¹⁷ In 1918 moest de uit gezalfde christenen bestaande Johannesklasse — evenals die loyale gemeente in Filadélfia — het hoofd bieden aan tegenstand van de zijde der hedendaagse „synagoge van Satan”. Religieuze leiders der christenheid, die beweerden geestelijke joden te zijn, wisten de regeerders er op sluwe wijze toe te brengen ware christenen te onderdrukken. Desondanks deden deze christenen hun uiterste best ’het woord over Jezus’ volharding te bewaren’; derhalve hielden zij met geestelijke hulp, „een weinig kracht” die heel veel betekende, stand en werden ertoe aangezet de nu voor hen geopende deur binnen te gaan. Op welke wijze?

„Een geopende deur”

18. Welke aanstelling deed Jezus in 1919, en in welk opzicht werd de aangestelde daardoor gelijk Hizkía’s getrouwe beheerder?

¹⁸ In 1919 kwam Jezus zijn belofte na en erkende hij de kleine groep ware gezalfde christenen als zijn „getrouwe en beleidvolle slaaf” (Matthéüs 24:45-47). Hun viel een soortgelijk voorrecht ten deel als dat waarin de getrouwe beheerder Eljakim zich in de dagen van koning Hizkía verheugde.d Jehovah zei over Eljakim: „Ik wil de sleutel van het huis van David op zijn schouder leggen, en hij moet openen zonder dat er iemand sluit, en hij moet sluiten zonder dat er iemand opent.” Eljakim droeg zware verantwoordelijkheden voor het aangezicht van Hizkía, de zoon van koning David. Zo is ook in deze tijd „de sleutel van het huis van David” op de schouder van de gezalfde Johannesklasse gelegd doordat de aardse belangen van het Messiaanse koninkrijk aan haar zorg zijn toevertrouwd. Jehovah heeft zijn dienstknechten voor dit voorrecht gesterkt door de weinige kracht die zij bezitten op te voeren tot voldoende dynamische energie om een gigantisch wereldomvattend getuigeniswerk te verrichten. — Jesaja 22:20, 22; 40:29.

19. Hoe heeft de Johannesklasse zich gekweten van de verantwoordelijkheden die Jezus in 1919 aan haar toevertrouwde, en met welk resultaat?

¹⁹ Vanaf 1919 heeft het gezalfde overblijfsel in navolging van Jezus’ voorbeeld een energieke veldtocht op touw gezet om het goede nieuws van het Koninkrijk wijd en zijd te verkondigen (Matthéüs 4:17; Romeinen 10:18). Als gevolg daarvan zijn sommigen van de hedendaagse synagoge van Satan, de christenheid, tot dit gezalfde overblijfsel gekomen, hebben van berouw blijk gegeven en hebben zich ’neergebogen’ door de autoriteit van de slaaf te erkennen. Ook zij zijn gekomen om Jehovah in eendracht met de ouderen van de Johannesklasse te dienen. Dit bleef doorgaan totdat het volledige aantal van Jezus’ gezalfde broeders bijeengebracht was. Hierna is „een grote schare . . . uit alle natiën” gekomen om zich voor de gezalfde slaaf ’neer te buigen’ (Openbaring 7:3, 4, 9). Te zamen verrichten de slaaf en deze grote schare dienst als de ene kudde van Jehovah’s Getuigen.

25. Hoe kan iedere afzonderlijke christen in deze tijd het beginsel achter de raad die Jezus aan de gemeente in Filadélfia gaf, toepassen?

²⁵ Wat moet die boodschap een geweldige aanmoediging zijn geweest voor de getrouwe christenen in Filadélfia! En ze bevat beslist een krachtige les voor de Johannesklasse in deze tijd, gedurende de dag des Heren. Maar de erin opgesloten beginselen zijn voor iedere afzonderlijke christen van belang, of men nu tot de gezalfden of tot de andere schapen behoort (Johannes 10:16). Ieder van ons zou er goed aan doen om net als die christenen in Filadélfia Koninkrijksvruchten te blijven voortbrengen. Wij allen hebben ten minste een weinig kracht. Wij allen kunnen iets in Jehovah’s dienst doen. Laten wij deze kracht gebruiken! Laten wij er, als het om een uitbreiding van Koninkrijksvoorrechten gaat, op uit zijn elke deur die zich voor ons opent, binnen te gaan. Wij kunnen zelfs tot Jehovah bidden of hij zo’n deur wil openen (Kolossenzen 4:2, 3). Terwijl wij Jezus’ patroon van volharding navolgen en ons trouw betonen aan zijn naam, zullen wij er blijk van geven dat ook wij een oor hebben om te horen wat Gods heilige geest tot de gemeenten zegt.