Jehowa haft sien Volkj foaken derch de Profeeten jewoarnt un trajchtjestalt. Biejlikj säd Jehowa derch Jeremia: “Komm wada trigj, du onjehuarsome Israel … dan woa ekj nich met junt doll bliewen. Ekj sie doch jenstich, un woa mie nich opp emma oajren” (Jer. 3:​12-13). Un derch Joel säd Jehowa: “Dreit om no mie met junem gaunzen Hoat” (Joel 2:​12-13). Hee leet derch Jesaja sajen: “Wauscht junt emol rein. Hieet opp met de beese Sachen, dee ekj mank junt see; hieet opp met june Sinden” (Jes. 1:​16-19). Un derch Hesekiel fruach Jehowa: “Meest du mie jefelt daut, daut een Mensch fa siene Sinden stoawen mott? … Ekj see daut väl leewa daut hee sikj oppmoakt un daut beese opphieet un aum läwen blift. Ekj hab doa nich een Jefaulen aun daut irjentwäa stoawen mott … Moakt junt opp un velot de Sinden, dan woa jie läwen” (Hes. 18:​23, 32). Jehowa freit sikj sea, wan Menschen een Leetsennen haben, wiels hee well, daut dee fa emma läwen kjennen. w24.08 9 V. 5-6

Jehowa jeft aul siene Deena daut jeistelje Äten, de Aunleidunk un dän Schutz, waut dee fält. Eene Wajch, woo Jehowa wiest, daut hee kjeenen Unjascheet moakt, es, daut hee doano sitt, daut de Menschen äwa de gaunze Ieed de Mäajlichkjeit haben, de Schreft to läsen. De Heilje Schreft wort opp dree Sproaken jeschräwen: Hebräisch, Aramäisch un Griechisch. Sent soone, waut de Schreft opp dee Sproaken läsen kjennen, bätre Frind met Jehowa aus soone, waut nich kjennen? Nä, dee sent nich (Mat. 11:25). Jehowa lot nich bloos soone en, siene Frind to sennen, waut huach utjelieet sent ooda waut de Sproaken kjennen, opp dee de Schreft jeschräwen wort. Enne Städ daut lat hee aule Menschen äwa de gaunze Welt siene Weisheit haben, nich bloos soone, waut huach utjelieet sent. Sien Wuat, de Bibel, wort aul opp hundade Sproaken äwasat. Doawäajen kjemt de Menschen äwa de gaunze Ieed daut togood, waut de Bibel lieet, un kjennen weeten, woo see kjennen Jehowa sien Frint woaren (2. Tim. 3:​16-17). w24.06 6-7 V. 13-15

Jesus haud verutjesajcht, daut Jerusalem wudd venicht woaren. Oba bat daut bat doa wia, kunnen de Christen de Tiet utnutzen toom sikj reedmoaken, doaderch daut see äaren Gloowen stoakjten un sikj noch eenja worden uttohoolen (Heb. 10:25; 12:​1-2). Wie woaren boolt eene väl jratre Liedenstiet beläwen, aus waut de hebräische Christen beläwden (Mat. 24:21; Opb. 16:​14, 16). Jehowa jeef dise Christen väl Rot, waut äant halpen wudd. Daut kjemt ons uk togood. En sienen Breef aun de Hebräa rood de Apostel Paulus siene Breeda un Sestren biejlikj too, Gott sien Wuat deepa to studieren (Heb. 5:14 – 6:1). Hee brukt de Hebräische Schreften toom de Breeda dietlich moaken, wuarom daut väl bäta wia, Jehowa soo to deenen, aus de Christen daut nu deeden, aus woo de aundre Juden daut deeden. Paulus rood de Christen too, met de Woarheit ut Gott sien Wuat bäta bekaunt to woaren un dee bäta to vestonen. Wuarom? Wiels dee de faulsche Lieren dan fuaz enwoaren wudden un dee aufwiesen. w24.09 8 V. 2-3; 10 V. 6