potopie za dni Noego (Rodz. 8:21). Postąpimy więc mądrze, jeśli zapoznamy się ze skutecznymi, życiodajnymi receptami Słowa Bożego i szczerze będziemy się modlić do Boga na wzór psalmisty: „Nakłoń me serce do Twoich napomnień, a nie do zysku [materialnego]” (Ps. 119:36). „Do Ciebie wołam, Jahwe, prędko mi dopomóż (...). Mojego serca nie skłaniaj do złego słowa, do popełniania czynów niegodziwych; bym nigdy z ludźmi, co czynią nieprawość, nie jadał ich potraw wybornych”. — Ps. 141:1, 4; zobacz też Księgę Daniela 11:27.

24. (a) Jak mamy odpowiedzieć na wezwanie: „Synu, daj mi swe serce”, aby znajdować upodobanie w drogach Bożych? (b) Co chcielibyśmy, aby Bóg stwierdził przy badaniu naszych serc?

²⁴ Miłujący nas Stwórca pragnie, byśmy jako Jego ziemskie stworzenia obrali mądrą drogę. Powiada: „Synu, daj mi swe serce, dróg moich niech strzegą twe oczy” (Prz. 23:26). Chce, żebyśmy okazywali należne Mu docenianie, a jednocześnie mieli upodobanie w Nim oraz w Jego doskonałych zaletach i metodach działania. Pobudzi nas to do wzorowania się na Jego sposobie postępowania i do kroczenia drogami, które wytknięto nam w Jego Słowie. Dzięki temu postąpimy w myśl Księgi Przysłów 2:2: „Ku mądrości nachylisz swe ucho, ku roztropności nakłonisz swe serce”. Warto tak postąpić, gdyż Jehowa jest Bogiem, „który bada nasze serca” (1 Tes. 2:4). Chcielibyśmy, żeby w trakcie tego badania znalazł miłość i przywiązanie nie do fałszywych bogów, ale do Niego jako obiektu naszego szczerego uwielbienia (Joz. 24:23; 1 Król. 8:57, 58; 11:3, 4, 9). Jeżeli ma się to sprawdzić w naszym wypadku, musimy w końcu być w stanie zwrócić się do Jehowy Boga ze słowami psalmisty: „Serce swoje nakłaniam, by wypełniać Twoje ustawy na wieki, na zawsze”. — Ps. 119:112.

25. Dlaczego w chorym świecie należy pragnąć duchowego zdrowia? Do jakiej Boskiej recepty powinniśmy się zastosować?

²⁵ W dobie obecnej, kiedy pomimo postępów wiedzy medycznej i psychoterapii nie brak chorób wśród ludzi, najpoważniejszymi dolegliwościami są schorzenia duchowe. Potrafią one zaciążyć nie tylko na naszym obecnym życiu, ale także na widokach życia wiecznego w warunkach doskonałości i sprawiedliwości. Czy żyjąc pośród obecnego chorego świata pragniemy być zdrowi pod względem duchowym? Tego rodzaju dążenie świadczy o rozsądku, gdyż daje szansę bezkresnego życia w uszczęśliwiającej więzi z Bogiem i Jego wszechświatową organizacją. Jeżeli mamy takie usilne pragnienie, sumiennie dostosujemy się do niezawodnej recepty wystawionej przez najlepszego w naszych czasach specjalistę od serc: „Z całą pilnością strzeż swego serca, bo życie ma tam swoje źródło”. — Prz. 4:23.

Szkoła przysposabiająca do życia

PEWNA nauczycielka pracująca w Ekwadorze zaprowadziła w swojej szkole regularne studium biblijne z przeszło 200 uczniami. Przed rozpoczęciem kolejnego okresu szkolnego wyjaśniła wszystkim rodzicom, jaki ma zamiar, i zapytała, czy są jakieś zastrzeżenia. Nie było żadnych — przeciwnie, niektórzy wypowiadali się, że byliby bardzo zadowoleni, gdyby ich dzieci uczono dobrych zasad i obyczajów. Wspomniana szkoła obejmuje klasy od drugiej do szóstej, więc dzieci w klasach od drugiej do czwartej korzystają z podręcznika: „Przysłuchiwanie się wielkiemu Nauczycielowi”, natomiast klasy piąta i szósta otrzymały bardziej zaawansowany podręcznik: „Twoja młodość — korzystaj z niej jak najlepiej”. Studia odbywają się w grupach, tak jak normalne lekcje szkolne, ale każdą taką „lekcję” rozpoczyna się i kończy modlitwą, jak podczas domowych studiów biblijnych.