Chrześcijanin, który odznacza się trzeźwym umysłem, robi, co może, by podejmować decyzje zgodne ze sposobem myślenia Jehowy. Ktoś taki wie, że nie ma w życiu nic ważniejszego niż utrzymywanie z Nim więzi. Ma zrównoważony pogląd na samego siebie — zdaje sobie sprawę, że nie wie wszystkiego. Pokazuje, że polega na Bogu, często zwracając się do Niego w modlitwie. Powinniśmy to robić, nawet jeśli wydaje się nam, że poradzilibyśmy sobie z czymś sami. Modlitwy są szczególnie potrzebne, gdy stoimy przed jakąś ważną decyzją. Prośmy wtedy Jehowę o kierownictwo i ufajmy, że On wie, co jest dla nas najlepsze. Jesteśmy wdzięczni Jehowie, że stworzył nas tak, byśmy mogli odzwierciedlać Jego przymioty (Rodz. 1:26). Oczywiście nie jesteśmy w stanie naśladować Go w sposób doskonały (Izaj. 55:9). w25.03 s. 11, ak. 13; s. 13, ak. 17, 18

Unikaj kwestionowania czyichś pobudek. Jeżeli ktoś nie okazuje wdzięczności za to, co zrobiliśmy, możemy zadać sobie pytanie: „Czy ta osoba naprawdę jest niewdzięczna, czy po prostu zapomniała podziękować?”. Być może są powody, dla których nie zareagowała tak, jak byśmy chcieli. Niektórzy mogą być bardzo wdzięczni, ale trudno im to wyrazić. Mogą czuć się zakłopotani, że korzystają z czyjejś pomocy, zwłaszcza gdy w przeszłości to oni pomagali innym. Tak czy inaczej, jeśli naprawdę kochamy naszych braci i siostry, to umiemy ich wytłumaczyć i nie tracimy radości z dawania (Efez. 4:2). Bądź cierpliwy. Mądry król Salomon tak napisał o okazywaniu szczodrości: „Rzuć swój chleb na wodę, bo po wielu dniach znowu go znajdziesz” (Kazn. 11:1). Jak wynika z tych słów, niektórzy mogą zareagować na naszą szczodrość długo po fakcie — „po wielu dniach”. w24.09 s. 30, ak. 18, 19

Czasami podaje się w zborze ogłoszenie, że dana osoba została upomniana. W takim wypadku nadal możemy utrzymywać z nią kontakty towarzyskie, bo wiemy, że okazała skruchę i porzuciła złe postępowanie. Dalej jest częścią zboru i potrzebuje zachęcającego towarzystwa braci i sióstr (Hebr. 10:24, 25). Jednak inaczej jest z osobą, która została usunięta ze zboru. ‛Przestajemy utrzymywać z nią kontakty, nawet z nią nie jadamy’ (1 Kor. 5:11). Czy to polecenie oznacza, że mamy ją całkowicie ignorować? Nie. Oczywiście nie będziemy utrzymywać z nią kontaktów towarzyskich. Ale na podstawie wyszkolonego na Biblii sumienia możemy zdecydować, czy zaprosić ją na zebranie — zwłaszcza jeśli to nasz krewny lub dawny przyjaciel. w24.08 s. 30, ak. 13, 14