uzdrowień w sabat. Gorszącym się z tego powodu ludziom powiedział, że jest „Panem sabatu”. Wskazał tym samym na przyszły tysiącletni sabat, podczas którego przywróci ludziom doskonałość ciała i umysłu. Uczyni wtedy dla całej ludzkości to, co kiedyś czynił dla swego ludu, dla Izraela. Będzie to również obejmować wzbudzanie ze śmierci, gdyż „wszyscy, co są w grobowcach pamięci, usłyszą jego głos i wyjdą”. — Mat. 12:8; Jana 5:28, 29, NW.

A zatem zapatrywanie się na dni stwarzania z Bożego punktu widzenia jest nie tylko zgodne z Pismem świętym, rozsądne i możliwe do pogodzenia z takimi faktami, jakich są w stanie dostarczyć ludzie nauki, ale również wzbudza w nas nadzieję, że wkrótce nadejdzie sabat naszego Pana, należący do Bożego dnia odpoczynku — doba, w której ludzkości przywrócone zostaną zdrowie, życie i szczęście. Doprawdy, drogi i myśli Boże są nieskończenie wyższe od dróg i myśli ludzkich! — Apok. 21:3, 4.

Pytania czytelników

● Co znaczą słowa zanotowane w księdze Rodzaju 6:6, iż Jehowa Bóg „żałował, że stworzył ludzi na ziemi”? — D.B.

Przede wszystkim trzeba nadmienić, że polskie słowo „żałować” ma kilka zastosowań. Może ono znaczyć: „smucić się z powodu utraty kogoś, czegoś”; „współczuć komuś z powodu jego kłopotów”; „uczuwać skruchę z powodu jakiegoś swego postępku”, a nawet „skąpić komuś, na coś”. Może też jednak oznaczać doznawanie „przykrości z powodu niepomyślnego układu jakichś warunków”.a A w wersecie, którego dotyczy zapytanie? Jehowa Bóg, doskonały w sprawiedliwości, po prostu nie może popełnić grzechu ani dopuścić się występku, którego by miał żałować. Dlatego też niektóre współczesne przekłady obcojęzyczne mówią o Nim, iż „odczuł przykrość”, (Moffatt, Revised Standard Version), „zasmucił się” (Rotherham), bądź „ubolewał” (An American Translation). W polskim przekładzie ks. J. Wujka czytamy tu: „żal mu było”, a w „Biblii gdańskiej” znowu: „żałował”.

Występujące w księdze Rodzaju 6:6 hebrajskie słowo, przetłumaczone na „żałować”, brzmi nacham i również ma kilka znaczeń. Niektóre jego formy oddano w „Przekładzie Nowego Świata” przez „ubolewać” (Rodz. 6:6), „ulżyć sobie” (Izaj. 1:24) i „pocieszyć się”. — Jer. 31:15.

Na temat tego hebrajskiego słowa znaleźć można w obszernym dziele „The Interpreter’s Bible” [Biblia komentatora], tom 1, strona 225, następujące wyjaśnienie: „Zazwyczaj tłumaczone na ‚żałować’ (w formie biernej), ‚pocieszać’ (w formie wzmocnionej). W gruncie rzeczy znaczy ono ‚odetchnąć’. (...) Słowo to określa więc ‚zmianę nastroju’, ‚zmianę postanowienia’, a każde inne skojarzenie jest przypadkowe. (...) Kiedy ten wyraz jest tłumaczony na ‚żałować’, jak to często ma miejsce w odniesieniu do Boga, oznacza ‚zmianę postanowienia albo zamierzenia’”.

Zatem co Jehowa Bóg miał na myśli, gdy powiedział: „Zgładzę ludzi, których stworzyłem, z powierzchni ziemi (...), bo żal mi, że ich stworzyłem”? (Rodz. 6:7). Czy żałował, iż w ogóle stworzył człowieka, i uznał to wszystko za fatalny błąd? W żadnym wypadku! Gdyby tak rzecz osądził, zgładziłby cały ród ludzki. Jego żal odnosił się jedynie do niegodziwego pokolenia przedpotopowego, bo zaraz potem czytamy, że jednak „Noe znalazł upodobanie w oczach Boga”. — Rodz. 6:8.

Wyraźnie wybija się tu myśl, że Jehowa Bóg zmienił nastawienie: Zamiast postawy Stworzyciela ludzi przybrał teraz z powodu swego ogromnego niezadowolenia postawę ich niszczyciela. Można to unaocznić następującym przykładem: Ojciec daje synowi w prezencie pojazd, ale jeśli syn używa go w niewłaściwy sposób, jeśli popada w kłopoty z racji nadmiernej szybkości i tak dalej, ojciec może mieć do syna żal i odebrać mu ten pojazd. Ojciec zmienił swą postawę, ale niekoniecznie popełnił omyłkę. To syn popełnił błędy i nadużycia. Mógł przecież okazać wdzięczność i tym