nadużycia, wobec czego musieli przyznać: „Nie znajdziemy przeciw temu Danielowi żadnej przyczyny [do oskarżenia, BT], chyba żebyśmy co znaleźli przeciw niemu w zakonie Boga jego”. — 1 Tym. 3:7, NW; Dan. 6:4, 5, Gd (5, 6, BT).

Rzecz zrozumiała, że kwalifikujący się do podjęcia odpowiedzialności za zbór sprostają jednym wymaganiom lepiej, innym nieco gorzej. Pomyślmy o różnicach zachodzących wśród apostołów, na przykład między Tomaszem a Piotrem. A przecież to z nich pierwotnie powstało ciało kierownicze! Dani ludzie powinni jednak odpowiadać wszystkim wymaganiom związanym ze swoim mniej lub bardziej odpowiedzialnym stanowiskiem w rozsądnym stopniu i ze stosowną konsekwencją. Jeżeli komuś zdarzy się wydać mylne orzeczenie, nie znaczy to od razu, że nie ma „trzeźwego umysłu”, albo jeśli kiedyś w przystępie gniewu wypowie niepotrzebne słowo, niekoniecznie musi być „napastliwy”.

W gruncie rzeczy spełnienie powyższych warunków leży w granicach możliwości każdego szczerego chrześcijanina. Przy bliższym zbadaniu Pisma świętego stwierdzimy zresztą, że do sprostania znacznej większości tych wymagań powinni dążyć WSZYSCY chrześcijanie, zarówno mężczyźni, jak i niewiasty. Mężczyźni zajmujący odpowiedzialne stanowiska powinni w zasadzie reprezentować to, co ma charakteryzować cały zbór i każdego prawdziwego chrześcijanina. Jak dalece ty osobiście odpowiadasz omówionym miernikom?

Czy potrafisz czekać na Jehowę?

„ALE ja wypatrywać będę Jahwe [Jehowy], wyczekiwać na Boga zbawienia mojego: Bóg mój mnie wysłucha” — oświadczył w swoim czasie prorok Micheasz. — Mich. 7:7.

Czy pokładasz tak silną nadzieję w Bogu, jak ten prorok? Czy potrafisz czekać na Jehowę? Czy niecierpliwisz się jak dziecko, gdy pragniesz czegoś, co nie jest natychmiast osiągalne, czy raczej dajesz spokojnie wyraz zaufaniu do Jehowy? Czy ‚wyczekujesz na Boga zbawienia swego’, gdy spotykają cię niepowodzenia?

Czekanie nie zawsze jest łatwe; szczególnie wtedy, gdy się czeka na coś już od dłuższego czasu. Natchnione przysłowie głosi: „Przewlekłe czekanie jest raną dla duszy” (Prz. 13:12). Niemniej czas płynie naprzód w ustalonym tempie i jeśli uczynimy wszystko, co jest w naszej mocy, żeby sobie zapewnić pomyślny wynik, i jeśli w naszych planach uwzględnimy wolę Jehowy, to z pewnością doznamy wielu błogosławieństw. Niekiedy też możemy doświadczyć nieoczekiwanej pomocy i to ze strony najmniej spodziewanej, za co również jesteśmy wdzięczni Jehowie.

Czasami napotykamy sytuację, której rozwiązanie po prostu przekracza nasze ludzkie możliwości. Co wtedy? Najlepiej czekać na Jehowę, tak, „pokładaj nadzieję w Jehowie”! Nie siedź jednak z założonymi rękoma, ale szczerze się pomódl do Jehowy o pokierowanie twymi sprawami, a potem ich wynik powierz ufnie w Jego ręce. — Ps. 27:14, NW; Prz. 20:22.