Białych jak wśród równych sobie i najwidoczniej tak samo się dobrze czuli, to dalsze nadzwyczajne i rzeczywiście godne uwagi cechy charakterystyczne.” Kongresy świadków Jehowy okazują wyraźnie, że chrześcijanie mogą żyć razem, że siebie ustawicznie badają i dowodzą, kim są.

DOKŁADNIEJSZE ROZPATRZENIE 2 KORYNTIAN 13:5

25. (a) Dlaczego Paweł wezwał Koryntian do badania samych siebie i jaką naukę możemy z tego wyciągnąć? (b) Jakie niebezpieczeństwo grozi nam nieustannie i jak możemy mu przeciwdziałać?

²⁵ Powróćmy jeszcze raz do słów Pawła, które znajdujemy w 2 Koryntian 13:5 (NW): „Ciągle sprawdzajcie czy jesteście w wierze, ciągle badajcie, kim wy jesteście.” Koryntianie doszukiwali się błędów u Pawła, nie dowierzali jego pobudkom i nie doceniali jego pracy. Paweł powiedział im, że zrobiliby lepiej, gdyby zbadali samych siebie, aby stwierdzić, czy ich stanowisko u Boga nie jest zagrożone. Być może potrafimy wyciągnąć z tego naukę. Nie powinniśmy usiłować doszukiwać się błędów u innych i podejrzewać ich o jakąś nieprawość. „Wyrzuć wpierw belkę ze swego oka”, powiedział Jezus, „a wtedy przejrzysz, aby usunąć źdźbło z oka brata twego.” (Mat. 7:3-5, NDą) Nie ma sensu obstawać przy jakichś miernikach, nie stosując ich. Powinniśmy najpierw sami zastosować zasady chrześcijańskie zanim popatrzymy gdzie indziej. Chrześcijanie muszą sobie zawsze zdawać sprawę z tego, że dla nich miarodajny jest wyrok Chrystusa. Może się łatwo zdarzyć, że samo przyznawanie się do chrystianizmu stanie się dla nas namiastką postępowania chrześcijańskiego. Jezus rzekł ostrzegawczo: „Czemuż mię zowiecie: Panie, Panie! i nie czynicie tego, co mówię?” (Łuk. 6:46, NT) Chrześcijanin powinien siebie badać, aby samemu sobie dowieść, iż jest naśladowcą Chrystusa. Inni mogą mówić, że nim jest lub nie jest; jeśli więc sam nie wie, czy nim jest, jeżeli sam nie dostrzega swoich błędów, nie podejmuje żadnych kroków aby to naprawić, to nic nie pomoże. Jedynie wtedy, gdy jesteśmy gotowi badać nasze najskrytsze myśli i uczucia jak również nasze codzienne postępowanie na podstawie zasad, które Jehowa ustanowił dla życia, możemy sami siebie poznać i ustalić, kim jesteśmy. Jeżeli natomiast wmawiamy sobie, że jesteśmy dobrzy, albo się zasłaniamy naszymi cnotami, aby uniknąć uczciwej i szczerej samokrytyki, jeżeli stronimy od mocy prawdy, a nawet nie chcemy zadać sobie pytania, w co wierzymy i jakimi jesteśmy ludźmi, to możemy łatwo zbłądzić i popaść w świat złudzeń. Jedynie oświetlanie światłem prawdy uwolni nas od wszelkiego zwodzenia samych siebie i otwiera nam drogę do ozdrowienia i życia. — 1 Jana 1:5-7; 2:9-11.

26. Jakie stanowisko powinniśmy zajmować wobec badania siebie i jak możemy przeprowadzić takie badanie?

²⁶ A zatem nasze badanie siebie Jako jednostek i jako ogółu jest rzeczą bardzo ważną. Nie potrzebujemy rozmyślać nad naszymi błędami. Musimy raczej przedsięwziąć, aby zerwać ze wszystkim co niewłaściwe, czyli musimy uporządkować nasze życie. Możemy to uczynić zadając sobie na przykład pytanie: Czy wierzę w Boga? Czy ufam Jego Słowu? Czy nasuwają mi się Jego myśli, gdy trzeba rozwiązać jakieś problemy? Czy osądzam zawsze tylko innych a nigdy samego siebie? Czy jestem rzeczywiście pokorny? uległy? skory do przebaczania? pełen miłości? Czy pojmuję, że modlitwa jest czymś niezbędnym? Czy chętnie się modlę? Czy chciałbym chwalić Boga i spełniać Jego wolę? Siła, z jaką odczuwamy te potrzeby, jest probierzem naszych postępów. Im bardziej miłujemy Boga, tym bardziej On nas pociąga ku sobie i tym bardziej pragniemy się przed Nim wypowiedzieć. Badaj swą służbę Bożą zarówno pod względem ilości, jak i jakości. Zapytaj siebie: Czy wydaję owoce ducha? Czy przygotowuję się dobrze do swych kazań? Czy odwiedzam ponownie ludzi okazujących zainteresowanie, aby przeprowadzać z nimi domowe studia biblijne? Czy mówię innym, aby czytali Biblię, a sam jej nie czytam? Czy pouczam innych, ale sam się nie uczę? Badaj siebie, bo zbiera się to, co się sieje. Przez nasze myśli, nasze postępowanie, nasz sposób mówienia i nasze modlitwy wykazujemy, kim jesteśmy. — 1 Piotra 3:1-4; Jana 15:8-10; Gal. 5:22-25; 6:7; Rzym. rozdz. 2.

27. (a) Czego się dowiadujemy przez zbadanie siebie i co powinniśmy zrobić, gdy zrozumiemy, że powinniśmy się zmienić? (b) Jaki skutek ma dla nas ciągłe szczere badanie siebie oraz usiłowanie dostosowania się do wytycznych Jehowy?

²⁷ Gdy następnym razem spojrzysz w lustro, zadaj sobie pytanie: Jak ja wyglądam w oczach Bożych? Potem spojrzyj w jego zwierciadło: Jego Słowo (Biblię), środki pomocnicze do studium Biblii, które docierają do nas przez Jego Organizację, miejscowe zebrania i większe zgromadzenia. Badaj siebie z ich pomocą i niech one udzielą ci odpowiedzi. Dowiesz się, że to, co jest w tobie dobrego, należy przypisać niezasłużonej dobroci Bożej i że to nie twoja własna zasługa; dowiesz się, że sam potrzebujesz wiele miłosierdzia i że musisz być miłosierny wobec innych. Badając samego siebie dowiesz się, w co rzeczywiście wierzysz i czy przez swoją postawę w życiu dajesz tej wiary dowody. Przekonasz się także, że masz pewne wady, które musisz usunąć. Po stwierdzeniu tego od razu przystąp do czynu i to z pomocą Słowa Bożego, Jego ducha i Jego organizacji. Jeżeli poddasz się temu badaniu zdecydowanie, z radością i potem odpowiednio się poprawisz, to ukształtujesz w sobie stopniowo przyjemną osobowość, która będzie bardzo podobna osobowości Chrystusa. To uczyni ciebie już działaj szczęśliwym i zapewni ci uzyskanie wiecznego życia w Bożym Nowym Świecie. Dlatego: „Ciągle badajcie kim wy jesteście.” — 2 Kor. 13:5; Gal. 6:3-5, NW.

„Stolica wszystkich tych królestw”

CHANANEJSKIE miasto Hazor za dni Jozuego nie było małym lub mało znaczącym miastem. Biblia opisuje to miasto następującymi słowami: „Potem wróciwszy Jozue tegoż czasu wziął Hazor, a króla jego zabił mieczem; a Hazor było przedtem głową wszystkich tych królestw.” (Joz. 11:10) Zdaniem pewnego archeologa opis biblijny tego miasta jest bardzo trafny. Gazeta „New York Times” z 12 maja przed trzema laty doniosła: „Izraelski archeolog podał wczoraj do wiadomości, że wykopaliska biblijne miasta Hazor w Galilei w Izraelu są do tej pory najlepszym obrazem sztuki budowania u starych Chananejczyków oraz Izraelitów. Także Dr Yigael Yadin, znawca manuskryptów pochodzących znad Morza Martwego, powiedział: w listopadzie ubiegłego roku podczas wykopalisk w Hazor znaleziono ówczesne wyroby gliniane, co potwierdziło, że wspomniany w Biblii Jozue w trzynastym wieku przed Chr. zdobył miasto Hazor i Jerycho po przekroczeniu pracz Izraelitów rzeki Jordanu i wkroczeniu do Ziemi Świętej. Znalezione wyroby gliniane udowodniły, że marsz Jozuego przed 3300 laty miał rzeczywiście miejsce, co też zgadza się z zapiskiem Biblii (...)

Przed czterema laty Dr Yadin został kierownikiem ekspedycji archeologicznej, która na polecenie James A. de Rothschild — Hebrew University przeprowadziła badania na północ od Galilei. Wykopała ona szczątki 21 miast (...) Te wykopaliska — powiedział Dr Ydain — udowodniły, że miasto Hazor, które zdobył i spalił Jozue było największym z owych 21 miast i prawdopodobnie też największym miastem w Chanaanie (...) Wykopane szczątki miasta Hazor — powiedział Dr Yadin — stanowią dowód, iż opis biblijny określający miasto Hazor „stolicą wszystkich tych królestw” jest bardzo trafny. Miasto Hazor zajmowało za czasów Jozuego obszar mniej więcej 60 ha posiadało około 25 000 do 30 000 mieszkańców. ‛O imponującej wielkości danego miasta możemy zdobyć wyobrażenie, jeśli się weźmie pod uwagę, że Megiddo, słynny garnizon stróżujący nad doliną Jezrael — Armagedon — zajmował obszar o powierzchni 6 ha, oraz że Jeruzalem za czasów króla Dawida setki lat później zajmowało obszar o powierzchni około 4 ha.’”