tym, iż Asyryjczycy posiadali autentyczne dokumenty przedpotopowe. Jedyne teksty dotyczące potopu rzeczywiście znalezione w bibliotece Assurbanipala to doniesienie babilońskie.

Istnieje cały szereg podobieństw między tym babilońskim opisem a relacją zawartą w pierwszej księdze Biblii, to jest w Księdze Rodzaju. Tu i tam występuje na przykład wzmianka o budowie statku dla uratowania życia i o zachowaniu w nim ludzi oraz zwierząt. Jednakże w doniesieniu babilońskim roi się od elementów mitologicznych i politeistycznych. Na przykład odnośnie do skutków, jakie potop wywarł na bogach, można w nim przeczytać: „Potop przestraszył bogów, a ustępując przed nim, wycofali się do nieba Anu. Bogowie kulili się jak psy, które legły pod murem. (...) Wszyscy bogowie spokornieli, siedli i płakali.”

Omawiając podobieństwa zachodzące między opisem babilońskim i biblijnym, profesor Merrill F. Unger zaznacza:

„Najbardziej rozpowszechnione wyjaśnienie zakłada, że Hebrajczycy korzystali z dokumentów babilońskich. Dla ostrożnego badacza jest to nieprawdopodobne. Porównanie wzniosłych wyżyn tego monoteistycznego sprawozdania z oczywistym prymitywem tradycji Babilończyków ujawnia, że pogląd tego rodzaju jest nie tylko mało prawdopodobny, lecz właściwie nie do przyjęcia, zwłaszcza że teorii tej nie ma czym udowodnić. (...) Prawdopodobne wyjaśnienie jest następujące: zarówno wersja hebrajska, jak i babilońska, wywodzi się ze wspólnego źródła — z faktu, jakim było rzeczywiste zdarzenie. (...) Pamięć o tym wielkim wydarzeniu zachowała się w tradycji. Babilończycy przejęli ją w całkowicie sprzecznej i przekręconej formie. Księga Rodzaju przedstawia rzecz w taki sposób, w jaki istotnie miała miejsce.” — „Unger’s Bible Dictionary” (Słownik biblijny Ungera), strona 373.

Nawet wzmianka o zastraszonych bogach może stanowić przekręcenie rzeczywistych faktów. Księga Rodzaju wyjawia, że anielscy synowie Boży wbrew temu, co w stosunku do nich było wolą Boga, zstąpili przed potopem na ziemię i zaczęli współżyć z niewiastami w roli ich mężów. Potomkowie zrodzeni z tych związków znani byli jako „Nefilimi”, czyli „Drwale” (Rodz. 6:1-13). Podczas gdy nieposłusznych aniołów potop zmusił do opuszczenia ziemi, to ich potężni potomkowie, a więc „Nefilimi”, z konieczności pozostali tutaj i zginęli w wodach potopu. Dlatego też babilońskie doniesienie o potopie może nawiązywać do skutków, jakie potop wywarł na nieposłusznych aniołach i na ich potomstwie.

Assurbanipal i inni starożytni zapewne kiedyś zachwycali się zbiorami biblioteki w Niniwie, ale dzisiaj — wyjąwszy naukowców asyriologów — u ogółu ludzi większość zgromadzonego tam materiału nie wzbudza zainteresowania ani nie przedstawia dla nich szczególnej wartości. Natomiast inny bardzo dawny księgozbiór, składający się zaledwie z sześćdziesięciu sześciu ksiąg, potrafi sprawić, że nawet w naszym XX wieku liczne osoby zmieniają swój tryb życia na lepszy. Zbiorem tym jest Biblia. Zasługuje ona na coś więcej niż tylko powierzchowne zainteresowanie. Prawda, że teksty wyryte na kamieniu bądź zapisane na glinianych tabliczkach, pryzmach i walcach mogą być starsze od najstarszych dziś istniejących rękopisów Biblii (sporządzonych na mniej trwałych materiałach), ale tylko Pismo Święte zawiera wiadomości do dziś dnia żywe.

Aktualne wydarzenia w świetle Biblii

TRZĘSIENIA ZIEMI W RÓŻNYCH MIEJSCACH

CO ROKU trzęsienia ziemi sieją niesłychane spustoszenie. Z pewnością świeżo jeszcze mamy w pamięci trzęsienia, jakie w ostatnich czasach nawiedziły Jugosławię, Turcję, Peru, Alaskę, Kalifornię, Nikaraguę i Meksyk.

Na przykład w południowym Iranie dnia 9 kwietnia roku 1972 ponownie nastąpiło trzęsienie ziemi, niewiele słabsze od tego, które się w tym kraju zdarzyło w roku