Jehovah verwacht van zijn volk dat zij hem het beste offeren wat zij bezitten. God brengt eerst zijn liefde voor zijn volk tot uitdrukking. Niettemin verachten de priesters zijn naam door van de mensen blinde, zieke en kreupele dieren als offer te aanvaarden. Jehovah schept geen behagen in de zichzelf dienende priesters of in de inferieure offers die zij brengen. Maar ongeacht hun handelwijze zal Jehovah’s „naam . . . vrees inboezemend zijn onder de natiën”. — 1:1-14.

○ 1:13 — De ontrouwe priesters waren het brengen van offers gaan bezien als een vermoeiende ceremonie, een last. Zij trokken hun neus op voor Jehovah’s heilige dingen of verachtten ze. Laten wij nooit toelaten dat „de jonge stieren van onze lippen” als louter een formaliteit geofferd worden! — Hosea 14:2; Hebreeën 13:15.