pomazańców, zbliża się ku końcowi, trwa w dalszym ciągu zbieranie „owiec”. W słusznym, przez Boga ustalonym czasie ostatni przedstawiciele „pszenicy” dokonają swego ziemskiego biegu i połączą się z „Synem człowieczym”, aby wejść w skład jego niebiańskiego rządu, to jest Królestwa. „Otrzymają królestwo” wraz z resztą 144 000 ‛świętych’ (Dan. 7:18, 22, 27, NP). Natomiast „wielka rzesza” zgromadzanych teraz „owiec” przeżyje „wielki ucisk” równoznaczny z końcem (telos) obecnego, szatańskiego systemu rzeczy i da początek tym „ludom, narodom i językom”, które będą na ziemi służyć „Synowi człowieczemu” pod władzą jego ‛niezniszczalnego Królestwa niebiańskiego’ (Obj. 7:4, 9, 10, 14; Dan. 7:13, 14, NP).

20. O czym świadczy okoliczność, że „żniwo” posunęło się daleko? Co zatem powinieneś czynić i dlaczego?

²⁰ Jaka jest twoja pozycja, czytelniku, w świetle spełniania się przypowieści o „pszenicy” i „chwastach”? Okoliczność, że „żniwo” tak zwanych „synów królestwa” jest już daleko zaawansowane, dowodzi niezbicie, iż „zakończenie [synteleia] systemu rzeczy” zbliża się do ostatecznego końca (telos). Twoja postawa wobec przyrównanych do „pszenicy”, namaszczonych „braci” Chrystusa, i sposób, w jaki ich traktujesz, zadecydują o tym, czy ‛odejdziesz w wieczne odcięcie’, czy przeciwnie, twoim udziałem stanie się „życie wieczne” (Mat. 25:34-46). Okaż się lojalnym pomocnikiem pomazańców, klasy „pszenicy”, „niewolnika wiernego i rozumnego”, którego Chrystus ustanowił, aby rozdawał duchowy „pokarm na czas słuszny” (Mat. 24:45). Uczestnicz aktywnie w pracy żniwnej i pamiętaj, że „ta dobra nowina o królestwie będzie głoszona po całej zamieszkanej ziemi na świadectwo wszystkim narodom; a wtedy nadejdzie koniec [telos]”, oraz że „kto wytrwa aż do końca [telos], ten zostanie wybawiony” (Mat. 24:13, 14).

Bóg ostrzega i pociesza za pośrednictwem Abdiasza

„WIDZENIE Abdiasza” — tak rozpoczyna się najkrótsza księga wchodząca w skład natchnionych Pism Hebrajskich. Zawiera ona ostrzeżenie przed klęską, jaka miała spaść na mieszkańców Edomu, krainy położonej na południowy wschód od Morza Martwego, ale też pokrzepiające orędzie wystosowane do sług Bożych. Do wstępu należą ponadto następujące słowa:

„Oto, co wszechwładny Pan, Jehowa, rzekł o Edomie: ‛Istnieje wiadomość, którą usłyszeliśmy od Jehowy, i jest poseł, którego wysłano między narody: „Powstańcie, wyruszmy przeciw niemu do bitwy”’” (Abd. 1).

Imię „Abdiasz” — po hebrajsku Obadjah — znaczy „sługa Jah [Jehowy]”; i właściwie nic więcej nie wiemy o człowieku, który zanotował to proroctwo. Ale spisana przez niego księga jest nader pożyteczna dla dzisiejszych sług Bożych. Przedstawiony przez proroka sposób postępowania Jehowy z Edomem jest ostrzegawczym przykładem tego, jak pewnego dnia Stwórca usunie z ziemi wszystkich, którzy znienawidzili Boga i Jego lud. Z drugiej strony Abdiasz dodaje otuchy czcicielom