Op een dag gebood Jehovah Jona Israël te verlaten en naar Nineve, de hoofdstad van het machtige Assyrische Rijk, te reizen. Wat was zijn toewijzing? De inwoners van Nineve te waarschuwen dat hun grote stad verwoest zou worden (Jona 1:1, 2).

6. Waarom koos Jehovah Jona om naar Nineve te gaan?

⁶ Wat komt ons voor de geest als we aan Jona denken? Bezien we hem als een ongehoorzame profeet? Een oppervlakkige beschouwing van hem zou zo’n conclusie kunnen rechtvaardigen. Maar had God Jona als profeet aangesteld omdat hij ongehoorzaam was? Natuurlijk niet! Jona moet enkele wenselijke eigenschappen hebben gehad. Beschouw eens zijn staat van dienst als profeet.

7. Onder welke omstandigheden had Jona Jehovah in Israël gediend, en hoe wordt door deze wetenschap onze kijk op hem beïnvloed?

⁷ Jona had in feite getrouw arbeid verricht in Israël, een gebied waar heel weinig respons was. De profeet Amos, die ongeveer in dezelfde tijd leefde als Jona, beschreef de Israëlieten in die tijd als genotzuchtige materialisten.b Er gebeurden slechte dingen in het land, maar dat kon de Israëlieten helemaal niets schelen (Amos 3:13-15; 4:4; 6:4-6). Toch kweet Jona zich dag in dag uit getrouw van zijn opdracht om tot hen te prediken. Als we een verkondiger van het goede nieuws zijn, dan weten we hoe moeilijk het is tot mensen te spreken die zelfgenoegzaam en apathisch zijn. Laten we dus, hoewel we Jona’s zwakheid erkennen, zijn eigenschappen getrouwheid en volharding niet vergeten die hij aan de dag legde toen hij tot de ontrouwe Israëlieten predikte.

8. Voor welke uitdagingen zou een Israëlitische profeet in Nineve komen te staan?

⁸ De toewijzing om naar Nineve te gaan, was een nog moeilijker taak. Om die stad te bereiken, moest Jona zo’n 800 kilometer te voet reizen — een zware tocht die ongeveer een maand zou duren. Als de profeet daar eenmaal was, zou hij moeten prediken tot de Assyriërs, die berucht waren om hun wreedheid. In Assyrische oorlogen werden de gevangenen dikwijls op sadistische wijze gemarteld. Ze pochten zelfs over hun wreedheid. Geen wonder dat Nineve „de stad van bloedvergieten” werd genoemd! — Nahum 3:1, 7.