bewezen dat er van christenen werd verwacht dat zij in toekomende tijden de sabbat hielden. Het houden van de sabbat kwam hier zelfs niet ter sprake. Uit Jezus’ woorden kan geenszins afgeleid worden dat christenen verplicht zijn de sabbat te houden.

HET CHRISTELIJKE STANDPUNT

Aangezien er geen enkele schriftuurlijke ondersteuning voor is dat christenen het gebod kregen een sabbat te houden of dat deze na Pinksteren in de tijd dat de apostelen leefden, werd gehouden, rijst de vraag: Welk standpunt moet een christen innemen? Hij kan, volkomen schriftuurlijk, het standpunt innemen dat het houden van de sabbat geen christelijk vereiste is. Dit blijkt duidelijk uit Paulus’ verklaring in Kolossenzen 2:16, 17 (NW): „Laat niemand u daarom oordelen inzake eten en drinken of met betrekking tot een feestdag of een viering van de nieuwe maan of van een sabbat, want die dingen zijn een schaduw van de toekomende dingen, maar de werkelijkheid behoort de Christus toe.”

Het wetsverbond met zijn viering van nieuwe manen en sabbatten, waaronder de sabbat van de zevende dag, was als een schaduw die leidde tot en eindigde met Christus. Daar het niet van kracht was voor het christelijke tijdperk, zodat christenen er niet door gebonden zijn, is ook de sabbatviering niet van kracht in het christelijke tijdperk. Daarom noemde het christelijke besturende lichaam te Jeruzalem de sabbatviering niet als een vereiste voor niet-joodse christenen, hoewel verschillende andere dingen wel werden genoemd. Het verslag hierover staat in Handelingen 15:19, 20 (NW). Hier noch in latere instructies aan hen werd enige melding gemaakt van de sabbatviering, hetgeen stellig gebeurd zou zijn indien ze onontbeerlijk was ter verkrijging van Gods goedkeuring.

De apostel Paulus zei: „Ik heb mij er niet van weerhouden u al de raad Gods te vertellen” (Hand. 20:27, NW). Alhoewel hij de christelijke gemeente alle mogelijke raad en instructies heeft gegeven, heeft hij niet gezegd dat de sabbatviering een vereiste voor christenen was. In zijn brieven aan Timótheüs en Titus schrijft hij tot in bijzonderheden wat wordt verlangd van personen die aangesteld worden in posities van opzicht in de christelijke gemeente, maar hij vermeldt daarbij niet de sabbatviering. Aangezien hij „al de raad Gods” voor christenen heeft verteld, maar geen melding heeft gemaakt van de sabbatviering, moeten wij wel tot de gevolgtrekking komen dat God niet van christenen verlangt dat zij de sabbat houden. — 1 Tim. 3:2-7; Tit. 1:7-9, NW.

Jezus’ joodse volgelingen hielden na Pinksteren op met het vieren van dagen en tijden. Hetzelfde geldt voor de heidenen, die hun heidense religiën lieten varen toen zij christenen werden. Zij aanbaden en dienden God elke dag, niet slechts één dag per week. Wanneer zij één dag per week de sabbat gehouden zouden hebben, zou dit voor hen hebben betekend dat zij waren teruggekeerd tot de elementaire dingen en in slavernij daaraan waren geraakt, zoals Paulus in Galáten 4:9, 10 en 5:1 (NW) uiteenzet.

De wekelijkse sabbatviering was iets waaraan de natie Israël zich moest houden en behoort tot het verleden. Christenen leven niet in het verleden maar voor de toekomst, wanneer Christus’ 1000-jarige regering — afgebeeld door de sabbat — de gehoorzame mensheid rust en vrede zal brengen. In plaats dat zij een wekelijkse sabbat houden, zien zij uit naar deze grote sabbatrust onder de „Heer van de sabbat”. — Matth. 12:8, NW.

De stormplant

Wist u dat bepaalde planten zeer sterk beïnvloed worden door elektrische storingen in de atmosfeer? Ze zijn dermate gevoelig, dat ze hun blaadjes bij de nadering van een storm samenvouwen en ze pas weer openen als de lucht helder is. Een van dergelijke planten is de stormplant, een peulvruchtachtige klimplant die in India en vele tropische landen groeit. Deze verbazingwekkende plant laat haar blaadjes niet alleen samenvallen en naar beneden zakken, maar tijdens een onweersbui trillen de samengevouwen blaadjes op eigenaardige wijze.