BIBLIOTEKA INTERNETOWA Strażnicy
BIBLIOTEKA INTERNETOWA
Strażnicy
polski
  • BIBLIA
  • PUBLIKACJE
  • ZEBRANIA
  • „Bój się prawdziwego Boga i przestrzegaj Jego przykazań”
    Strażnica — 1987 | nr 23
    • trudności i sprzeciwów będziemy otrzymywać niezbędną pomoc i zachęty.

      PRAWDZIWE WIELBIENIE ŹRÓDŁEM SATYSFAKCJI

      Przeczytaj rozdziały 5 i 6. Jehowa jest wszechmocny, toteż musimy swoje stosunki z Nim traktować bardzo poważnie. Nie możemy postępować nierozsądnie, a przy tym oczekiwać, że przyjmie nasze „ofiary” (5:1, 2 [4:17 do 5:1, Bw]). Kto się boi Boga, ten ma zadowolenie w korzystaniu z tego, co posiada, ale kto tylko gromadzi bogactwa materialne, nie zaznaje radości (por. 5:17-19, Bw z 6:2, 3).

      ◼ 5:1 (Bw) — Jakie zastosowanie ma ta rada?

      Powinniśmy otwierać przed Bogiem swoje serce, musimy jednak — zważywszy na Jego wielkość i dostojeństwo — wystrzegać się pośpiesznego wypowiadania nieprzemyślanych słów (Ps. 62:9, Bw). Zamiast mówić dużo i chaotycznie, lepiej używać wyrazów prostych, lecz szczerych (Mat. 6:7). Mojżesz, modląc się za Miriam, wypowiedział zaledwie pięć krótkich słów hebrajskich, a został przychylnie wysłuchany (Liczb 12:13).

      ◼ 6:9 — Jak rozumieć wspomniane tu „przechadzanie się duszy”?

      Słowo „dusza” oznacza w tym wypadku gorące pragnienie odczuwane w głębi duszy (Biblia poznańska podaje: „niezaspokojone pragnienie duszy”). Całe to wyrażenie określa więc nieustanne dążenie do zaspokojenia tęsknot, które nie mogą zostać zrealizowane. Przeciwieństwem tego jest „oglądanie oczyma”, czyli liczenie się z rzeczywistością. Jeżeli wiemy, że tylko Królestwo Boże może wprowadzić istotne zmiany, powinno nas to zadowalać; nie wolno nam dopuścić, aby pęd do jakiś nierealnych i nieosiągalnych celów zburzył nasz spokój.

      Nauka dla nas: W naszych miejscach wielbienia powinniśmy się zachowywać godnie i należycie uważać (4:17, Bw). Musimy też bez ociągania się wykonywać zobowiązania podjęte wobec Jehowy. Jeżeli zawarliśmy związek małżeński, oznacza to także dotrzymywanie tego przyrzeczenia (5:3, 4, Bw).

      SŁOWA MĄDROŚCI

      Przeczytaj rozdziały 7 i 8. Zbierający rozpatruje tu odczucia związane ze śmiercią, zmuszające do trzeźwego myślenia (7:1-4), a także wartość mądrości (7:11, 12, 16-19); ponadto ostrzega przed zepsutą kobietą (7:26), udziela rad w sprawie rozważnego postępowania w kontaktach z władcami (8:3-5, Bw) oraz niepopadania w rozdrażnienie w obliczu niesprawiedliwości (8:12-15, Bw).

      ◼ 7:28 — Czy w myśl tych słów kobiety są mniej warte od mężczyzn?

      Najwidoczniej poziom moralny ogółu ludzi był wtedy bardzo niski. Salomon mówił więc o tym, że zetknięcie się w owych czasach ze sprawiedliwym mężczyzną lub sprawiedliwą kobietą było wyjątkową rzadkością. W gronie tysiąca osób trudno było spotkać prawego mężczyznę, ale jeszcze trudniej — prawą niewiastę. Niemniej Biblia wspomina o „dzielnej kobiecie” oraz o „żonie zaradnej” (Rut. 3:11, Bw; Prz. 31:10). Werset powyższy może też mieć znaczenie prorocze, gdyż dotąd żadna niewiasta nie była posłuszna Jehowie w sposób doskonały, znalazł się natomiast jeden taki mężczyzna — Jezus Chrystus.

      ◼ 8:9 (Bw) — O czym tu mówi zbierający?

      Mowa w tym miejscu o śmierci. Nikt nie potrafi zmusić do pozostania siły życiowej uchodzącej z komórek jego organizmu, aby w ten sposób odwlec dzień śmierci. Walki toczonej z naszym wspólnym wrogiem, śmiercią, nie da się uniknąć, nie można też wysłać do niej zastępcy (Ps. 49:8-10, Bw). Nawet niegodziwcy mimo swych przebiegłych machinacji nie zdołają ujść śmierci.

      Nauka dla nas: Sporo ludzi wprawdzie uczyniło bogactwo materialne celem swoich dążeń w życiu, niemniej jednak tylko mądrość Boża może zapewnić życie wieczne (7:12; Łuk. 12:15). Tęsknota za ‛dawnymi, lepszymi czasami’ w niczym nie poprawi naszej sytuacji (7:10, Bw). Natomiast ‛dobrze się nam będzie powodzić’, jeśli zawsze będziemy przejęci bojaźnią Bożą (8:6, 13, Bw).

      PRZYPADKI ŻYCIOWE

      Przeczytaj rozdziały 9 i 10. Życie jest cenne i Bóg pragnie, żebyśmy się nim rozkoszowali (9:4, 7). Ponieważ nie mamy wpływu na to, co się z nim stanie (9:11, 12), lepiej jest kierować się stale mądrością Bożą, choćby nawet większość ludzi jej nie doceniała (9:17). Z uwagi na niepewność życia powinniśmy strzec swego serca (10:2), wykazywać roztropność w całym swoim postępowaniu oraz przejawiać mądrość życiową (10:8-10).

      ◼ 9:1 (Bw) — Co to znaczy, że dzieła sprawiedliwego są „w ręku Boga”?

      Chociaż mądrych i sprawiedliwych mogą spotkać nieszczęścia, dzieje się tylko to, co Bóg dopuści, a On nigdy takich osób nie porzuca. Jego „ręka”, czyli użyta moc, potrafi uwolnić sprawiedliwych z próby albo dodać im sił, żeby zdołali wyjść z niej zwycięsko (1 Kor. 10:13). Fakt ten jest pociechą dla sług Jehowy, gdy się znajdą w niesprzyjających okolicznościach.

      ◼ 10:2 (Bp) — Jak serce może być po prawej stronie?

      Określenie „prawica” często odnosi się do zaznawania łaski (Mat. 25:33). Dlatego wypowiedź, że serce człowieka mądrego „skłania się ku jego prawicy”, wskazuje na fakt, iż pobudza go ono do dobrego postępowania, zapewniającego łaskę. Tymczasem głupcem nie kierują czyste pobudki, działa więc w sposób pochopny i niestosowny. Ma serce po „lewicy”, toteż jest skłonny kroczyć raczej złą drogą.

      Nauka dla nas: Nagła śmierć może spotkać każdego z nas (9:12), dlatego wypełniajmy swe życie służbą dla Jehowy, bo gdyby nam przyszło umrzeć, nie będziemy już mogli nic więcej zdziałać (9:10). Niezbędne jest też nabranie wprawy w wykonywaniu swoich zadań, gdyż brak umiejętności — nawet w tak prostych czynnościach, jak kopanie dołu lub narąbanie drew — może się fatalnie odbić na nas samych oraz na drugich (10:8, 9).

      MŁODOŚĆ I SENS ŻYCIA

      Przeczytaj rozdziały 11 i 12. Wszyscy powinniśmy być szczodrzy i działać w sposób zdecydowany (11:1-6). Młodzi, którzy dobrze wyzyskują czas i energię w służbie dla Stwórcy, nie będą w późniejszym życiu niczego żałować (11:9, 10). Będą natomiast mieli to zadowolenie, że zyskali uznanie Boże, zanim utracili zdrowie i sprawność fizyczną (12:1-7; zob. też Strażnicę nr 4/C, s. 21-23).

      ◼ 11:1 (Bp) — Na czym polega takie ‛rzucanie chleba’?

      Chleb jest podstawą wyżywienia. Rzucać go na „wody” to dzielić się czymś cennym. Niemniej „znowu go odnajdziesz”, gdyż człowiek hojny w nieoczekiwany sposób otrzymuje odpłatę (Łuk. 6:38).

      ◼ 12:12 — Dlaczego zamieszczono tu taką nieprzychylną opinię o książkach?

      W przeciwieństwie do Słowa Jehowy pojawiające się bez końca dzieła świeckie zawierają wyłącznie myśli ludzkie. Wiele tych poglądów odzwierciedla sposób rozumowania Szatana (2 Kor. 4:4). Dlatego też „ciągłe zajmowanie się” takimi świeckimi publikacjami raczej nie prowadzi do wyników mających trwałą wartość.

      Nauka dla nas: Powinniśmy tak jak Salomon rozmyślać nad tym, co Słowo Boże mówi o życiu. Umocni to naszą bojaźń przed Bogiem oraz pragnienie słuchania Go. Świadomość tego, że Jehowa żywo się nami interesuje (12:13, 14), jeszcze bardziej nas do Niego przybliża.

      A zatem ‛bójmy się prawdziwego Boga i przestrzegajmy Jego przykazań’. Jest to nasza powinność, która zapewni nam trwałe szczęście.

  • Jak miał ułożone nogi?
    Strażnica — 1987 | nr 23
    • Jak miał ułożone nogi?

      „WYKOPALISKA dowodzą, że skazaniec na krzyżu był przekrzywiony”. Czy widziałeś, czytelniku, taki nagłówek w którejś z gazet ze stycznia 1971 roku? Bardzo to prawdopodobne, wtedy bowiem ukazało się sporo artykułów komentujących nowe „dowody” w sprawie śmierci na krzyżu.

      Artykuł pod powyższym tytułem rozpoczynał się słowami: „Jerozolima, 3 stycznia (Reuter). — Archeolodzy izraelscy odkryli pierwszy dowód rzeczowy aktu ukrzyżowania i na jego podstawie oświadczyli dzisiaj, że być może Jezus Chrystus poniósł śmierć w innej pozycji niż to widać na tradycyjnym krzyżu”.

      Czy owo znalezisko rzeczywiście wyjawiło, w jaki sposób Żydom za dni Jezusa zadawano śmierć na krzyżu lub palu? Co archeolodzy ustalili, jeśli chodzi o pozycję ciała ofiary? Czy miało to jakiś związek ze śmiercią Jezusa? Zainteresuje cię też zapewne, czy ten dowód można uznać za przekonujący.

      GWÓŹDŹ W PIĘTACH

      Jeszcze w roku 1968 przypadkowo odkryto w pobliżu Jerozolimy groty, służące niegdyś za grobowce. Wewnątrz nich, pośród odgrzebanych szczątków, znaleziono coś chyba niezwykłego — kości stopy przebite zardzewiałym gwoździem. Poddał je

Publikacje w języku polskim (1960-2027)
Wyloguj
Zaloguj
  • polski
  • Udostępnij
  • Ustawienia
  • Copyright © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania
  • Warunki użytkowania
  • Polityka prywatności
  • Ustawienia prywatności
  • JW.ORG
  • Zaloguj
Udostępnij