Meer dan een wrede vijand
NIET-AFLATENDE pijn kan het leven van mensen verwoesten. Ze ontneemt hun hun vrede, vreugde en middelen van bestaan en maakt hun het leven zo ellendig dat sommigen een uitweg zoeken in zelfdoding. De zendeling-arts Albert Schweitzer kwam tot de conclusie: „Pijn is een nog verschrikkelijker heerser over de mensheid dan de dood zelf.”
Letterlijk honderden miljoenen lijden afschuwelijk. ’Indien wij in de tijdloze ruimte boven een peilloze diepte konden zweven waaruit de geluiden van de rondwentelende aarde onze oren zouden bereiken,’ zei een Frans chirurg, ’zouden wij de lijdende mensheid als het ware eenstemmig een elementair gebrul van pijn horen uiten.’
Ja, wat de christelijke apostel Paulus ruim 1900 jaar geleden schreef, gaat tegenwoordig nog sterker op, namelijk dat „de gehele schepping tot nu toe voortdurend te zamen zucht en te zamen pijn lijdt”. — Romeinen 8:22.
Grote gezondheidsproblemen
Een op de acht Amerikanen gaat gebukt onder de verschrikkelijke pijn van osteoartritis, de meest voorkomende vorm van artritis. Nog meer mensen vergaan van de rugpijn. Anderen hebben met de pijnlijke gevolgen van kanker en hartkwalen te kampen.
Miljoenen anderen hebben last van ondraaglijke hoofdpijn, kiespijn, oorpijn, aambeien en talloze andere ziekten en verwondingen. Geen wonder dat in een recent jaar in de Verenigde Staten 2,1 miljard dollar alleen al aan zonder recept verkrijgbare pijnstillers werd uitgegeven, of dat pijn „Amerika’s verborgen epidemie” wordt genoemd.
John J. Bonica, misschien wel de grootste autoriteit op pijngebied, zei: „Uit het oogpunt van dollars en centen, en uit het oogpunt van menselijke ellende, is chronische pijn belangrijker dan nagenoeg alle andere problemen in de gezondheidszorg bij elkaar.”
Een leven zonder pijn?
Gezien die grimmige feiten kan het een ondoordachte indruk maken de mogelijkheid van een leven zonder pijn te opperen. Daarom zal dat wat de bijbel zegt misschien onwaarschijnlijk lijken, namelijk: „[God] zal elke traan uit hun ogen wegwissen . . . noch rouw, noch geschreeuw, noch pijn zal er meer zijn.” — Openbaring 21:4.
Toch is de mogelijkheid van een leven zonder pijn niet onwaarschijnlijk. Maar denk eens even na. Wat betekent die schriftplaats feitelijk? Er zijn thans mensen die geen pijn voelen. Zij zijn zonder pijnzin geboren. Zijn zij te benijden? De anatoom Allan Basbaum zei: „Helemaal geen pijn voelen is een ramp.”
Indien u geen pijn kon voelen, zou u waarschijnlijk pas merken dat u een blaar had gekregen als het een verschrikkelijk etterende zweer was geworden. Volgens een nieuwsbericht roken de ouders van een klein meisje dat geen pijn voelde „soms brandend vlees en zagen haar dan nonchalant tegen de kachel geleund staan”. Pijn is dus meer dan een wrede vijand. Pijn kan ook een zegen zijn.
Wat dan te denken van de bijbelse belofte: „Noch pijn zal er meer zijn”? Is dat een belofte die wij echt graag in vervulling moeten zien gaan?
Een leven zonder tranen?
Merk op dat in de context ook staat: „[God] zal elke traan uit hun ogen wegwissen” (Openbaring 21:4). Dit is veelzeggend, want tranen zijn uitermate belangrijk. Ze dienen tot onze bescherming, net als de pijnzin.
Tranen houden onze ogen vochtig en voorkomen wrijving tussen oog en ooglid. Ze spoelen ook vreemde substanties uit onze ogen. Daarnaast bevatten ze een ontsmettend middel, lysozym geheten, dat de ogen desinfecteert en infectie voorkomt. Het vermogen om te huilen is dan ook een opmerkelijk facet van ons wonderbaar ontworpen lichaam, net als onze pijnzin. — Psalm 139:14.
Tranen staan echter ook in nauw verband met leed, verdriet en ergernis. „De gehele nacht doe ik mijn rustbed zwemmen”, verzuchtte koning David uit oude tijden. „Met mijn tranen doe ik mijn eigen divan overvloeien” (Psalm 6:6). Zelfs Jezus „liet zijn tranen de vrije loop” bij de dood van een vriend (Johannes 11:35). Het was niet Gods oorspronkelijke bedoeling dat mensen zulke tranen van verdriet zouden schreien. De zonde van de eerste mens, Adam, is verantwoordelijk voor de onvolmaakte, stervende toestand waarin de mensheid verkeert (Romeinen 5:12). Het zijn dus de tranen die het gevolg zijn van onze onvolmaakte, stervende toestand die er niet meer zullen zijn.
Hoe zal, daar de bijbel van een bepaalde soort tranen zegt dat ze weggedaan zullen worden, de belofte dat er geen pijn meer zal zijn in vervulling gaan? Zullen mensen niet, op zijn minst af en toe, pijn lijden die reden is tot verdriet en tranen?