om ons eeuwig ten dienste te staan. Dat is volgens de bijbel ook het voornemen dat God oorspronkelijk met de mens had en dat hij nu degenen aanbiedt die geloof stellen in hem en in zijn belofte van eeuwig leven op een paradijsachtige aarde. — Joh. 17:3; Openb. 21:4.