Daarop ging Petrus naar buiten, kon zich niet langer bedwingen en weende bitter (Mt 26:69-75; Mr 14:66-72; Lu 22:54-62; Jo 18:17, 18; zie EED; HANEGEKRAAI). Jezus’ vroegere smeking ten behoeve van Petrus werd echter verhoord en Petrus’ geloof bezweek niet volledig. — Lu 22:31, 32.

Latere bediening. Nadat Petrus was „teruggekeerd” uit de strik van vrees waarin hij grotendeels door een te groot zelfvertrouwen was gevallen (vgl. Sp 29:25), moest hij nu ’zijn broeders versterken’, om datgene te vervullen waartoe Christus hem had vermaand (Lu 22:32), en Jezus’ schapen weiden (Jo 21:15-17). In overeenstemming daarmee had Petrus een belangrijk aandeel aan de activiteit die de discipelen na Jezus’ hemelvaart ontplooiden.