35, 36. Welke verbindingen kwamen er in oude tijden, als een vervulling van Jesaja 19:23-25, tussen Egypte, Assyrië en Israël tot stand?

³⁵ De profeet voorziet vervolgens een opmerkelijke ontwikkeling: „Op die dag zal er een hoofdweg komen van Egypte naar Assyrië, en Assyrië zal werkelijk in Egypte komen en Egypte in Assyrië; en zij zullen stellig dienst verrichten, Egypte met Assyrië. Op die dag zal Israël de derde worden met Egypte en met Assyrië, namelijk een zegen in het midden der aarde, want Jehovah der legerscharen zal het gezegend hebben, doordat hij zal zeggen: ’Gezegend zij mijn volk, Egypte, en het werk mijner handen, Assyrië, en mijn erfdeel, Israël’” (Jesaja 19:23-25). Ja, op een dag zullen er vriendschappelijke betrekkingen bestaan tussen Egypte en Assyrië. Hoe?

37. Hoe leven miljoenen thans alsof er een hoofdweg tussen „Assyrië” en „Egypte” loopt?

³⁷ Thans is het overblijfsel van gezalfde geestelijke Israëlieten „een zegen in het midden der aarde”. Zij bevorderen de ware aanbidding en maken de Koninkrijksboodschap aan mensen in alle naties bekend. Sommige van deze naties zijn als Assyrië, zeer militaristisch. Andere naties zijn liberaler, misschien zoals Egypte — eens „de koning van het zuiden” in Daniëls profetie (Daniël 11:5, 8). Miljoenen personen uit de militaristische naties en de meer liberale naties zijn de weg der ware aanbidding gaan bewandelen. Zo worden mensen uit alle naties verenigd in ’het verrichten van dienst’. Er bestaat geen nationalistische verdeeldheid onder hen. Zij hebben elkaar lief en er kan naar waarheid worden gezegd dat ’Assyrië in Egypte komt en Egypte in Assyrië’. Het is alsof er een hoofdweg van de een naar de ander loopt. — 1 Petrus 2:17.

38. (a) Hoe zal Israël „de derde worden met Egypte en met Assyrië”? (b) Waarom zegt Jehovah „Gezegend zij mijn volk”?

³⁸ Maar hoe wordt Israël „de derde . . . met Egypte en met Assyrië”? Vroeg in „de tijd van het einde” behoorden de meesten van degenen die Jehovah op aarde dienden tot „het Israël Gods” (Daniël 12:9; Galaten 6:16). Sinds de jaren dertig van de twintigste eeuw is er een grote schare van „andere schapen”, met een aardse hoop, op het toneel verschenen (Johannes 10:16a; Openbaring 7:9). Komend uit de naties — waarvan Egypte en Assyrië een voorafschaduwing waren — stromen zij naar Jehovah’s huis van aanbidding en nodigen anderen uit zich bij hen te voegen (Jesaja 2:2-4). Zij verrichten hetzelfde predikingswerk als hun gezalfde broeders, verduren gelijke beproevingen, geven van dezelfde getrouwheid en rechtschapenheid blijk en voeden zich aan dezelfde geestelijke tafel. De gezalfden en de „andere schapen” zijn beslist „één kudde, één herder” (Johannes 10:16b). Kan ook maar iemand eraan twijfelen of Jehovah bij het zien van hun ijver en volharding blij is met hun activiteit? Geen wonder dat hij een zegen over hen uitspreekt met de woorden: „Gezegend zij mijn volk”!