3 Potem król odwrócił się w stronę zboru izraelskiego i zaczął go błogosławić, podczas gdy cały zbór stał+. 4 Król rzekł: „Chwała Jehowie, Bogu Izraela, Temu, który własnymi ustami złożył obietnicę mojemu ojcu, Dawidowi, i własnymi rękami ją spełnił. Powiedział: 5 ‚Od dnia, gdy wyprowadziłem z ziemi egipskiej swój lud, w żadnym z izraelskich plemion nie wybrałem miasta, żeby zbudować w nim dom, w którym przebywałoby moje imię+, ani nie wybrałem żadnego człowieka na wodza mojego ludu, Izraela. 6 Ale wybrałem Jerozolimę+, żeby tam przebywało moje imię, i wybrałem Dawida, żeby panował nad moim ludem, Izraelem’+. 7 I Dawid, mój ojciec, z całego serca pragnął zbudować dom dla imienia Jehowy, Boga Izraela+. 8 Jehowa powiedział jednak do mojego ojca, Dawida: ‚Z całego serca zapragnąłeś zbudować dom dla mojego imienia i dobrze, że w twoim sercu pojawiło się takie pragnienie. 9 Ale nie ty zbudujesz ten dom. To twój syn, który ci się urodzi*, zbuduje dom dla mojego imienia’+. 10 Jehowa spełnił swoją obietnicę, bo zostałem następcą mojego ojca, Dawida, i zasiadłem na tronie Izraela+, tak jak Jehowa obiecał+. Zbudowałem też dom dla imienia Jehowy, Boga Izraela, 11 i tam umieściłem Arkę. Znajduje się w niej przymierze+, które Jehowa zawarł z Izraelem”.