zo iemand moet vrij zijn van beschuldiging, de man zijn van één vrouw en gelovige kinderen hebben die niet beschuldigd worden van losbandigheid of opstandigheid.

Tit. 1:5-

Als een opziener getrouwd is, moet hij voldoen aan de christelijke norm voor het huwelijk: hij moet de man van één vrouw zijn en zijn eigen huisgezin goed leiden. Als een opziener gelovige kinderen heeft die hij in alle ernst in onderworpenheid heeft en die niet beschuldigd worden van losbandigheid of opstandigheid, kunnen anderen in de gemeente hem vol vertrouwen benaderen voor advies over het gezinsleven en de christelijke leefwijze. Een opziener is ook onberispelijk en vrij van beschuldiging, en heeft zelfs een goede reputatie bij buitenstaanders. Er kan geen gegronde beschuldiging van ongepast gedrag tegen hem ingebracht worden waardoor de reputatie van de gemeente aangetast zou worden. Hij mag niet recent terechtgewezen zijn wegens ernstig kwaaddoen. Anderen in de gemeente worden ertoe bewogen zijn goede voorbeeld na te volgen en vertrouwen hun geestelijke leven graag aan zijn zorg toe (1 Kor. 11:1; 16:15, 16).

¹⁰ Zulke bekwame mannen kunnen de gemeente op net zo’n manier dienen als de oudsten van Israël, die als ‘wijze, verstandige en ervaren mannen’ werden beschreven (Deut. 1:13). Christelijke ouderlingen zijn niet zonder zonde, maar ze staan in de gemeente en in de gemeenschap bekend als oprechte, gelovige mannen die langere tijd bewezen hebben dat ze hun leven in harmonie met Gods principes leiden. Dankzij hun onberispelijkheid hebben ze in de gemeente vrijheid van spreken (Rom. 3:23).