15, 16. (a) In welke „latere tijd” zal de situatie voor „het gebied van Zebulon en Naftali” veranderen? (b) Hoe wordt het land dat met verachting werd bejegend tot eer gebracht?

¹⁵ De apostel Mattheüs beantwoordt deze vraag in zijn geïnspireerde verslag van de aardse bediening van Jezus. Als Mattheüs het begin van die bediening beschrijft, zegt hij: „Nadat [Jezus] Nazareth had verlaten, ging hij zich vestigen in Kapernaüm, aan de zee, in het gebied van Zebulon en Naftali, opdat vervuld zou worden hetgeen door bemiddeling van de profeet Jesaja was gesproken, die zei: ’O land van Zebulon en land van Naftali, aan de zeeweg, aan de overkant van de Jordaan, Galilea der natiën! het volk dat in duisternis zat, heeft een groot licht gezien, en over hen die in een landstreek van de schaduw des doods zaten, is licht opgegaan.’” — Mattheüs 4:13-16.

Het ’grote licht’

17. Hoe schijnt er „een groot licht” in Galilea?

¹⁷ Wat valt er echter te zeggen over Mattheüs’ vermelding van „een groot licht” in Galilea? Ook dat was een citaat uit Jesaja’s profetie. Jesaja schreef: „Het volk dat in de duisternis wandelde, heeft een groot licht gezien. Wat hen betreft die in het land van diepe schaduw woonden — licht heeft op hen geschenen” (Jesaja 9:2). Tegen de eerste eeuw G.T. was het licht der waarheid verborgen geraakt door heidense leugens. Joodse godsdienstige leiders hadden het probleem verergerd door vast te houden aan hun religieuze overlevering waarmee zij „het woord van God krachteloos gemaakt” hadden (Mattheüs 15:6). Eenvoudige mensen werden onderdrukt en in verwarring gebracht; zij volgden „blinde gidsen” (Mattheüs 23:2-4, 16). Toen de Messias, Jezus, verscheen, gingen veel eenvoudige mensen de ogen op een wonderbaarlijke manier open (Johannes 1:9, 12). Jezus’ werk tijdens zijn verblijf op aarde en de zegeningen die uit zijn offer voortspruiten, worden in Jesaja’s profetie met recht gekarakteriseerd als „een groot licht”. — Johannes 8:12.

[Illustratie op blz. 127]

Jezus was een licht in het land