De bijbel werpt hier echter een heel ander licht op. „Veracht, mijn zoon, de tuchtiging des Heren niet”, schreef de wijze koning Salomo (Spreuken 3:11, Nieuwe Vertaling van het Nederlands Bijbelgenootschap). De Nieuwe-Wereldvertaling geeft deze tekst weer als: „Verwerp niet, o mijn zoon, het strenge onderricht van Jehovah.” Deze woorden doelen niet op bestraffing of tuchtiging in het algemeen, maar op „het strenge onderricht van Jehovah”, ofwel correctie die gebaseerd is op Gods verheven beginselen. Alleen een dergelijke bestraffing is in geestelijk opzicht lonend en nuttig — zelfs wenselijk. In tegenstelling hiermee zijn corrigerende maatregelen vaak grof en kwetsend als ze worden gebaseerd op menselijke ideeën die in strijd zijn met Jehovah’s verheven beginselen. Dat verklaart waarom velen straf of streng onderricht negatief bezien.

Waarom worden we aangespoord het strenge onderricht van Jehovah te aanvaarden? In de Schrift wordt het strenge onderricht van God omschreven als een uiting van zijn liefde voor zijn menselijke schepselen. Daarom zei Salomo verder: „Die Jehovah liefheeft, wordt door hem terechtgewezen, evenals een vader dit doet met een zoon aan wie hij een welgevallen heeft.” — Spreuken 3:12.

Streng onderricht of straf — Wat is het verschil?

Het strenge onderricht waarover de bijbel spreekt, kent veel aspecten — leiding, onderwijs, opleiding, terechtwijzing, correctie en zelfs straf. Maar in alle gevallen wordt streng onderricht van Jehovah door liefde gemotiveerd en is het tot nut van de ontvanger. Corrigerend streng onderricht van Jehovah heeft nooit alleen maar bestraffing ten doel.

In welk opzicht werden deze bestraffingen ’voor goddelozen tot een voorbeeld gesteld van komende dingen’? In zijn brief aan de Thessalonicenzen wijst Paulus op onze tijd als de periode waarin God via zijn Zoon, Jezus Christus, ’wraak zal oefenen over hen die God niet kennen en over hen die het goede nieuws niet gehoorzamen’. Paulus voegt eraan toe: „Dezen zullen de gerechtelijke straf van eeuwige vernietiging ondergaan” (2 Thessalonicenzen 1:8, 9). Het is duidelijk dat zo’n straf niet bedoeld is om degenen die haar ondergaan te onderwijzen of te louteren. Als Jehovah daarentegen zijn aanbidders vraagt zijn strenge onderricht te aanvaarden, doelt hij niet op de bestraffing van onberouwvolle zondaars.

Het is opmerkenswaard dat de bijbel Jehovah niet voornamelijk beschrijft als iemand die straft. In plaats daarvan wordt hij meestal beschreven als iemand die liefdevol onderwijst en geduldig opleidt (Job 36:22; Psalm 71:17; Jesaja 54:13). Ja, als God bij wijze van correctie streng onderricht toedient, doet hij dat altijd met liefde en geduld. Wanneer christenen het doel van streng onderricht begrijpen, zullen ze beter in staat zijn het met de juiste instelling te aanvaarden en te geven.