13, 14. (a) Hoe luiden Jehovah’s wetten met betrekking tot de oogst? (b) Hoe gebruikt Jesaja de oogstwetten om te illustreren dat sommigen Jehovah’s oordeel zullen overleven? (c) Waarvan kunnen getrouwe Judeeërs zeker zijn, ook al komen er donkere tijden van beproeving?

¹³ Om olijven te oogsten slaan de Israëlieten met stokken tegen de bomen zodat de vruchten loslaten. Volgens Gods Wet is het hun verboden de grote takken van de bomen af te zoeken om de resterende olijven te verzamelen. Evenmin mogen zij de resterende druiven inzamelen na hun wijngaarden geoogst te hebben. De restanten van de oogst moeten voor de armen — „voor de inwonende vreemdeling, voor de vaderloze jongen en voor de weduwe” — achterblijven ter nalezing (Deuteronomium 24:19-21). Jesaja maakt gebruik van deze bekende wetten om het vertroostende feit te illustreren dat er overlevenden zullen zijn van Jehovah’s komende oordeel: „Zo zal het worden in het midden van het land, onder de volken, gelijk het afslaan van de olijfboom, gelijk de nalezing, wanneer de druivenoogst tot een eind is gekomen.

Jesaja 24:13

¹⁴ Net zoals er na de oogst wat vruchten aan de boom of wijnstok overblijven, zullen er na Jehovah’s oordeelsvoltrekking enkelen overgebleven zijn — „de nalezing, wanneer de druivenoogst tot een eind is gekomen”. Zoals in vers 6 staat opgetekend, heeft de profeet al over hen gesproken toen hij zei: „Zeer weinig sterfelijke mensen zijn er overgebleven.” Maar met hoe weinig zij ook zijn, er moeten overlevenden van de verwoesting van Jeruzalem en Juda zijn, en later zal er een overblijfsel uit ballingschap terugkeren om het land opnieuw te bevolken (Jesaja 4:2, 3; 14:1-5).

[Illustratie op blz. 265]

Sommigen zullen Jehovah’s oordeel overleven, net zoals er na de oogst vruchten aan een boom blijven zitten