24. Jakie przekonanie wyraża Mardocheusz, jeśli chodzi o wyniesienie Estery do godności królowej?

²⁴ Niemniej Mardocheusz odpowiada: „Nie myśl sobie w sercu, że uratujesz się w domu króla, jedyna ze wszystkich Żydów, bo jeśli ty zachowasz milczenie w tym czasie, uwolnienie i ratunek dla Żydów przyjdzie z innego miejsca, a ty i dom ojca twojego zginiecie. A kto wie, czy nie ze względu na tę właśnie chwilę dostąpiłaś godności królowej?” (Est. 4:12-14). Mardocheusz wierzy, że obdarzenie Estery dostojeństwem królewskim akurat w tym okresie ma służyć szczególnemu celowi: ocaleniu ludu Bożego. Ale czy pomyśli nie tylko o sobie, czy okaże dość odwagi i wiary?

25. Z czym łączą post Estera, Mardocheusz i inni Żydzi?

²⁵ W odpowiedzi Estera usilnie prosi Mardocheusza, żeby wszyscy Żydzi z Suzy zebrali się i pościli na jej intencję. Od siebie dodaje: „Również ja i moje służebnice tak będziemy pościć, a potem udam się do króla, choć to jest wbrew prawu. Jeśli mam zginąć, to zginę!” Estera narazi na niebezpieczeństwo własne życie, ale będąc roztropną niewiastą, jest zdecydowana śmiało i ofiarnie wystąpić na rzecz swego ludu. Tak dochodzi do tego, że Estera, Mardocheusz i reszta Żydów w Suzie kojarzą modlitwy z postem w nadziei na ocalenie ręką Jehowy Boga (Est. 4:15-17, NP).

26. Na co być może otrzymują zezwolenie dzisiejsi wrogowie ludu Bożego? Co wobec tego powinni czynić namaszczeni chrześcijanie oraz ich oddani Bogu towarzysze?

²⁶ Podobnie w czasach nowożytnych namaszczeni duchem naśladowcy Jezusa Chrystusa, duchowo pojęci Żydzi, muszą wraz ze swymi towarzyszami dzielnie stawiać czoło próbom, na jakie ich wystawiają wrogowie (Rzym. 2:28, 29). Król Jezus Chrystus, choć sprawuje władzę, może pozwolić nieprzyjaciołom, by posunęli się do ostateczności w usiłowaniu zniszczenia ludu Bożego. Jakże więc ważną jest rzeczą, żeby pomazańcy oraz ich oddani Bogu towarzysze działali odważnie, modląc się o Boską mądrość i okazując zwycięską wiarę! Ale czy Jehowa będzie nadal wspierał swój lud? Osądźmy to sami, obserwując kolejne dramatyczne wydarzenia z czasów Estery.

Jehowa nie porzuca swego ludu

„Nie odrzuci Pan [Jehowa, NW] ludu swego, a dziedzictwa swego nie opuści” (Ps. 94:14, NP).

1, 2. Co prorok Samuel oraz psalmista powiedzieli na temat więzi Jehowy z ludem wybranym?

„JEHOWA (...) nie porzuci swego ludu przez wzgląd na wielkie swoje imię” — oświadczył dawno temu prorok Samuel. Podobne słowa napisał psalmista: „Nie odrzuci Pan ludu swego, a dziedzictwa swego nie opuści” (1 Sam. 12:22, NW; Ps. 94:14, NP).

² Czy ty, drogi czytelniku, gotów byłbyś zaufać prawdziwości takich wypowiedzi? Czy Estera, Mardocheusz i inni Żydzi z tamtych czasów mogli być pewni, że Jehowa nie porzuci swego ludu? Zaraz się o tym przekonamy.

KROKI NACECHOWANE UFNOŚCIĄ DO JEHOWY

3. (a) Do czego dochodzi, gdy Estera bez zaproszenia staje przed Aswerusem? (b) O co prosi króla?

³ Już trzeci dzień przygnębieni Żydzi w imperium perskim poszczą i modlą się do Jehowy. Odważna i myśląca