52. (a) Jakie głębokie i świadczące o miłości pytanie wysuwa się teraz na czoło? (b) Jak kapłani chrześcijaństwa wykazali, że nie mogą nic pomóc ludowi?

⁵² Ale czy czegoś tu jeszcze nie brakuje? — możesz zapytać, a nawet dodać: Wszystko to jest naprawdę piękne, wręcz wspaniałe dla tych wszystkich ludzi dobrej woli, którzy przeżyją walkę wielkiego dnia Boga Wszechmocnego, Armagedon, ale ... ale co będzie z niezliczonymi milionami, ba, miliardami ludzi, którzy zmarli i powrócili do prochu ziemi, jak to się dzieje od czasu, gdy przed sześciu tysiącami lat pojawił się na ziemi grzech i kara za niego, czyli śmierć? — Pytanie rzeczywiście bardzo głębokie i świadczące o uczuciu miłości! Jakże bezradni byliby księża i inni duchowni chrześcijaństwa oraz kapłani tak zwanego świata pogańskiego, gdyby mieli rozwiązać taki problem tu na ziemi! Głosząc wiarę w nieśmiertelność duszy ludzkiej, nauczają, że zmarli natychmiast przechodzą do świata duchowego, gdzie są aniołowie lub demony. Odprawiają też na ich intencję ceremonie religijne czy nawet składają pewnego rodzaju „ofiarę” za zmarłego, jak na przykład „ofiarę mszalną”, co zresztą nie odbywa się bez narażenia na wydatki krewnych pozostałych przy życiu. Co oni tym sposobem właściwie uczynili dla dobra ludzi? A co można powiedzieć o Arcykapłanie Bożym?

53, 54. Co wielki Arcykapłan Jehowy uczyni dla zmarłych, którzy poszli do grobu?

⁵³ Jezus Chrystus, Większy Melchizedek, złożył swoje doskonałe życie ludzkie w ofierze nie tylko w celu odkupienia tych, którzy przeżyją bitwę Armagedonu oraz związanie Szatana i jego demonów, ale również za wszystkich, co dawniej zmarli lub do tego czasu jeszcze umrą z powodu niedoskonałości i grzechu odziedziczonego po pierwszych ziemskich rodzicach, którzy zgrzeszyli w ogrodzie Eden. (Rzym. 5:12-18) Podczas swojej działalności na stanowisku Króla i arcykapłana przez okres przepowiedzianego tysiąca lat Chrystus dopilnuje, żeby wszyscy zasługujący na skorzystanie z jego ofiary okupu odnieśli pełny pożytek z dobrodziejstw tej ofiary. A jak się do tego zabierze? Otóż wzbudzi ich ze śmierci do życia na ziemi pod panowaniem niebiańskiego królestwa. Będąc na ziemi, sam to zapowiedział, a dla unaocznienia, że potrafi tego dokonać, wskrzesił wtedy pewną liczbę osób; uczynili to również jego wierni apostołowie. (Jana 5:28, 29; Dzieje 24:15) Przed tymi, którzy zmartwychwstaną, otworzy się sposobność dostąpienia wiecznotrwałego i doskonałego życia na oczyszczonej, rajskiej ziemi. W końcu zostanie w całej pełni urzeczywistniona obietnica Boża z księgi Objawienia 21:4:

⁵⁴ „I otrze wszelką łzę z oczu ich, i śmierci już nie będzie, ani smutku, ani krzyku, ani mozołu już nie będzie; albowiem pierwsze rzeczy przeminęły.” — Porównaj z proroctwem Izajasza 25:7-9.

55. Jakiemu miernikowi wyłuszczonemu w księdze Malachiasza 2:7 sprostał Jezus, i jakie wobec tego są widoki na przyszłość pod władzą Jezusa Chrystusa, Arcykapłana Bożego?

⁵⁵ Czy dzisiaj kapłani rzekomego chrześcijaństwa i spoza chrześcijaństwa nauczają lud o tych pocieszających prawdach? Odpowiedz sobie na to sam. Wiesz przecież, czy ci kapłani odpowiadają miernikowi Bożemu, któremu musi sprostać kapłan, a który wyłuszczono w ostatniej proroczej księdze hebrajskiej spisanej przed pierwszym przyjściem Chrystusa, w księdze Malachiasza 2:7, gdzie czytamy: „Wargi kapłana bowiem powinny strzec wiedzy, a wtedy pouczenia będą szukali u niego, bo jest on wysłannikiem Jahwe Zastępów.” (BT) Jezus Chrystus, będąc na ziemi jako człowiek, dorównał temu miernikowi. Urzędując teraz w niebie jako Arcykapłan Boży, nie zawiedzie ludzi pod tym względem. Wszyscy będą pouczeni o jedynym żywym i prawdziwym Bogu, a także o zgotowanym przez Niego wybawieniu od grzechu i śmierci. Przybieranie tej wiedzy i tryb życia posłusznie dostosowany do owej wiedzy będzie dla ludzi oznaczać życie wieczne w ziemskim raju, charakteryzującym się pokojem i szczęściem, a podporządkowanym władzy niebiańskiego Królestwa Jehowy Boga i Jego Arcykapłana. — Jana 17:3; Izaj. 11:9.

Co tobie przyniesie przyszłość

Ludzkość stanęła przed groźbą unicestwienia. Jakiej przyszłości możesz mimo to oczekiwać?

„NA ARENIE międzynarodowej pojawiło się wiele znaków, które przypominają wydarzenia sprzed wybuchu drugiej wojny światowej.” Takie stwierdzenie znalazło się parę miesięcy temu w artykule wstępnym czasopisma U.S. News and World Report. Jeszcze kilka miesięcy wcześniej sekretarz generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych, U Thant, oświadczył: „Obawiam się, że wkraczamy teraz w pierwszą fazę trzeciej wojny światowej.”

Sytuacja na świecie jest bezsprzecznie niebezpieczna i szybko pogarsza się coraz bardziej. Przygotowania do wojny odbywają się we wzmożonym tempie, a im więcej narodów zdobywa broń atomową, tym większa staje się groźba jej wybuchu. Poza wojną niebezpieczeństwo stanowi również obserwowany obecnie gwałtowny przyrost ludności, zwany niekiedy eksplozją demograficzną, gdyż może on pociągnąć za sobą jeszcze większy niedostatek żywności i powszechne przymieranie głodem. Dwaj znani na Zachodzie eksperci od spraw wyżywienia, Wiliam i Paul Paddock, wydali ostatnio nową książkę: Famine — 1975! (Klęska głodu — rok 1975!), w której na stronie 61 zapowiadają taką przyszłość:

„Około roku 1975 w wielu głodujących krajach na porządku dziennym będzie nieład, anarchia, dyktatura wojskowa, niekontrolowana inflacja, załamanie się transportu i chaotyczne zamieszki; powodem tego stanu rzeczy będzie nieubłagany fakt, że niedostatek żywności doprowadzi do niedożywienia, a ten stan, pogłębiając się, przejdzie w daleko rozpowszechnioną klęskę głodu.”

Nic więc dziwnego, że ludzi ogarnia niepokój, wręcz trwoga, gdy się zastanawiają nad przyszłością. Ale czy sytuacja rzeczywiście jest tak krytyczna? Czy światu naprawdę grozi katastrofa? Co tobie przyniesie przyszłość?

UCISK DOTĄD NIE SPOTYKANY — BLISKI

Jezus Chrystus, największy prorok Boży, wskazał z góry na nadejście okresu niezwykle krytycznego, a opis przez niego podany odpowiada całkowicie warunkom panującym na ziemi od pierwszej wojny światowej, która wybuchła w roku 1914. Między innymi przepowiedział on na przykład: „Naród bowiem powstanie przeciw narodowi i królestwo przeciw królestwu, i będą braki żywności (...) w jednym miejscu po drugim.” Wojny o nieznanym dotychczas zasięgu i wielkie klęski głodu! A czego oznaką są takie warunki? Jezus wyjaśnił, że miały one być znakiem jego niewidzialnej obecności w potędze Królestwa i „zakończenia systemu rzeczy”. — Mat. 24:3-14, NW; Łuk. 21:7-33.

Tak więc spełnianie się proroctwa Jezusa, co akurat przeżywamy, wskazuje, że bliski jest zupełny koniec teraźniejszego systemu rzeczy! Zagładę,