Ten eerste wordt over de beenderen gezegd dat ze ‘zeer dor’ waren (Ezech. 37:2, 11). Dat geeft aan dat degenen aan wie de beenderen behoorden, al heel lang dood waren. Ten tweede beschrijft de profetie het herstel als een geleidelijk proces, niet als iets wat in één keer gebeurde. Het begon met een geluid, een geratel, ‘en beenderen naderden toen tot elkaar, been tot zijn been’. Daarna kwamen er ‘pezen en vlees’ op. Vervolgens werden de beenderen, pezen en vlees met huid bedekt. Uiteindelijk ‘kwam de adem in hen, en zij werden levend.’ Tenslotte zette Jehovah het volk dat opnieuw tot leven was gekomen, neer op hun ‘grond’. Dit hele proces zou tijd kosten (Ezech. 37:7-10, 14).

Toen kwam de tijd dat de symbolische skeletten ‘vlees’ en ‘huid’ begonnen te krijgen. Eind negentiende eeuw gingen Charles Taze Russell en zijn medewerkers ijverig aan het werk om Bijbelse waarheden te herstellen. Zion’s Watch Tower en andere publicaties hielpen oprechte mensen om geestelijke waarheden te ontdekken. Later hielpen hulpmiddelen als het ‘Photo-Drama der Schepping’ uit 1914 en het boek The Finished Mystery uit 1917 om Gods volk te versterken. En uiteindelijk, in 1919, kreeg Gods volk in geestelijk opzicht leven en werd het ‘neergezet’ op zijn nieuwe geestelijke ‘grond’. Later sloten personen met een aardse hoop zich bij dit gezalfde overblijfsel aan; samen zijn ze een ‘zeer, zeer grote krijgsmacht’ geworden (Ezech. 37:10; Zach. 8:20-23).b