Jak rozwijać „posłuszne serce”

1. Z jakich powodów ludzie przestrzegają przepisów i praw?

LUDZIE przestrzegają przepisów i praw z różnych powodów. Wielu robi to tylko wtedy, gdy jest obserwowanych, albo po to, by uniknąć kary. Niektórzy chcą zaimponować drugim. Na przykład w czasach Jezusa przywódcy religijni twierdzili, że są posłuszni Bogu, ale tak naprawdę chcieli tylko, żeby ludzie uważali ich za prawych (Mat. 23:5). W naszym wypadku jest zupełnie inaczej. Okazujemy Jehowie posłuszeństwo, bo rozumiemy, jakie wynikają z tego korzyści (Izaj. 48:17, 18). To ważny powód, ale czy najważniejszy?

2. Jaki jest najważniejszy powód, dla którego okazujemy Jehowie posłuszeństwo?

² Najważniejszym powodem, dla którego okazujemy Jehowie posłuszeństwo, jest to, że bardzo Go kochamy (Mat. 22:37, 38). Jesteśmy Mu posłuszni „z serca” (Rzym. 6:17). Miłość do Jehowy i „posłuszne serce” pobudzają nas do trzymania się Jego przykazań — nie tylko wtedy, gdy ktoś nas obserwuje albo gdy mamy z tego natychmiastowe korzyści, ale przez cały czas. Jednak nasze serce jest zdradliwe, dlatego zachowywanie właściwego nastawienia nieraz bywa trudne. W tym artykule przyjrzymy się dwom relacjom biblijnym, które pomogą nam rozwijać posłuszne serce. Najpierw przeanalizujemy sprawozdanie o wyjściu Izraelitów z Egiptu. Później omówimy piękny przykład, jaki zostawił judzki król Jehoszafat.

OD POSŁUSZEŃSTWA DO BUNTU

3. Jak polecenie Jehowy dotyczące spryskania krwią węgarów wystawiło posłuszeństwo Izraelitów na próbę? (Zobacz też ilustrację).

³ Zanim Jehowa wyzwolił Izraelitów z Egiptu, dał im polecenie, które wystawiło ich posłuszeństwo na próbę. Żeby uniknąć 10 plagi, mieli złożyć w ofierze baranka lub koziołka i spryskać jego krwią węgary swoich domów (Wyjścia 12:5, 7). Jehowa obiecał, że pierworodni w tych domach — zarówno ludzi, jak i zwierząt — zostaną oszczędzeni. Ale Izraelici mogli mieć opory przed zastosowaniem się do tego polecenia. Dlaczego? Możliwe, że obawiali się Egipcjan, którzy traktowali baranki jako święte (Wyjścia 8:25-27). Mimo to Izraelici rozumieli potrzebę okazania posłuszeństwa i „zrobili tak, jak Jehowa nakazał” (Wyjścia 12:28). Dzięki temu Jehowa zachował ich pierworodnych przy życiu.

4. Jakie nietypowe polecenie Jehowa dał Izraelitom po ich wyjściu z Egiptu?

⁴ Jeszcze tej samej nocy Izraelici opuścili Egipt. Jehowa poprowadził ich najpierw w stronę północnego krańca Morza Czerwonego. Potem jednak podał im wskazówki, które z ludzkiego punktu widzenia były nielogiczne. Kazał im zawrócić na południe i rozbić obóz między morzem a górami. Gdyby armia faraona zaczęła ich ścigać, mogłoby się wydawać, że znaleźli się w potrzasku. Mimo wszystko ponownie zastosowali się do polecenia, które Jehowa dał im za pośrednictwem Mojżesza (Wyjścia 14:1-4). Kiedy jednak zobaczyli nadciągających Egipcjan, przerazili się, a nawet oskarżyli Mojżesza o to, że pragnie ich śmierci! (Wyjścia 14:5-11). Co skłoniło ich do pożałowania decyzji o okazaniu posłuszeństwa? I co o ich nastawieniu myślał Jehowa?

5. W czym Izraelici zawiedli nad Morzem Czerwonym? (Psalm 106:7 i przypis).

⁵ Biblia mówi, że w tamtej sytuacji Izraelici „nie docenili (...) zdumiewających czynów” Jehowy, których dokonał On w Egipcie. Poza tym ‛nie pamiętali, jak wielka jest Jego lojalna miłość’ (odczytaj Psalm 106:7 i przypis). Wcześniej widzieli, jak podczas 10 plagi Jehowa ocalił ich pierworodnych. Nie pojęli jednak, jak bardzo Jehowa ich kocha, i nie ufali, że ponownie ich wybawi. Co On dostrzegał w ich sercach? W Biblii czytamy, że „się zbuntowali”. Chociaż przeszli za Mojżeszem przez Morze Czerwone, to wcale nie zmienili swojego nastawienia. Ostatecznie Jehowa odrzucił całe to pokolenie Izraelitów i nie pozwolił im wejść do Ziemi Obiecanej (Ps. 106:21, 24-26). Czego się uczymy z ich przeżyć?

WYCIĄGNIJ WNIOSKI Z OSTRZEGAWCZEGO PRZYKŁADU IZRAELITÓW

6. Do czego będzie nas pobudzać posłuszne serce? (Jeremiasza 23:4).

⁶ Relacja z Księgi Wyjścia pokazuje ważną rzecz: Powinniśmy przemyśleć powody, dla których słuchamy Jehowy oraz tych, których wyznaczył On do przewodzenia swojemu ludowi. Możliwe, że niektórzy Izraelici pokropili węgary krwią baranka jedynie po to, by ocalić pierworodnych. Dobrze zadać sobie pytanie: „Czy jestem posłuszny tylko wtedy, gdy dostrzegam natychmiastowe korzyści?”. Warto też się zastanowić: „Czy moje posłuszeństwo zależy od tego, co robią inni?”. Kiedy Izraelici wychodzili z niewoli, „Jehowa sprawił, że Egipcjanie potraktowali ich przychylnie” (Wyjścia 12:36). Ale kiedy zaczęli ich ścigać, Izraelici stracili zaufanie do Jehowy i się zbuntowali (Wyjścia 14:10-12). Na pewno nie chcemy ich przypominać. Jeśli mamy posłuszne serce, będziemy ufać zarówno Jehowie, jak i osobom, którym powierzył On przewodnictwo (odczytaj Jeremiasza 23:4). Będziemy stosować się do wskazówek nawet wtedy, gdy nie do końca je rozumiemy albo gdy narazimy się tym na gniew naszych wrogów. Co pomoże nam rozwinąć posłuszne serce i dzięki temu uniknąć błędu Izraelitów?

7. Jak wzmacnianie miłości do Jehowy pomaga nam okazywać Mu posłuszeństwo?

⁷ Wzmacniaj miłość do Jehowy. Kiedy nasze posłuszeństwo może być wystawione na próbę? Na przykład wtedy, gdy nie widzimy natychmiastowych korzyści z teokratycznych wskazówek albo gdy z powodu stosowania się do nich przechodzimy trudności. W takiej sytuacji pamiętajmy, że chcemy słuchać Jehowy przede wszystkim dlatego, że Go kochamy i Mu ufamy (1 Jana 5:3). Miłość pomoże nam cierpliwie na Niego czekać, uznając fakt, że pozytywne rezultaty posłuszeństwa nieraz widać dopiero po czasie (Kazn. 7:8; Mich. 7:7).

8. Jak niektórzy słudzy Jehowy pokazali, że są zdecydowani Go słuchać?

⁸ W naszych czasach słudzy Boży dają wspaniały wzór, okazując posłuszeństwo nawet wtedy, gdy nie widzą z tego natychmiastowych korzyści. Na przykład gdy wybuchła pandemia COVID-19, zborom polecono spotykać się na zebraniach za pośrednictwem wideokonferencji. Pewien starszy z Peru wspomina: „Z początku pomyślałem, że ta wskazówka nie jest praktyczna w naszej okolicy”. Mimo tych wątpliwości był zdecydowany słuchać Jehowy i Mu ufać (Prz. 3:5, 6). Co z tego wynikło? Opowiada: „Przekonałem się, że Jehowa nagradza posłuszeństwo. Nasz zbór stał się silniejszy i bardziej zjednoczony”. Rozważmy inny przykład. W roku 2020 nasza organizacja podała nowe wytyczne dotyczące zborów i grup obcojęzycznych. Kiedy pewna siostra z Japonii dowiedziała się, że jej grupa zostanie rozwiązana, powiedziała: „Chcę się zastosować do tej zmiany i nie wypowiadać się o niej negatywnie. Jestem pewna, że przyniesie ona dobre efekty”.

9. Jak możemy się przygotować do okazywania posłuszeństwa mimo sprzeciwu? (Zobacz też ilustrację).

⁹ Przygotuj się na sprzeciw. Jest to szczególnie ważne, jeśli chodzi o głoszenie o Królestwie. W wielu częściach świata ciągle mamy do tego korzystne warunki. Jednak nasza działalność obejmuje informowanie ludzi, że ten zły świat wkrótce się skończy. Będziemy o tym głosić prawie do samego Armagedonu (Mat. 24:14). Co więcej, w trakcie wielkiego ucisku nasze orędzie może być jeszcze bardziej dobitne i bezpośrednie, co zmusi ludzi do opowiedzenia się za Królestwem lub przeciw niemu. Dla wrogów Jehowy może ono przypominać ‛nadzwyczaj wielką plagę’ (Obj. 16:21)a. Bez wątpienia — tak samo jak faraon nad Morzem Czerwonym — wpadną oni we wściekłość. Przygotowujemy się na przyszły sprzeciw, jeśli już teraz stosujemy się do nakazu głoszenia, i to bez względu na reakcje ludzi.

NAŚLADUJ POSŁUSZEŃSTWO JEHOSZAFATA

10. Co czuł Jehoszafat, kiedy przeciwko Judzie sprzymierzyły się trzy narody?

¹⁰ Biblia opisuje również piękne przykłady osób, które okazywały posłuszeństwo. Pomyślmy o królu Jehoszafacie. Za jego panowania przeciwko Judzie sprzymierzyły się trzy narody. Co zrozumiałe, zarówno on sam, jak i cały naród byli przestraszeni (2 Kron. 20:1-3). Ale Jehoszafat nie pozwolił, by strach go sparaliżował. Zobaczmy, jakie podjął działania. Pomoże nam to rozwijać posłuszne serce.

11. Co zrobił Jehoszafat, kiedy się przestraszył? (2 Kronik 20:5, 6, 10-12).

¹¹ Bądź zdecydowany szukać rad Jehowy i być Mu posłuszny. Kiedy Jehoszafat się przestraszył, „postanowił szukać pomocy Jehowy” (2 Kron. 20:3). Już wcześniej pokazał, że zabiega o Jego kierownictwo (2 Kron. 19:3). Ale w tych trudnych okolicznościach był jeszcze bardziej zdecydowany na Nim polegać i słuchać każdej Jego wskazówki. Zwrócił się do Niego z płynącą z serca modlitwą (odczytaj 2 Kronik 20:5, 6, 10-12). Kiedy znajdziemy się w stresujących sytuacjach, naśladujmy Jehoszafata. Bądźmy zdecydowani słuchać Jehowy oraz zabiegać o Jego kierownictwo poprzez modlitwy i studium Biblii. W pełni też ufajmy, że nam pomoże (Ps. 119:112).

12. Jak możemy wzmacniać postanowienie, by okazywać Jehowie posłuszeństwo?

¹² Pogłębiaj wiedzę biblijną. Modlitwa Jehoszafata świadczyła o jego głębokiej wiedzy. Rozumiał on, że Izrael otrzymał swoje terytorium na podstawie Bożej obietnicy danej Abrahamowi (Rodz. 12:7). Jego słowa przypominały modlitwę Salomona z okazji oddania do użytku świątyni (2 Kron. 6:28-30; 20:5-9). To, co Jehoszafat już wiedział, umacniało jego zaufanie do Jehowy i postanowienie, żeby Go słuchać. A co pomoże w tym nam? Dalej napełniajmy swój duchowy „skarbiec”, dodając do tego, co już wiemy, nowo odkryte perełki (Mat. 13:52). Gdy to robimy, wzmacniamy postanowienie, by okazywać Jehowie posłuszeństwo nawet w trudnych okolicznościach.

13. Jak w okazywaniu posłuszeństwa pomaga pokora?

¹³ Rozwijaj pokorę. Modlitwa Jehoszafata świadczy też o jego pokorze. Jako król mógłby polegać na sobie i starać się zneutralizować zagrożenie na własną rękę. On jednak pokornie przyznał w publicznej modlitwie, że Juda potrzebuje wsparcia Jehowy (2 Kron. 20:12). Dzięki takiemu nastawieniu łatwiej było mu zaakceptować Jego wskazówki. Podobnie będzie z nami — pokora pomoże nam zachowywać posłuszne serce w każdych okolicznościach (Filip. 2:5, 8).

14. Jak Jehoszafat zareagował na wskazówki Jehowy i jak wpłynęło to na jego poddanych?

¹⁴ Bierz pod uwagę, jak twoje czyny wpływają na innych. Jehowa odpowiedział na modlitwę Jehoszafata, dając mu jasne wskazówki za pośrednictwem Jachazjela. Przekazał on Judejczykom, że nie będą musieli walczyć. Polecił im za to: „Zajmijcie pozycje, stójcie i patrzcie, jak Jehowa zapewnia wam wybawienie”. Biblia mówi, że na te słowa Jehoszafat „pokłonił się do ziemi”. Wtedy wszyscy jego poddani również „padli przed Jehową, żeby oddać Jehowie cześć”. Gdy następnego dnia wyruszali, król zachęcił lud, żeby ‛uwierzył Jehowie i Jego prorokom’ (2 Kron. 20:14-20).

15. Jak Jehoszafat wykazał się głęboką wiarą?

¹⁵ Jehoszafat wykazał się głęboką wiarą. „Wyznaczył mężczyzn, którzy mieli śpiewem wysławiać Jehowę” i „iść przed wojskiem” (2 Kron. 20:21). Zrobił to jednak dopiero po tym, jak „naradził się z ludem”. To piękny przykład, jak wzbudzać w innych zaufanie do Jehowy i zachęcać ich do posłuszeństwa! A Jehowa pobłogosławił tym działaniom — sprawił, że najeźdźcy nawzajem się powybijali (2 Kron. 20:22-24).

16. Czego z przykładu Jehoszafata uczą się osoby mające jakąś władzę? (1 Królów 3:9). (Zobacz też ilustrację).

¹⁶ Z postawy Jehoszafata wiele mogą się nauczyć starsi, rodzice i inne osoby mające jakąś władzę. Jego szczere posłuszeństwo miało na jego poddanych pozytywny wpływ. Przypominał pod tym względem Salomona. Król ten, gdy jeszcze był wierny Jehowie, modlił się o posłuszne serce. Nie chodziło mu o własne korzyści, tylko o korzyści całego ludu. Chciał go sądzić zgodnie z wolą Bożą (odczytaj 1 Królów 3:9). Jehoszafat okazał podobną pokorę. Wysłuchał Bożego proroka, przed podjęciem ważnej decyzji skonsultował się z innymi i zachęcił ich, żeby zastosowali się do wskazówek Jehowy. Mądrzy starsi biorą z niego wzór. Zanim podejmą decyzje, które będą miały wpływ na zbór, pokornie szukają rad w Słowie Bożym, w naszych publikacjach oraz u innych starszych (Prz. 15:22). Swoimi słowami i czynami zachęcają też braci i siostry, żeby okazywali płynące z serca posłuszeństwo. Również rodzice pamiętają o tym, że przykład, jaki dają pod względem posłuszeństwa — pozytywny lub negatywny — ma wpływ na ich dzieci (Prz. 1:8; 14:1).

17. Dlaczego powinniśmy dalej rozwijać posłuszne serce?

¹⁷ Jeśli mamy posłuszne serce, to bez względu na wyzwania, przed jakimi staniemy, możemy liczyć na opiekę i kierownictwo Jehowy. Podobnie jak to było w czasach biblijnych, On poprzez swoich ziemskich przedstawicieli zapewni nam wskazówki. A jeśli wydadzą się nam one nietypowe, nie powinniśmy być zaskoczeni. Wiedza i możliwości Jehowy znacznie przewyższają nasze (Izaj. 55:9). Bądźmy więc zdecydowani dalej rozwijać posłuszne serce!