nie tylko pomnik czy punkt orientacyjny w terenie; inne podobne budowle odkopane w tamtych rejonach pozwalają wnioskować, że był to najprawdopodobniej zikkurat z kilkoma tarasami i świątynią na szczycie. Wieża ta miała się wznosić bardzo wysoko i górować nad miastem.

Co się stało z tym planem budowy? Biblia donosi: „Dlatego nazwano je [miasto] Babel, ponieważ tam Jehowa pomieszał język całej ziemi; i Jehowa rozproszył ich stamtąd po całej powierzchni ziemi” (Rodz. 11:9).

Nie mogąc się ze sobą porozumieć, budowniczowie zarzucili pierwotny projekt i rozeszli się w różne strony. Wszędzie, gdzie dotarli, zanieśli swoje religijne poglądy, wyobrażenia, legendy i mity. Dalszy rozwój tych wierzeń w poszczególnych rejonach doprowadził w ciągu tysięcy lat do powstania wielkich różnic, które na pierwszy rzut oka dają się zauważyć w dzisiejszych religiach świata. Przy bliższym zbadaniu wychodzą jednak na jaw uderzające podobieństwa świadczące o tym, że te religie pochodzą z tego samego źródła — z Babel, to jest z Babilonu.

Nawiązując do tego wspólnego źródła religii fałszywej, pułkownik J. Garnier pisze w książce The Worship of the Dead (Kult zmarłych): „Nie tylko Egipcjanie, Chaldejczycy, Fenicjanie, Grecy i Rzymianie, lecz także hindusi, buddyści z Chin i Tybetu, Goci, Anglosasi, druidzi, Meksykanie i Peruwianie, tubylcy australijscy, a nawet niecywilizowani wyspiarze Mórz Południowych musieli zaczerpnąć swe poglądy religijne z jakiegoś wspólnego źródła, z jednego centrum. Wszędzie spotykamy zadziwiające podobieństwa między obrzędami, ceremoniami, zwyczajami, tradycjami, imionami bogów i bogiń oraz ich wzajemnymi powiązaniami”.

Powyższe potwierdza jeszcze Joseph Campbell w następującym komentarzu do swej książki The Masks of God: Primitive Mythology (Oblicza Boga: Pierwotna mitologia): „W minionym półwieczu archeologia i etnografia jasno wykazały, że dawne cywilizacje Starego Świata — Egiptu, Mezopotamii, Krety i Grecji, Indii i Chin — wywodzą się ze wspólnego pnia i że ta wspólnota pochodzenia wystarcza do wyjaśnienia form pokrewnych struktur ich mitologii i rytuałów”.

WYNIK

Biblia nie tylko przedstawia przyczynę wielkiego rozproszenia, lecz także przepowiada jego wynik — ustanowienie ogólnoświatowego imperium babilońskiej religii fałszywej. Dosadnym i żywym językiem ukazuje to imperium jako „wielką rozpustnicę, siedzącą nad wieloma wodami, z którą królowie ziemi uprawiali rozpustę (...). A na jej czole było napisane imię, tajemnica: ‛Babilon Wielki, matka rozpustnic i obrzydliwości ziemi’” (Obj. 17:1, 2, 5). Wywiera ono potężny wpływ nie tylko na masy ludzkie, ale też na organizacje polityczne, wojskowe i gospodarcze.

Jakie są rezultaty długotrwałej dominacji Babilonu Wielkiego nad narodami i ludami? Jakie owoce zostały wydane pod działaniem jego licznych form religijnych? Kwestie te rozważymy w następnym artykule.

„Sprzedaż dusz”

Jak podaje szwedzka gazeta Stockholms Tidningen, pewna firma szwedzka w ciągu paru ostatnich dziesięcioleci dokładnie przetrząsała księgi parafialne, archiwa państwowe, akta sądowe itp., poszukując jak najwięcej nazwisk zmarłych ludzi. Zebrano ich około 15 milionów, przy czym niektóre pochodzą nawet z XVI wieku. Akta z takimi nazwiskami mikrofilmowano, a filmy sprzedawano mormonom w Stanach Zjednoczonych. Chcąc pomóc w ratowaniu nieżyjących pokoleń, zwłaszcza swoich przodków, mormoni chrzcili się w imieniu tych zmarłych. Szwedzka firma Recolid zarobiła podobno na tej lukratywnej „sprzedaży dusz” blisko milion dolarów.