Bedenk ook dat Jezus deze viering op 14 Nisan van de joodse kalender instelde en vervolgens stierf.a Dat was de dag van het Pascha, een feest dat de joden herinnerde aan de grote bevrijding die zij in de zestiende eeuw v.G.T. in Egypte hadden ervaren. Het offer van een lam had toen de redding van de joodse eerstgeborenen tot gevolg, terwijl Jehovah’s engel alle eerstgeborenen van Egypte neersloeg. — Exodus 12:21, 24-27.

Hoe helpt dit ons een beter begrip omtrent de kwestie te krijgen? Welnu, de christelijke apostel Paulus schreef: „Christus, ons Pascha, is . . . geslacht” (1 Korinthiërs 5:7). Jezus’ dood was een groter paschaoffer, waardoor de mensheid de gelegenheid kreeg een veel grootsere redding te ervaren. Voor christenen is het joodse Pascha dus vervangen door de Gedachtenisviering van Christus’ dood. — Johannes 3:16.

Het Pascha was een jaarlijkse viering. Het is daarom logisch dat de Gedachtenisviering dat eveneens is. Het Pascha — de dag waarop Jezus stierf — viel altijd op de veertiende dag van de joodse maand Nisan. Christus’ dood dient derhalve eenmaal per jaar herdacht te worden op de kalenderdag die overeenkomt met 14 Nisan. In 1994 is dat zaterdag 26 maart, na zonsondergang. Maar hoe komt het dat de kerken van de christenheid deze dag niet tot een dag voor een speciale viering hebben gemaakt? Een korte blik op de geschiedenis zal die vraag beantwoorden.