w Jego niezawodne kierownictwo (Prz. 22:19). Kto się odwraca od Jehowy i Jego organizacji, gardzi wskazówkami „niewolnika wiernego i rozumnego”, a polega tylko na samodzielnym czytaniu sobie i wyjaśnianiu Biblii, ten zaczyna przypominać drzewo samotnie sterczące na spieczonej ziemi. Natomiast każdy, kto pokłada ufność w naszym wielkim Wodzu, Jehowie, jest „podobny do drzewa zasadzonego nad wodą, co swe korzenie puszcza ku strumieniowi. Nie obawia się, skoro przyjdzie upał, bo utrzyma zielone liście”. Ponadto „także w roku posuchy nie doznaje niepokoju i nie przestaje wydawać owoców” ku chwale Bożej (Mat. 24:45-47; Jer. 17:8, BT). Możesz dostąpić tego błogosławieństwa, jeśli w dalszym ciągu będziesz zdecydowanie postępować z ufnością za Jehową.

Czy potrafisz na to odpowiedzieć:

▪ W jaki sposób Jehowa dowiódł Izraelitom, że jest niezrównanym Wodzem?

▪ Jakie ostrzegawcze przykłady związane z przewodnictwem Jehowy można znaleźć w dziejach starożytnego Izraela?

▪ Komu dzisiaj Jehowa przewodzi?

▪ Co pomoże nam ustrzec się utraty zaufania do przewodnictwa Jehowy?

▪ Jaki powinien być nasz stosunek do przewodnictwa Jehowy nawet wtedy, gdyby w zborze spotkało nas coś złego?

Pytania czytelników

◼ Czy okoliczność, że Abraham i później Izaak przedstawili swoje żony jako siostry, można traktować jako potwierdzenie faktu, iż miały one status żony-siostry, spotykany kiedyś na Bliskim Wschodzie?

Współcześni bibliści forsują taką teorię, wydaje się jednak, że w postępowaniu Abrahama i Izaaka chodziło o coś innego.

Koncepcję statusu żony-siostry przedłożył profesor E.A. Speiser w książce „The Anchor Bible”. Zwrócił on uwagę na odkrycia dotyczące starożytnych Hurytów, którzy mieli zasiedlić północną Mezopotamię łącznie z Haranem, gdzie przez jakiś czas przebywał Abraham i gdzie również mogła mieszkać Rebeka. Speiser pisze:

„W społeczeństwie huryckim związki małżeńskie były najtrwalsze i cieszyły się największym poważaniem, jeśli żona posiadała równocześnie status prawny siostry, bez względu na rzeczywiste więzy krwi. Dlatego zdarzało się, że mężczyzna brał dziewczynę za żonę i jednocześnie ogłaszał ją za swoją siostrę, przy czym fakty owe rejestrowano w dwóch oddzielnych dokumentach. Naruszenie tego rodzaju powiązań karano surowiej niż zerwanie samej umowy małżeńskiej. (...) Istnienie statusu żony-siostry daje się dowieść głównie wśród wyższych warstw społeczeństwa Hurytów. (...) Rebeka nie tylko urodziła się w Haranie, mieście opanowanym przez tę grupę etniczną, ale również została dana za żonę Izaakowi przez swego brata Labana i przy współudziale pośrednika. (...) Mamy zatem dostateczne podstawy do tego, by małżeństwo Abrahama z Sarą oraz Izaaka z Rebeką zaliczyć do kategorii, w której żona miała zarazem status prawny siostry”.

W sprawozdaniu z Księgi Rodzaju czytamy, że Abraham dwukrotnie przedstawił swoją żonę Sarę jako siostrę (w rzeczywistości też była ona jego przyrodnią siostrą). Raz miało to miejsce podczas ich pobytu w Egipcie, a drugi raz w Filistei (Rodz. 12:10-20; 20:1-7). Izaak postąpił podobnie z Rebeką. Mógł