⁶ Belsazar had echter nog iets onbeschaamders in de zin. „De koning en zijn rijksgroten, zijn bijvrouwen en zijn tweederangs vrouwen . . . dronken wijn, en zij roemden de goden van goud en van zilver, koper, ijzer, hout en steen” (Daniël 5:3, 4). Belsazar wilde dus zijn valse goden verhogen boven Jehovah! Deze houding, zo schijnt, was typerend voor de Babyloniërs. Zij verachtten hun joodse gevangenen, bespotten hun aanbidding en boden hun geen enkele hoop op een terugkeer naar hun geliefde land (Psalm 137:1-3; Jesaja 14:16, 17). Misschien was deze beschonken heerser van mening dat het vernederen van deze ballingen en het beledigen van hun God indruk zou maken op zijn vrouwen en de hoge functionarissen en hem krachtig zou doen overkomen.a Maar als Belsazar zich prettig heeft gevoeld bij dit machtsvertoon, dan heeft dat niet lang geduurd.