robienia postępów”. Przed tymi, którzy w dniach swej sędziwości potrafią w sobie wzbudzić zainteresowanie Bogiem i Jego zamierzeniem oraz którzy pragną się uczyć o Nim, a także robią postępy w wierze, otwiera się doprawdy świetlana przyszłość.

Uprzytamniają sobie oni, że ich dotychczasowe życie — niezależnie od tego, czy trwało lat 70, 80, 90, czy więcej — było darem od Boga. Dochodzą też do wniosku, że chociaż są już starzy i mają spore doświadczenie życiowe, ciągle jeszcze istnieje wiele spraw, o których warto się dowiedzieć. W rzeczy samej według Boskiej rachuby czasu nie są naprawdę aż tak starzy. Biblia powiada: „U Jehowy jeden dzień jest jak tysiąc lat, a tysiąc lat jak jeden dzień” (2 Piotra 3:8). Przy takim przeliczeniu 80-letni człowiek przeżył zaledwie około 2 godzin! Toteż nawet starzec może czerpać wiedzę z mądrości Boga, który trwa „od czasu niezmierzonego aż po czas niezmierzony” (Ps. 90:2).

Ponadto wszystkim, tak młodym, jak i starym, Bóg daje szansę przyszłego życia na wzór Jego długowieczności. Chrystus oświadczył: „To znaczy życie wieczne: ich nabywanie wiedzy o Tobie, jedynym prawdziwym Bogu, i o tym, któregoś posłał, Jezusie Chrystusie” (Jana 17:3). Czy można być za starym na to, aby zareagować na takie zaproszenie od Boga? Liczni starsi wiekiem mężczyźni i kobiety na całym świecie odpowiadają: „Nigdy!”

Praca darem Boga dla Jego sług

„Ukazałem na ziemi blask Twojej chwały, gdyż wykonałem zadanie, które mi zleciłeś” (Jana 17:4, Przekład współczesny).

1. Jak potraktował Jezus swoje zadanie, dla którego został zesłany na ziemię?

JEZUS CHRYSTUS, jednorodzony Syn Boży, jest naczelnym sługą Stworzyciela nieba i ziemi. Kiedy Ten zesłał go na ziemię dla wykazania słuszności Jego zwierzchniej władzy nad całym wszechświatem oraz dla złożenia okupu za ludzkość, Jezus wywoływał wielkie zdumienie, przede wszystkim wśród samych ludzi. Stało się tak, jak przepowiedziano w proroctwie Izajasza 52:13, 14: „Oto triumfy odnosić będzie mój Sługa, wywyższony będzie i wyniesiony, postawiony bardzo wysoko. (...) niegdyś wielu ze zgrozą na niego patrzyło, bo nieludzko zniekształcony był jego wygląd, a postać jego niepodobna do ludzkiej” (Biblia poznańska). Wiernie doprowadził do końca powierzone mu nadzwyczajne dzieło, jak sam wyznał to w modlitwie do Jehowy Boga, gdy rzekł: „Ukazałem na ziemi blask Twojej chwały, gdyż wykonałem zadanie, które mi zleciłeś” (Jana 17:4, Pw). Ustanowił przez to wzór dla wszystkich innych sług Bożych.

2. W jakim sensie jesteśmy stworzeni na obraz Boga?

² Zarówno mężczyźni, jak i niewiasty, odczuwają potrzebę pracy. Dzieje się tak dlatego, że po prostu w ten sposób zostali stworzeni. W czasie stwarzania człowieka jako swojego ziemskiego sługi Jehowa Bóg powiedział: „Uczyńmy człowieka na nasz obraz, według naszego podobieństwa” (Rodz. 1:26). Nie chodziło tu o podobieństwo w