Moses wia een Profeet, Rechta un Leida un schreef väl opp äwa de Jeschicht von Gott sien Volkj. Hee leid de Israeliten ut Ägipten rut, wua dee Sklowen wieren, un haud väl von Jehowa siene Wunda met siene ieejne Uagen jeseenen. Jehowa leet derch am de ieeschte fief Bibelbieekja oppschriewen un Psalm 90. Woomäajlich schreef hee uk Psalm 91 un daut Bibelbuak Hiob. Aus Moses 120 Joa wia, storf hee. Oba jroz ver daut kroagd hee aule Israeliten toop, om äant aun daut denkjen to halpen, waut see jeseenen un beläft hauden. Dee hauden väle Tieekjens un Wunda von Jehowa jeseenen un uk sien Jerecht äwa Ägipten (2. Mo. 7:4). Dee wieren opp drieejen Grunt derch daut Roode Mäa jegonen un hauden jeseenen, woo dän Farao siene Armee venicht wort (2. Mo. 14:​29-31). Enne Wiltnis hauden dee beläft, woo Jehowa fa äant sorjd un äant beschizt (5. Mo. 8:​3-4). Nu, daut see meist bat doa wieren, en daut vesproakne Launt nenntogonen, neem Moses siene latste Jeläajenheit woa, om daut Volkj Moot tootospräakjen. w24.11 8-9 V. 3-4

Daut, waut Jesus biem Owentmol to siene Apostel säd, wia bloos fa eene kjliene Grupp Menschen. Oba daut, waut hee en Galiläa säd, wia fa väl mea Menschen. De mieeschte Juden, to dee Jesus en Galiläa aune 32 n. Chr. räd, wullen bloos Äten haben. Oba hee muak dee oppmoakjsom opp waut, waut doa väl wichtja wia aus Äten, wiels see doaderch eewjet Läwen kjrieen kunnen. Jesus säd uk, daut dee, waut aul jestorwen wieren, aum latsten Dach vom Doot oppstonen kunnen un daut eewje Läwen kjrieen. Daut, waut hee en Galiläa säd, wia een Säajen, waut aule Menschen kjrieen kunnen un nich bloos eene kjliene Grupp. w24.12 11 V. 10-11

Jehowa haust jiedrem eenen, waut grausom es (Psa. 11:​5, NW). Un besonda schlajcht jleicht hee daut, wan een Ehemaun siene Fru hunjsch behaundelt (Mal. 2:16). Een Ehemaun woat sien Veheltnis met Gott schoden, wan dee siene Fru nich fein behaundelt. Jehowa woat dan veleicht nich mea no dän siene Jebäda horchen (1. Pet. 3:7). Eenje Mana räden kort to äare Frues un sajen waut, waut sea weedeit. Oba Jehowa haust “Oaja, Wutt, utbrellen un hunjsche Räd” (Efs. 4:​31-32). Een Ehemaun, waut hunjsch rät to siene Fru, schot nich bloos sienen Ehestaunt, oba uk sien Veheltnis met Gott (Jak. 1:26). Krakjt soo es daut met eenen Ehemaun, waut schwiensche Bilda kjikjt. Dee schot uk sien Veheltnis met Jehowa. Un dee veacht uk siene Fru. Jehowa velangt von eenen Maun, daut dee siene Fru nich bloos tru es en daut, waut hee deit, oba uk en siene Jedanken. Jesus säd, daut een Maun, waut no eene aundre Fru kjikjt, soo daut hee een Velangen no dee kjricht, haft “en siene Jedanken” aul de Ehe jebroaken (Mat. 5:​28-29). w25.01 9 V. 6-8