pomiędzy wczesnymi wydaniami niekrytycznymi a tekstami opracowanymi na przestrzeni ostatniego półwiecza w oparciu o bezcenne dokumenty, które wydobyto na światło dzienne w ostatnim czasie”.

Następnie dodał:

„Pod względem różnorodności i kompletności dowodów, na których się opiera tekst Nowego Testamentu, absolutnie nie ma sobie równego wśród pism starożytnej prozy”.

Sir Frederic Kenyon zgadza się z tym w pełni, stwierdzając:

„Wątpliwości rozprasza na koniec przekonanie się, iż ogólny rezultat wszystkich tych odkryć i wszelkich badań podbudowuje dowód autentyczności Pisma Świętego oraz nasze przeświadczenie, że trzymamy w ręku faktycznie nieskażone, prawdziwe Słowo Boże”.

Co miały znaczyć słowa mędrca?

Korzystaj ze sposobności

Niekiedy nadarza się świetna okazja do wyświadczenia komuś przysługi lub do zdobycia czegoś pożytecznego. Mimo to z racji niepewnych kolei życia w obecnym systemie potrzeba w pewnej mierze wiary, aby należycie wyzyskać kształtujące się sytuacje. Kto w takim wypadku się waha, może coś zaprzepaścić i potem tego żałować. Łatwo można przepuścić sposobność do pospieszenia komuś z zachętą i pokrzepieniem.

Mądry król Salomon udzielił w tej materii bardzo praktycznej rady, pisząc: „Wyrzuć swój chleb na powierzchnię wód — a przecież po wielu dniach odnaleźć go możesz. Rozdaj część między siedmiu czy nawet ośmiu, bo nie wiesz, co może się złego przydarzyć na ziemi” (Kohel. 11:1, 2). Słowa te są od dawna uważane za wezwanie do szczodrobliwości.

Człowiek nigdy nie wie, jakie będą owoce jego hojności wobec drugich. Może mu się wydawać, że rzucił coś do „wody”, bez widoków na szybki oddźwięk. Niemniej jednak dzięki swej szczodrości najczęściej pozyskuje serca innych, którzy z kolei szczerze mu się odwzajemnią, gdy sam znajdzie się w potrzebie. Nie znaczy to, by człowiek naprawdę szczodrobliwy miał działać z wyrachowaniem, licząc na rewanż. Znajduje po prostu przyjemność w dzieleniu się z drugimi, przy czym żywi ufność, że zawsze będzie miał to, czego potrzebuje. Dlatego w dawaniu nie ogranicza się tylko do kilku wybranych osób, na przykład do dwóch lub trzech, ale jest hojny z całego serca i rozdaje „między siedmiu czy nawet ośmiu”. Niektórzy ostrożni ludzie mogą uważać takie postępowanie za ryzykowne, boją się bowiem, że w razie jakiegoś nieszczęścia zagrozi im nędza. Gdyby jednak zdarzyło się coś złego, najprędzej doczeka się pomocy właśnie szczodry dawca. Podobną myśl wyraził Jezus Chrystus, gdy powiedział: „Dawajcie, a będzie wam dane: miarę dobrą, natłoczoną, utrzęsioną i opływającą wsypią w zanadrze wasze”. — Łuk. 6:38.

Czyjąś szczodrość można równie dobrze zilustrować wysadzaniem ryżu na polu zalanym wodą. Po „wielu dniach” to, co w ten sposób zasadzono, dojrzewa i przynosi obfite plony.

Następnie Salomon powołuje się na pewne niezmienne prawa, aby wykazać, że brak zdecydowania nie jest najlepszym podejściem do życia. Oto jego spostrzeżenia: „Gdy chmury napełnią się deszczem, wylewają go na ziemię. A jeśli drzewo upadnie — na południe czy też