DE KWESTIE VAN DE ONTBREKENDE MONARCH

7. (a) Waarom was het feit dat Daniël het over Belsazar had, de bijbelcritici lange tijd zo welkom? (b) Wat is er gebeurd met de opvatting dat Belsazar slechts een verzinsel was?

⁷ Daniël schreef dat Belsazar, een „zoon” van Nebukadnezar, als koning in Babylon regeerde toen de stad viel (Daniël 5:1, 11, 18, 22, 30). Lange tijd hebben critici dit aangevochten, want Belsazars naam was buiten de bijbel nergens te vinden. Geschiedschrijvers uit de oudheid noemden in plaats daarvan Nabonidus, een opvolger van Nebukadnezar, als de laatste Babylonische koning. Ferdinand Hitzig zei dan ook in 1850 dat Belsazar kennelijk een voortbrengsel van de verbeelding van de schrijver was. Maar komt Hitzigs mening u niet wat overhaast voor? Immers, zou het ontbreken van enige vermelding van deze koning — vooral in een periode waarover historische verslagen, naar men toegeeft, schaars zijn — nu echt bewijzen dat hij nooit heeft bestaan? Maar hoe dan ook, in 1854 werden een paar kleine kleicilinders opgegraven in de ruïnes van de oude Babylonische stad Ur, in wat nu het zuiden van Irak is. Deze documenten in spijkerschrift van koning Nabonidus bevatten onder meer een gebed voor „Bel-sar-ussur, mijn oudste zoon”. Zelfs de critici moesten toegeven: Dit was de Belsazar van het boek Daniël.

8. Hoe is Daniëls beschrijving van Belsazar als regerend koning waar gebleken?

⁸ Maar de critici waren nog niet tevreden. „Dit bewijst niets”, schreef H. F. Talbot. Hij voerde aan dat de in de tekst genoemde zoon misschien slechts een kind is geweest, terwijl Daniël hem presenteert als een regerende koning. Net een jaar nadat Talbots opmerkingen waren gepubliceerd, werden er echter meer spijkerschrifttabletten aan het licht gebracht, en die vermeldden over Belsazar dat hij secretarissen en een hofhouding had. Dit was geen kind! Ten slotte gaven nog andere tabletten de doorslag door te vermelden dat Nabonidus soms jaren achtereen niet in Babylon was. Deze tabletten lieten ook zien dat hij gedurende deze perioden ’de koningsheerschappij gaf’ aan zijn oudste zoon (Belsazar). Dan was Belsazar in feite koning van Babylon — een mederegent met zijn vader.b