in Noord-Amerika bericht het volgende over haar moeder: „Zij was al bijna de hele zomer ziek. Toen mijn man en ik haar thuis bezochten, vertelde zij mij dat zij de vorige nacht een zwak licht in haar kamer had zien rondzweven. Toen werden de dekens van haar afgetrokken en was het net alsof er een kind naast haar in bed was gekropen. Zij was een zenuwinstorting nabij.” Wat was de oorzaak van deze ongewone omstandigheden?

Haar dochter onderzocht het huis en vond twee religieuze prenten. Zouden deze iets met de moeilijkheden van haar moeder te maken kunnen hebben? In het besef dat de bijbel beeldenaanbidding in verband brengt met demonisme, besloot zij de prenten te verbranden om te zien wat er zou gebeuren. De dochter vervolgt: „Hoe blij waren wij mijn moeder de volgende dag reeds uit bed te zien, terwijl zij zich beter voelde dan ze zich de hele zomer gevoeld had!” Velen hebben soortgelijke ervaringen gehad.

Beeldenaanbidding kan iemand niet helpen Gods goedkeuring te verkrijgen. God beschouwt „relatieve” aanbidding die door middel van beelden wordt geschonken, niet als aanbidding die aan hem wordt geschonken, maar aan de demonen. Dit kan slechts tot een gespannen verhouding ten aanzien van God leiden en kan nu en dan zelfs een rechtstreekse aanval van de demonen uitlokken. Hoe passend is daarom de schriftuurlijke raad: „Kinderen, wacht u voor de afgoden”! — 1 Joh. 5:21, SW.

Geen geestelijke „energiecrisis” voor de beleidvollen

IN VEEL landen heerst momenteel een „energiecrisis”. Voor sommige mensen betekent dit dat zij hun auto minder kunnen gebruiken, aangezien er een benzinetekort is. Er is ook brandstof nodig om reusachtige generatoren in werking te stellen die elektrische stroom opwekken. Derhalve trachten veel mensen energie te besparen door onnodige lichten uit te draaien.

Niettemin is er een licht dat niet afhankelijk is van de algemeen gebruikte energiebronnen. Dankbare personen die dit licht bezitten, weigeren hun licht te doven of het zelfs maar flauwer te doen schijnen. Zij laten, geestelijk gesproken, ’hun licht schijnen’. — Matth. 5:14-16.

Jezus Christus had hen in gedachten toen hij het koninkrijk Gods vergeleek met tien maagden die voor een bruiloftsfeest werden uitgenodigd. Zijn gelijkenis maakte deel uit van een antwoord op de vraag: „Wat zal het teken zijn van uw tegenwoordigheid en van het besluit van het samenstel van dingen?” (Matth. 24:3) De bewijzen tonen aan dat wij thans in de „laatste dagen” leven, dus dient de vervulling van het voorzegde „teken” ons belang in te boezemen.

Alle tien de maagden hadden lampen; dit waren misschien vaten met een tuit en een pit aan de ene kant en een handvat aan de andere kant. Ze waren waarschijnlijk met olijfolie gevuld, die toentertijd algemeen voor verlichting werd gebruikt. Omdat de bruidegom uitbleef, sliepen de maagden en zij werden pas midden in de nacht wakker toen de roep weerklonk dat hij in aantocht was. De vijf „beleidvolle” maagden hadden extra olie in vaten die zij bij zich droegen, maar de „dwaze” maagden hadden geen extra olie bij zich en moesten heengaan om olie te kopen. Intussen gingen de „beleidvolle” maagden de bruidegom tegemoet en gingen met hem naar binnen naar het bruiloftsfeest. De „dwaze” maagden trachtten later binnen te komen, maar vergeefs. — Matth. 25:1-12.

De verheerlijkte Jezus Christus is de „bruidegom” en de „beleidvolle” maagden worden zijn hemelse „bruid”, die ten slotte uit 144.000 leden zal bestaan (Openb. 14:1-4; 19:7, 8; 20:6; 21:9). Terwijl zij op aarde vertoeven, hebben zij in overvloedige mate „olie”, Gods Woord en zijn