Dauts sea wichtich, daut wie von Hoaten de Woarheit räden. Dauts doaraun to seenen, waut doa passieed, aus Filippus sienen Frint Natanael no Jesus brocht. Wan Jesus Natanael uk noch kjeenmol ea jeseenen haud, säd hee: “Kjikjt, dauts werkjlich een Israelit, en dän nuscht Onopprechtjet es” (Joh. 1:47). Jesus wist, daut Natanael besonda opprechtich wia. Natanael wia krakjt soo onvolkomen aus wie, oba hee wia en aules opprechtich un deed daut nich bloos väajäwen. Jesus bewundad daut sea un lowd Natanael doafäa. En Psalm 15 rät daut doavon, woo wie aundre behaundlen sellen, wan wie Jehowa jefaulen wellen. Psalm 15:3 sajcht, daut eena, waut en Jehowa sien Zelt Jast es, von “aundre nich schlajchtet norät un sienen Noba nich orrajcht behaundelt, un sienen näakjsten nich schlajchtet norät”. Wäa von eenen aundren Schlajchtet norät, kaun dän sea toosaten (Jak. 1:26). w24.06 10 V. 7; 11 V. 9-10

Wan du die fein reedmoakst fa dän Deenst, woascht du die sechra feelen, wan du met aundre rätst. Jesus holp siene Jinja, sikj fein reedtomoaken, ea hee dee utschekjt toom prädjen (Luk. 10:​1-11). Wiels dee daut nokjeemen, waut Jesus äant jelieet haud, kunnen dee mea Goodet doonen un dee jinkj daut scheen. Woo kjenn wie ons fa dän Prädichtdeenst reedmoaken? Wie kjennen doaräwa nodenkjen, woo wie von de Woarheit räden kjennen un woo wie daut met onse ieejne Wieed sajen kjennen. Daut kaun uk sea halpen, wan wie doaräwa nodenkjen, waut de Menschen en onse Jäajent veleicht sajen un doonen woaren, un waut wie dan doonen kjennen. Wan wie dan met wäm räden, kjenn wie proowen, ruich un leeftolich to sennen un schaftich to kjikjen. w24.04 16 V. 6-7

De wichtichste Uasoak, wuarom wie de goode Norecht prädjen, es, wäajen wie Jehowa un sienen heiljen Nomen leewen. Wie seenen dän Prädichtdeenst aus eene Jeläajenheit aun, dän Gott to lowen, waut wie leewen. Wie stemmen gaunz met dit met: “Jehowa, ons Gott, die traft de Harlichkjeit un de Iea un de Macht”. Wie jäwen Jehowa Harlichkjeit un Iea, wan wie aundre kloaren Bewies doafäa jäwen, daut hee “aules jemoakt” haft un daut wie läwen kjennen, wiels hee ons aum Läwen helt. Wie jäwen am uk onse Krauft, Tiet un waut wie sest noch haben, om soo väl aus mäajlich em Deenst to doonen (Mat. 6:33; Luk. 13:24; Kol. 3:23). Eefach jesajcht, jleich wie daut, von dän Gott to räden, waut wie leewen. Ons jankat daut bloos, aundre von dän sienen Nomen to vetalen un waut hee fa een Gott es. w24.05 17 V. 11