Ciało Kierownicze w odróżnieniu od korporacji prawnej

DNIA 1 października ubiegłego roku odbyło się doroczne zebranie statutowe prawnie działającej instytucji, noszącej nazwę Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania. Tym razem to walne zebranie zorganizowano w Sali Zgromadzeń świadków Jehowy w Buckingham, w stanie Pensylwania. Przybyli wszyscy członkowie zarządu wspomnianego Towarzystwa, w liczbie siedmiu, i każdy z nich brał udział w programie zebrania. Liczba członków Towarzystwa jest ograniczona i nie może przekraczać pięciuset osób; w ów piątkowy poranek zadokumentowało swą obecność czterystu pięćdziesięciu takich członków z całego świata. Wielu z nich stawiło się osobiście na tym dorocznym zebraniu korporacji, a inni nadesłali pełnomocnictwa. Wszystkich obecnych było 2076 osób; niewątpliwie byli to chrześcijańscy świadkowie Jehowy, żywo zainteresowani tym zgromadzeniem.

Na zebraniu podjęto i omówiono z podium ciekawą kwestię. Chodziło o współzależność, która łączy Zarząd Towarzystwa jako korporacji prawnej i Ciało Kierownicze chrześcijańskich świadków Jehowy. Czy obydwa te określenia dotyczą jednego i tego samego grona, a więc czy mogą być stosowane zamiennie, czy raczej każde określa coś innego? Pytania takie powstały, ponieważ opublikowano drukiem stwierdzenie, iż Ciało Kierownicze świadków Jehowy ma ścisły związek z Zarządem wspomnianego Towarzystwa i pracuje w jego głównej siedzibie. Jak do tego doszło i czy to oznacza, że zarząd Towarzystwa jest identyczny z ciałem kierowniczym świadków Jehowy na całej ziemi?

Oficjalnym organem prasowym chrześcijańskich świadków Jehowy jest Strażnica zwiastująca Królestwo Jehowy. W roku 1944 zaczęły się w tym czasopiśmie Strażnica ukazywać wzmianki o ciele kierowniczym zboru chrześcijańskiego. Prawdziwy zbór chrześcijański został założony w dniu święta Pięćdziesiątnicy roku 33 n.e. w Jeruzalem, w rzymskiej prowincji Judei. W tym pamiętnym dniu zbór oddanych Bogu chrześcijan, składający się wtedy ze 120 członków, został namaszczony duchem świętym, którego wylał Jehowa Bóg za pośrednictwem wyniesionego do chwały Jezusa Chrystusa. Tamta namaszczona duchem grupa oddanych Bogu, ochrzczonych chrześcijan otrzymała wówczas specjalny przydział służby. Według proroczych słów Jezusa Chrystusa, zanotowanych w Ewangelii według Mateusza 24:45-47 (NW), została mianowana do pełnienia roli „niewolnika wiernego i rozumnego”. Mistrzem i Panem tej namaszczonej klasy „niewolnika” był Jezus Chrystus w niebiosach.

Biblijna księga Dziejów Apostolskich wyjawia, że namaszczony duchem zbór chrześcijański, stanowiący klasę „niewolnika”, miał swoje widzialne, ziemskie ciało kierownicze. W ów dzień Pięćdziesiątnicy składało się ono z dwunastu mężczyzn, mianowicie dwunastu apostołów Pana Jezusa Chrystusa. Jak wynika ze sprawozdań, szereg lat później, to jest około roku 49 n.e., ciało kierownicze obejmowało tych apostołów, którzy wtedy jeszcze żyli, oraz duchowo usposobionych starszych zboru jeruzalemskiego (Dzieje, rozdział 15). Tamto chrześcijańskie ciało kierownicze nie posługiwało się w celach administracyjnych żadną korporacją, która by była prawnie uznana, zatwierdzona albo chociaż zarejestrowana przez Cezara czy władze jakiejkolwiek prowincji imperium rzymskiego. Powzięte wówczas postanowienie ujęto na piśmie i dostarczono przez umyślnych posłańców do tych zborów chrześcijańskich, które były nim zainteresowane, mając wśród siebie ludzi nawróconych z pogan, a więc spoza narodu żydowskiego. Chrześcijański apostoł Jan, który u schyłku pierwszego wieku n.e. spisał końcowe księgi Biblii świętej, był wtedy prawdopodobnie ostatnim żyjącym członkiem pierwotnego ciała kierowniczego, ustanowionego przez Jezusa Chrystusa.

Minęły wieki. Nadszedł lipiec roku 1879. Wtedy to pojawiło się po raz pierwszy nowe czasopismo religijne, o nazwie: Zion’s Watch Tower and Herald of Christ’s Presence [Strażnica Syjońska i Zwiastun Obecności Chrystusa]. Miało się ukazywać jako miesięcznik w Pittsburgu, w stanie Pensylwania, a jego pierwszy nakład obejmował zaledwie 6000 egzemplarzy. Redaktorem i wydawcą był szczery chrześcijanin, nazwiskiem Charles Taze Russell; podano także nazwiska pięciu dalszych stałych współpracowników tego czasopisma. Podkreślono w nim, że powtórna obecność Chrystusa ma być niewidzialna, duchowa; ponadto opowiadano się też zdecydowanie za poglądem, iż doskonała ofiara ludzka, złożona przez Jezusa Chrystusa, posłużyła „na okup za wszystkich” (1 Tym. 2:5, 6, Gd). W owym czasie C.T. Russell utrzymywał łączność z chrześcijańskim zborem badaczy Biblii w Allegheny, w stanie Pensylwania, i zbór ten poprosił go o usługiwanie mu w charakterze pastora. Stąd też później C.T. Russell stał się znany na szerokim świecie jako „Pastor Russell”.

We wrześniu roku 1881 zostało opublikowane specjalne wydanie Strażnicy Syjońskiej, zawierające „Pokarm dla myślących chrześcijan”. Wzbudziło ono duże zaciekawienie i zostało szeroko rozpowszechnione. C.T. Russell już wcześniej opublikował też inne rozprawy, wydane w formie broszur. Na przykład w ciągu poprzednich czterech lat bezpłatnie puszczono w obieg z górą milion egzemplarzy takich broszur. Celem jeszcze skuteczniejszego rozpowszechniania literatury biblijnej w rodzaju tych broszur założono w roku 1881 towarzystwo pod nazwą Zion’s Watch Tower Tract Society. Nie miało ono jednak osobowości prawnej. Trzy lata później, w roku 1884, dla tym lepszego wypełniania swoich zadań Zion’s Watch Tower Tract Society zostało zarejestrowane według Prawa o stowarzyszeniach (The Membership Corporation Law), a statut tego Towarzystwa ogłoszono dnia 13 grudnia roku 1884. Statut określa, że Towarzystwo ma mieć Zarząd, spośród którego będzie wyłoniony prezes, wiceprezes i sekretarz-skarbnik. Sześciu członków-założycieli Towarzystwa zostało zarazem pierwszymi członkami Zarządu, z rocznym okresem kadencji. — Strażnica Syjońska, wydanie angielskie ze stycznia roku 1885.

W roku 1914 założono w Londynie i zarejestrowano International Bible Students Association [Międzynarodowe Stowarzyszenie Badaczy Pisma Świętego], które miało ściśle współpracować z korporacją amerykańską, noszącą od 22 września 1896 roku nazwę Watch Tower Bible and Tract Society [można ją przetłumaczyć jako: Strażnica — Towarzystwo Biblijne i Literatury Biblijnej]. Z biegiem czasu w różnych krajach zorganizowano dalsze prawnie uznane korporacje religijne, które na swoim terenie współdziałać miały z korporacją macierzystą. W wyniku tego wiele tysięcy bogobojnych ludzi na całym globie ziemskim zetknęło się z wydawnictwami Towarzystwa Strażnica i oddało się bez reszty Jehowie Bogu poprzez Jezusa Chrystusa oraz zostało ochrzczonych na znak tego oddania. Ludzie ci oczekiwali potem od zespołu redakcyjnego i wydawniczego Towarzystwa Strażnica, że będzie im systematycznie dostarczał duchowego pokarmu w postaci czasopism Strażnica i innych publikacji, pomocnych do zrozumienia Biblii. Owi oddani Bogu chrześcijanie stali się znani jako Międzynarodowi Badacze Pisma Świętego. Pod tym określeniem występowali aż do 26 lipca roku 1931, kiedy to na walnym zjeździe Międzynarodowego Stowarzyszenia Badaczy Pisma Świętego, odbywającym się w mieście Columbus, w amerykańskim stanie Ohio, powzięto rezolucję o przyjęciu nazwy: świadkowie Jehowy.

CIAŁO KIEROWNICZE

Oddani Bogu i ochrzczeni chrześcijanie, znani dziś jako świadkowie Jehowy, posiadają na wzór apostolski z pierwszego wieku n.e. Ciało Kierownicze, o którym wyraźne wzmianki ukazują się od roku 1944. To ciało kierownicze było od lat związane z wydawcami czasopisma Strażnica i z Zarządem prawnie działającej korporacji religijnej, noszącej obecnie oficjalną nazwę: Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania. Zgodnie z ustawodawstwem obowiązującym w stanie Pensylwania korporacja ta musi odbywać doroczne walne zebrania w swych zarejestrowanych biurach w Pittsburgu (lub gdzie indziej, jeśli to w odpowiednim czasie uchwalono), gdzie obiera członków Zarządu mających zająć wakujące miejsca po poprzednich, których trzyletni okres urzędowania właśnie upływa; załatwia się też wtedy wszystkie inne sprawy istotnej wagi. Spośród uzupełnionego, siedmioosobowego grona członków Zarządu, będących bez wyjątku oddanymi Bogu, ochrzczonymi chrześcijanami namaszczonymi duchem Bożym, muszą być wyłonieni oficjalni przedstawiciele Towarzystwa.

Z uwagi na to, co latem ubiegłego roku przedstawiono podczas okręgowych zgromadzeń świadków Jehowy, odbytych na całej ziemi pod hasłem „Imię Boże”, wysunięto tu teraz kwestię: Czy można postawić znak równości między zarządem Towarzystwa Strażnica a ciałem kierowniczym świadków Jehowy, niestowarzyszonej społeczności oddanych Bogu, ochrzczonych chrześcijan, którzy wielbią Jehowę jako swego Boga? Ponadto: Czy na dorocznym zebraniu statutowym Towarzystwa Strażnica, takim jak odbywające się aktualnie w Buckingham, członkowie Towarzystwa przez wybór swego Zarządu wybierają zarazem członków ciała kierowniczego świadków Jehowy? Pytania te interesowały wszystkich obecnych.

Pamiętajmy, że ciało kierownicze musi się składać z oddanych Bogu, ochrzczonych chrześcijan, którzy zostali namaszczeni duchem Bożym i spłodzeni przez Boga, aby być Jego duchowymi dziećmi, oraz którzy mają się przyłączyć do Jezusa Chrystusa uświetnionego w niebiańskim Królestwie. Musi tak być z tej racji, że ciało kierownicze — jak w wypadku dwunastu apostołów Chrystusa — stanowi cząstkę klasy „niewolnika wiernego i rozumnego” oraz przewodniczy jej w roli duchowych pasterzy i nadzorców. Klasa „niewolnika” składa się ze spłodzonych z ducha, namaszczonych duchem naśladowców Jezusa Chrystusa; naśladowcy ci stanowią jego zbór na ziemi, służąc jednomyślnie w roli zbiorowego „niewolnika” Bożego, podporządkowanego Głowie zboru chrześcijańskiego, Jezusowi Chrystusowi. W związku z tym, aby odpowiedzieć na wyżej postawione pytania, musimy także rozpatrzyć, kim ze względu na swą pozycję duchową są poszczególni członkowie korporacji pensylwańskiej, uczestniczący w wybieraniu członków zarządu Towarzystwa Strażnica. Kim więc są ci ludzie, którzy mają tam prawo głosu?

Na podstawie poprawki do statutu, uchwalonej w roku 1944, liczba członków Towarzystwa została ograniczona do najwyżej pięciuset osób, przy czym mają to być ludzie całkowicie oddani Jehowie Bogu, ochrzczeni uczniowie Jezusa Chrystusa. Wyznacza ich zarząd Towarzystwa Strażnica. Ale nam chodzi jeszcze o ich pozycję duchową, o ich powołanie. Dlaczego? Otóż nie wszyscy aktualni członkowie Towarzystwa są namaszczonymi duchem członkami klasy „niewolnika wiernego i rozumnego”. Według ostatnich danych było 450 członków Towarzystwa, ale tylko mniej niż połowa (czyli 200) z nich należało do namaszczonego duchem ostatka klasy „niewolnika”. Zatem większość to uczniowie Chrystusa, którzy nie żywią nadziei niebiańskiej. Są „drugimi owcami” Chrystusa i spodziewają się uzyskać życie wiecznotrwałe na rajskiej ziemi pod panowaniem jego niebiańskiego Królestwa.

Powstaje więc pytanie: Czy ta większość głosujących, którą stanowią „drugie owce”, może przez wybranie członków zarządu Towarzystwa Strażnica ustanawiać jednocześnie członków namaszczonego duchem ciała kierowniczego klasy „niewolnika wiernego i rozumnego”? W świetle Pisma świętego nie ma ona takiego prawa. I to nie tylko dlatego, że nie są to namaszczeni duchem dziedzice Boży i współdziedzice Jezusa Chrystusa, ale przede wszystkim dlatego, że ciało kierownicze klasy „niewolnika” nie jest mianowane przez żadnego człowieka. Zostało ustanowione przez tego samego, który powołał dwunastu apostołów w pierwszym wieku n.e., mianowicie przez Jezusa Chrystusa, Głowę prawdziwego zboru chrześcijańskiego, Mistrza i Pana klasy „niewolnika wiernego i rozumnego”. — Jana 15:16, 19.

Należy też pamiętać o jeszcze jednej okoliczności: Członkowie zarządu Towarzystwa mają obecnie trzyletnią kadencję i co roku niektórym z nich upływa okres urzędowania, tak iż członkowie Towarzystwa muszą na dorocznym walnym zebraniu wybrać kogoś innego na ich miejsce lub ponownie wybrać te same osoby. Co roku też upływa czas urzędowania trzech oficjalnych przedstawicieli Towarzystwa: prezesa, wiceprezesa i sekretarza-skarbnika (aktualnie także jego zastępcy). A czy tak samo ma się sprawa z członkami ciała kierowniczego klasy „niewolnika wiernego i rozumnego”? Nie! Członkowie ciała kierowniczego nie są mianowani na jeden rok, ale pozostają na swych odpowiedzialnych miejscach, dopóki żyją i jako uczniowie Jezusa Chrystusa dochowują mu wierności. Tak było również z dwunastoma apostołami i innymi starszymi zboru jeruzalemskiego.

Ciało kierownicze nie posiada urzędowych przedstawicieli, jacy są w Zarządzie Towarzystwa, mianowicie: prezesa, wiceprezesa, sekretarza-skarbnika ani zastępcy sekretarza-skarbnika. Grono to ma jedynie przewodniczącego, tak jak go miało ciało kierownicze w pierwszym wieku. Ze sprawozdania zamieszczonego w Dziejach Apostolskich wynika, że zapewne apostoł Piotr przewodniczył ciału kierowniczemu w świątecznym dniu Pięćdziesiątnicy roku 33 n.e., zaś w późniejszym okresie jako przewodniczący pewnego razu wystąpił uczeń Jakub, przyrodni brat Jezusa Chrystusa. Fakty te, jak również inne dostępne dziś źródła historyczne, narzucają wniosek, że przewodnictwo w ciele kierowniczym podlegało rotacji i przechodziło kolejno na następnych członków, tak samo jak przewodniczący prezbiterstwa, czyli „grona starszych” poszczególnych zborów chrześcijańskich, zmieniali się kolejno, ustępując miejsca innemu spośród starszych. — 1 Tym. 4:14, NW.

Wszystko to wskazuje wyraźnie, że gdy członek zarządu Towarzystwa zostaje w danym roku wybrany prezesem Towarzystwa Strażnica, nie staje się tym samym automatycznie przewodniczącym ciała kierowniczego świadków Jehowy. Każdy członek ciała kierowniczego może być jego przewodniczącym, nie będąc jednocześnie prezesem Towarzystwa Strażnica. Przewodniczenie ciału kierowniczemu zależy wyłącznie od systemu rotacji. Tylko w wypadku, gdy z zasady rotacji wyniknie, że ktoś obejmie przewodnictwo w tym samym czasie, kiedy Zarząd obrał go prezesem Towarzystwa, może on co najmniej przez rok pełnić jednocześnie funkcje przewodniczącego i prezesa.

LICZEBNOŚĆ CIAŁA KIEROWNICZEGO

A oto dalszy godny uwagi szczegół: liczba członków ciała kierowniczego nie jest ograniczona do liczby członków zarządu Towarzystwa, mianowicie do siedmiu osób. Zbór chrześcijański, czyli klasa „niewolnika wiernego i rozumnego”, miał na początku swego istnienia w dniu Pięćdziesiątnicy roku 33 n.e. dwunastoosobowe ciało kierownicze, a następnie to ciało kierownicze z siedzibą w Jeruzalem jeszcze się powiększyło, gdyż do dwunastu apostołów Chrystusa dołączyli inni starsi zboru jeruzalemskiego. W związku z tym podczas wspomnianej już doniosłej narady w Jeruzalem ciało kierownicze obejmowało: jedenastu żyjących wówczas apostołów Chrystusa, ucznia Jakuba, który — jak się wydaje — był wtedy przewodniczącym, ponadto Judę, zwanego Barsabaszem, i Sylasa, „zajmujących wśród braci przodujące stanowisko” i nawet „proroków”, oraz niewątpliwie Pawła i Barnabę. Znaczy to, że wówczas w Jeruzalem przynajmniej szesnastu namaszczonych chrześcijan można było utożsamiać z ciałem kierowniczym (Dzieje 15:22, 32). Tak samo jest i dzisiaj: Ciało kierownicze klasy „niewolnika wiernego i rozumnego” obejmuje więcej osób niż siedmiu namaszczonych duchem chrześcijan, którzy stanowią zarząd Towarzystwa. Fakt ten dodatkowo ukazuje, że dysponujący prawem głosu członkowie Towarzystwa Strażnica nie mianują ani nie wybierają członków ciała kierowniczego klasy „niewolnika”. Podkreśla to też różnicę między ciałem kierowniczym a prawnie zarejestrowanym Zarządem Towarzystwa.

Jak więc należy sobie tłumaczyć okoliczność, że członkowie ciała kierowniczego wchodzą w skład Zarządu korporacji pensylwańskiej? Dzieje się to za wolą uprawnionych do głosowania członków Towarzystwa Strażnica. Chcą oni trzymać się natchnionego Słowa Bożego. Proszą Jehowę Boga przez Jezusa Chrystusa, aby nimi kierował w sprawach wyboru członków Zarządu Towarzystwa. Z obowiązującego obecnie statutu Towarzystwa (po wniesieniu poprawek w roku 1944)a wynika, że ta korporacja prawna jest jedynie „organem administracyjnym” świadków Jehowy. Tym samym jest po prostu agencją ciała kierowniczego świadków Jehowy. A uprawnionym do głosowania członkom Towarzystwa zależy na tym, aby ciało kierownicze mogło jak najbardziej bezpośrednio posługiwać się tym „organem administracyjnym” jako narzędziem pracującym w interesie dzieła przeprowadzonego przez klasę „niewolnika wiernego i rozumnego”, co zostaje osiągnięte w ten sposób, że członkowie ciała kierowniczego zasiadają w Zarządzie Towarzystwa. Zdają sobie sprawę z faktu, iż Towarzystwo nie jest ośrodkiem kierowniczym, lecz jedynie agencją wykonawczą.

Stąd też uprawnieni do wybierania Zarządu członkowie Towarzystwa nie życzą sobie, żeby powstała jakakolwiek podstawa do rozdźwięków lub konfliktów. Nie chcą się przyczyniać do zaistnienia sytuacji, która by choć w najmniejszym stopniu nasuwała myśl, że „organ administracyjny” włada i kieruje swym mocodawcą, którym jest ciało kierownicze, reprezentując całą klasę „niewolnika wiernego i rozumnego”. Inaczej mówiąc nie dopuszczają do tego, żeby ogon merdał psem, podczas gdy ma być na odwrót. Instytucja religijna, dostosowana do praw Cezara, nie powinna dążyć do tego, by wziąć górę nad swym założycielem i nim kierować; raczej założyciel takiej prawnie uznanej agencji religijnej powinien sprawować nad nią nadzór i kierować nią jako swym narzędziem. Dlatego też w harmonii ze wskazaniami świętego ducha Bożego oraz dla osiągnięcia możliwie największej skuteczności działania i doskonałej zgodności między ciałem kierowniczym a Zarządem korporacji prawnej dysponujący głosem członkowie Towarzystwa słusznie wybierają do Zarządu takie osoby, o których wiedzą, że należą do ciała kierowniczego klasy „niewolnika wiernego i rozumnego”.

JAK POWSTAŁO OBECNE CIAŁO KIEROWNICZE

W jaki sposób pojawiło się to ciało kierownicze w czasach nowożytnych? Doszło do tego z całą pewnością pod kierownictwem Jehowy Boga i Jego Syna, Jezusa Chrystusa. Fakty wskazują, że owo ciało kierownicze związało się z Towarzystwem Strażnica. W ostatnim ćwierćwieczu dziewiętnastego stulecia do ciała kierowniczego najpewniej należał C.T. Russell. Będąc człowiekiem całkowicie oddanym Bogu poprzez Chrystusa, poświęcił wszystek swój czas, energię, zdolności, majątek i wpływy obronie natchnionego Słowa Bożego i krzewieniu znajomości jego treści. W tym celu zaczął w lipcu roku 1879 wydawać Strażnicę Syjońską, wierząc — jak oświadczył na łamach tego czasopisma — że cieszy się ono poparciem Jehowy i dlatego nigdy nie zajdzie potrzeba dopraszania się o datki pieniężne na cele wydawnicze. C.T. Russell odznaczał się kwalifikacjami wymaganymi od nadzorcy, wyłuszczonymi w Liście 1 do Tymoteusza 3:1-7 i do Tytusa 1:5-9; właśnie z tej racji zbór chrześcijańskich badaczy Pisma świętego w Allegheny poprosił go, aby usługiwał mu jako jego pastor, czyli duchowy pasterz. Pięć lat później została prawnie zarejestrowana korporacja Zion’s Watch Tower Tract Society, która odtąd służyła w roli „organu” dostarczającego pokarm duchowy tysiącom szczerych ludzi, którzy pragnęli poznać Boga i zrozumieć Jego Słowo oraz przybliżyć się do Boga za pośrednictwem Chrystusa.

Współpracę z tym Towarzystwem, którego główna siedziba znajdowała się w Pensylwanii, nawiązali dalsi oddani Bogu, ochrzczeni i namaszczeni (pomazani) duchem chrześcijanie. Bez względu na to, czy weszli w skład Zarządu Towarzystwa, czy nie, stawiali siebie do dyspozycji, podejmując się specjalnych zadań na rzecz klasy „niewolnika wiernego i rozumnego”. Pomagali w karmieniu klasy „niewolnika” i przewodzeniu jej, i tak pojawiło się ciało kierownicze. Stało się to w sposób oczywisty dzięki oddziaływaniu niewidzialnej, czynnej mocy Jehowy, czyli ducha świętego. Było w tym też kierownictwo Głowy zboru chrześcijańskiego, Jezusa Chrystusa, Syna Bożego. Prawda, że członkowie tego ciała kierowniczego nie zostali zamianowani bezpośrednio przez Pana Jezusa Chrystusa. Ale jeśli już o to chodzi, również nie wszyscy członkowie ciała kierowniczego, które w pierwszym wieku współpracowało ze zborem jeruzalemskim, byli ustanowieni w sposób bezpośredni. Jakże więc weszli w skład ciała kierowniczego ci „starsi” zboru jeruzalemskiego, którzy się nie zaliczali do dwunastu apostołów? Widocznie na podstawie zamianowania dokonanego przez dwunastu apostołów, działających pod kierownictwem świętego ducha Jehowy.

Przykładem tego jest tok postępowania tych dwunastu apostołów przy zamianowaniu Szczepana i Filipa oraz pięciu dalszych mężów, którzy mieli się troszczyć o pewne sprawy zboru jeruzalemskiego (Dzieje 6:1-8). Podobnie apostoł Paweł w swoich uwagach do starszych zboru w Efezie wskazał, że nadzorcy Bożej trzody duchowych owiec mają nominację od świętego ducha Bożego (Dzieje 20:28). Chociaż więc w dziewiętnastym stuleciu nie było już przy życiu żadnego apostoła Chrystusowego, tak samo święty duch Boży musiał współdziałać przy utworzeniu ciała kierowniczego dla namaszczonego duchem ostatka klasy „niewolnika wiernego i rozumnego”. Zresztą fakty mówią same za siebie. Na scenie wydarzeń pojawiło się grono namaszczonych duchem chrześcijan, które wzięło na swe barki i poniosło odpowiedzialność za kierowanie sprawami oddanych Jehowie, ochrzczonych pomazańców, idących śladami Jezusa Chrystusa i starających się wykonywać pracę zapowiedzianą w proroctwie Jezusa z Ewangelii według Mateusza 24:45-47. Fakty mówią głośniej niż słowa. Ciało kierownicze istnieje. Z wdzięcznością wobec Boga i przekonaniem chrześcijańscy świadkowie Jehowy oświadczają, że ich społeczność nie jest organizacją religijną z jednoosobowym kierownictwem, ale posiada ciało kierownicze złożone z chrześcijan namaszczonych duchem Bożym.

ROTACJA WŚRÓD URZĘDUJĄCYCH CZŁONKÓW ZARZĄDU TOWARZYSTWA?

Przewodnictwo wśród członków ciała kierowniczego podlega rotacji, w której wyniku raz do roku następuje zmiana. Czy to oznacza, że wśród członków Zarządu Towarzystwa również musi się odbywać coroczna rotacja urzędów, na przykład z okazji wyborów tego Zarządu? Nie. Statut Towarzystwa nie zawiera takiego wymagania.

PRZEWODNICZENIE CIAŁU KIEROWNICZEMU NIEZALEŻNE OD PREZESURY

Wśród członków ciała kierowniczego klasy „niewolnika wiernego i rozumnego” wprowadzona została rotacja przewodnictwa.b Ponieważ ciało kierownicze klasy „niewolnika” ma pierwszeństwo przed korporacją prawną znaną pod nazwą Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania, więc przewodniczenie temu ciału kierowniczemu nie jest zależne od okoliczności, kto w danym roku został wybrany prezesem Towarzystwa. Jaki stąd wypływa wniosek? Chociażby ktoś przez szereg lat piastował prezesurę Towarzystwa ze względu na swą przydatność do tego wybitnie odpowiedzialnego stanowiska, nie wywiera to żadnego wpływu na stosowanie zasady rotacji przewodnictwa wśród ciała kierowniczego klasy „niewolnika”. Polem działania ciała kierowniczego są ściśle pojęte sprawy natury duchowej. Natomiast nie obliczona na zyski korporacja prawna, jaką jest Towarzystwo Strażnica, ma jako organ administracyjny świadków Jehowy jeszcze wiele dodatkowych obowiązków.c

Ciało kierownicze jest bardzo wdzięczne Bogu za tę instytucję religijną, Towarzystwo Strażnica, które służy za narzędzie chrześcijańskim świadkom Jehowy. W tym prawnie uznanym, niedochodowym Towarzystwie pracują wierni, oddani Bogu i ochrzczeni uczniowie Jezusa Chrystusa, sami ordynowani kaznodzieje, którzy ochotniczo ofiarują swe usługi jak gdyby bezpośrednio Jehowie Bogu, i to ogromnie ułatwia przeprowadzenie największego dziś na świecie dzieła, mianowicie działalności ogłoszenia dobrej nowiny o już ustanowionym Królestwie Bożym po całej zamieszkanej ziemi na świadectwo wszystkim narodom, zanim nastanie teraz tak bliski koniec doczesnego systemu rzeczy. Funkcjonowanie owego towarzystwa religijnego zaoszczędziło świadkom Jehowy wielu dokuczliwych problemów, przeszkód, rozbieżności i przerw w pracy, które są utrapieniem niereligijnych, przemysłowych, handlowych, państwowych lub innego typu instytucji tego niegodziwego świata. Kłopoty te z góry wyklucza okoliczność, że to religijne towarzystwo, wraz ze swymi 93 biurami oddziałów oraz współpracującymi z nim stowarzyszonymi korporacjami, korzysta z dobrowolnego, nieodpłatnego wysiłku tysięcy oddanych Bogu ochotników na całej ziemi, którzy wyprodukowali dotąd przeszło 230 000 000 Biblii i książek treści biblijnej oraz 530 000 000 broszur, a ponadto wydrukowali i rozprowadzili przeszło cztery miliardy egzemplarzy czasopism religijnych Strażnica i Przebudźcie się! Literaturę tę wyprodukowano w ponad 160 językach, a wręczano ludziom jedynie za zwrotem kosztów wykonania. Zdumiewający jest fakt, że w ciągu ostatnich trzydziestu lat, czyli od roku 1942, ci oddani Bogu pracownicy wydrukowali łącznie 4 942 619 411 egzemplarzy Biblii, książek oprawnych, broszur i czasopism. Kiedy skończy się dotychczasowy, świecki system rzeczy, przestaną funkcjonować jego liczne prawnie uznane instytucje, zorganizowane według ustaw poszczególnych państw, lecz chrześcijańscy świadkowie Jehowy nie znikną z powierzchni ziemi.

INTERESUJĄCY PROBLEM

Po omówieniu wyłuszczonych powyżej spraw z okazji dorocznego zebrania statutowego Towarzystwa Strażnica, jakie się odbyło w dniu 1 października ubiegłego roku w Buckingham (stan Pensylwania, USA), słuchaczom, a zwłaszcza obecnym członkom wspomnianego Towarzystwa, upoważnionym do wybierania jego Zarządu, przedłożono pewien interesujący problem: Dziewiętnaście stuleci temu klasa „niewolnika wiernego i rozumnego”, wraz ze swym ciałem kierowniczym działała — i to nadzwyczaj owocnie — bez korporacji prawnej zatwierdzonej przez przedstawicieli Cezara. A co można powiedzieć o dziś istniejącym ciele kierowniczym klasy „niewolnika wiernego i rozumnego”?d Czy może ono również działać skutecznie bez niedochodowej, prawnie uznanej korporacji pod nazwą Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania? Gdy się weźmie pod uwagę przykład, jaki w pierwszym stuleciu n.e. dali apostołowie i współstarsi zboru jeruzalemskiego, nie trudno będzie znaleźć odpowiedź na to pytanie.

[Przypisy]

[Ilustracja na stronie 16]

W tej Sali Zgromadzeń w Buckingham (stan Pensylwania, USA) odbywało się doroczne zebranie statutowe Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania za rok 1971