pytaniem, „dlaczego” od roku 1914 dało się zauważyć tyle zmian (Mat. 24:3, 7, 8, 12).

„CAŁUN TURYŃSKI”

◆ Od czasu do czasu nabiera rozgłosu sprawa „całunu turyńskiego”, płótna, na którym znajduje się naturalnej wielkości odbicie ciała ludzkiego, rzekomo przedstawiające Jezusa. Katolicy uważają, że podobizna ta powstała w wyniku zetknięcia się tkaniny z ciałem Jezusa. Inni mają co do tego wątpliwości.

Czy jednak Jezusa pochowano owiniętego jednym kawałkiem materiału? Nie, gdyż natchnione Słowo Boże, Pismo Święte, donosi w Ewangelii według Jana, w rozdziale 20, a wierszach 6 i 7, że w pustym grobie po zmartwychwstaniu Jezusa apostoł Piotr „ujrzał opaski na ziemi, a chustę, która była na głowie Jezusa, nie leżącą między opaskami, lecz zwiniętą oddzielnie na osobnym miejscu” (przekład ks. Seweryna Kowalskiego).

Było więc kilka kawałków płótna, a prócz tego oddzielny płat materiału otulał głowę Jezusa. „Całun turyński” nie mógł być żadnym z tych płócien, w których Jezusa złożono do grobu, ponieważ stanowi jedną całość, podczas gdy ciało Jezusa ‛obwiązano opaskami’, a głowę owinięto, oddzielną chustą (Jana 19:40, Kowalski).

Pytania czytelników

● W Księdze 2 Samuela 8:13 powiedziano, że Dawid pobił Edomitów w Dolinie Soli; w Księdze 1 Kronik 18:12 przypisano ten czyn Abiszajowi, natomiast z nagłówka Psalmu 60 wynika, iż zwycięstwo to odniósł Joab. Skąd te różnice?

Wspomniane trzy doniesienia najwidoczniej przedstawiają klęskę Edomitów z różnych punktów widzenia. W Księdze 2 Samuela zwycięstwo przypisano Dawidowi z tej racji, że był królem, a tym samym naczelnym wodzem wojsk izraelskich, odpowiedzialnym za wszczęcie tej bitwy. Joab był głównym dowódcą zwycięskiej armii, toteż słusznie Psalm 60 łączy odniesiony triumf z jego osobą. Abiszaj zaś jako dowódca oddziału służył pod rozkazami Joaba i niewątpliwie odegrał niemałą rolę w tej kampanii. Wyjaśniałoby to dostatecznie, dlaczego pisarz Księgi Kronik uważa go za pogromcę Edomitów. Zatem nie ma tu żadnej sprzeczności. Nawet w czasach obecnych zazwyczaj przypisuje się wybitne osiągnięcia temu, z czyjej inicjatywy wynikły, albo temu, kto wydatnie przyczynił się do sukcesu.