Toen Mozes op een dag de schapen aan het hoeden was, kreeg hij iets heel opmerkelijks te zien: een doornbos dat in brand stond maar ’niet werd verteerd’ (vers 2). Nieuwsgierig geworden liep hij erheen om het eens nader te onderzoeken. Door middel van een engel sprak Jehovah midden uit het doornbos tot Mozes: „Kom hier niet dichterbij. Doe uw sandalen van uw voeten, want de plaats waar gij staat, is heilige grond” (vers 5). Stel u voor, omdat de heilige God daar vertegenwoordigd was, werd de grond zelf ook heilig!

Gods medegevoel geeft ons reden tot hoop. Als onvolmaakte mensen kunnen we met zijn hulp een mate van heiligheid bereiken en aanvaardbaar worden voor hem (1 Petrus 1:15, 16). Een christelijke vrouw die kampt met depressiviteit en ontmoediging heeft troost geput uit het verslag van Mozes’ ervaring bij het doornbos. Ze zegt: „Als Jehovah zelfs de grond heilig kan maken, dan is er voor mij misschien ook nog een beetje hoop. Die gedachte heeft me enorm geholpen.”