ofiary, zarówno ze zwierząt, jak i ze swych plonów. Kto obecnie znajduje upodobanie w domu Bożym, ten pragnąc błogosławić Jehowę i wychwalać Jego imię składa przyjemne Bogu ofiary innego rodzaju. Dawno temu do Izraela schodzącego na manowce skierowano następujące dobitne napomnienie: „Nawróć się, Izraelu, do Pana [Jehowy, NW], Boga swego, boś upadł w nieprawości twojej. Weźmijcie z sobą słowa, a nawróćcie się do Pana i mówcie mu: ‚Wszystką nieprawość odejmij, przyjmij dobro, a oddawać będziemy cielce warg naszych’” (Oz. 14:2, 3, Wk). W dobie dzisiejszej słudzy Jehowy właśnie składają w ofierze „cielce warg”, wziąwszy sobie do serca zachętę: „Przez niego [Jezusa Chrystusa] więc nieustannie składajmy Bogu ofiarę pochwalną, to jest owoc warg, które wyznają imię jego” (Hebr. 13:15). Z radością ustami swymi wychwalają Jehowę, na przykład uczestnicząc w dziele ogłaszania Królestwa i nauczania o nim. Daj dowód, że pobyt w domu Bożym sprawia ci rozkosz, i systematycznie składaj Jehowie takie ofiary wychwalania.

21. Czym więc można wykazać, że się ma upodobanie w domu Bożym?

²¹ Chociaż teraz nie ma nigdzie na ziemi przybytku ani wspaniałej, materialnej świątyni Jehowy, to jednak możesz bez trudu wykazać, że masz upodobanie w o wiele chwalebniejszej świątyni duchowej. Współpracuj szczerze z namaszczoną duchem klasą świątynną. Staraj się stale potwierdzać, że przebywanie w domu Bożym sprawia ci przyjemność, oddając cześć Jehowie tym, co masz wartościowego, zachowując czystość duchową, chodząc na zebrania chrześcijańskie i biorąc w nich czynny udział oraz radośnie wychwalając Jehowę przez cały dzień. W całym swoim stosunku do Jehowy, Jego wielbienia oraz domu Bożego bierz wzór z postawy Dawida, który oświadczył: „O jedno proszę Pana [Jehowę, NW], tego pragnę: Abym mógł mieszkać w domu Pana przez wszystkie dni żywota mego, bym widział łaskawość Pana i napawał się urokiem świątyni Jego”. — Ps. 27:4, Sz.

Szczęście wynikiem pełnego korzystania ze swoich talentów

Dzieje życia Antona Koerbera opowiedziane przez jego przyjaciół

BYŁO to pod koniec lata w roku 1967, na kongresie świadków Jehowy, jaki się odbył na terenach wyścigowych w mieście Laurel, w stanie Maryland. Wysoko na trybunie, skąd można było śledzić przebieg programu, siedział w fotelu na kółkach siwy starszy pan, otoczony przez grono przyjaciół. Chociaż okazało się potem, że pozostało mu już niewiele życia — zmarł po czterech miesiącach — to jednak czuł się szczęśliwy wśród przyjaciół oraz uważnie i z zachwytem chłonął budujące myśli, które poszczególni mówcy rozwijali w swych interesujących wywodach.

Widząc go tam w otoczeniu przyjaciół, przypomnieliśmy sobie słowa psalmisty: „Ci, co są wszczepieni w Domu Pańskim [w tekście hebr.: Jehowy], w sieniach Boga naszego zakwitną. Nawet w sędziwości owoc przyniosą — czerstwymi i zielonymi będą, aby opowiadano, że prawym jest Pan; skałą jest moją i nie masz w Nim nieprawości”. — Psalm 92:14-16, Kr.