ŻYCIE WIECZNE ZAPEWNIONE

¹⁹ Nikt spośród tych, którzy w czasie ostatecznej próby pozostaną wierni, nie będzie się musiał obawiać, że prędzej czy później stanie się takim niegodziwcem podważającym suwerenne zwierzchnictwo Boga. Próba przeprowadzona przez samego Jehowę będzie dogłębna i całkowita; dla tych, którzy z niej wyjdą zwycięsko, będzie stanowiła gwarancję wiecznego posłuszeństwa. Osądzeni będą przez Boga, który też orzeknie, że są uznani i usprawiedliwieni, a ściślej mówiąc, ogłoszeni za sprawiedliwych; to on nada im prawo do trwałego miejsca na ziemi. Podporządkowani Jego wiecznotrwałej suwerenności mogą być pewni, że według Jego oceny ich wierność i niezłomność nigdy nie pozwoli im odwrócić się od Niego. Rozpostrze się przed nimi perspektywa życia trwającego milion czy choćby miliard lat, przy czym mieć będą głębokie przeświadczenie, że miłościwy Bóg Jehowa będzie strzegł ich życia i ochraniał je przez całą wieczność. Będzie ich stopniowo wprowadzał w coraz bardziej cudowne rzeczy ze swego niewyczerpanego skarbca, a to pod nieprzemijającym zarządem Jego umiłowanego Syna i Głównego Pośrednika, Jezusa Chrystusa. — Rzym. 11:33-36; Filip. 4:19; 2:9-11. (B-76)

Pogląd chrześcijanina na samoobronę

W ŚWIECIE do tego stopnia szerzy się obecnie przemoc i zbrodnia, że w coraz większej mierze przykuwa uwagę sprawa ochrony własnego życia i mienia.

Przed problemem tym staje każdy, również ty sam, drogi czytelniku. Jeżeli jesteś świadkiem Jehowy, to dla ciebie wiąże się z nim jeszcze dodatkowe zagadnienie, mianowicie stanowisko wobec przeciwności będących wynikiem twej wiernej służby dla Jehowy Boga.

Chrześcijanin oddany Jehowie na spełnianie Jego woli, chcąc zadecydować, jak postąpić w kwestiach związanych z samoobroną, zwraca się do źródła najwyższej mądrości, do Słowa Bożego. Studiowanie Biblii pomoże mu należycie ocenić prawa i zasady, którymi się powinien kierować. — 2 Tym. 3:16, 17.

Czy oznacza to, że chrześcijanin ma odpłacać raną za ranę, sińcem za siniec, jak przewidywało Prawo dane przez Boga starożytnemu Izraelowi? Czy tu wystarczy argument, iż Prawo to jest zawarte w Biblii? (2 Mojż. 21:24, 25) Otóż nie, ponieważ chrześcijanie nie podlegają temu Prawu. Po śmierci Jezusa Chrystusa cały tamten ustrój prawny wygasł. Został zastąpiony czymś lepszym: chrześcijańskim systemem rzeczy. Apostoł Paweł wykazał, że Jezus „lepszego przymierza jest pośrednikiem”, natomiast ‚pierwsze uznane jest za przedawnione’. (Hebr. 8:6, 13) Paweł oświadczył również: „Nie jesteście pod prawem, ale pod życzliwością niezasłużoną.” (Rzym. 6:14, NW) Oczywiście tam, gdzie wymagania chrześcijańskie opierają się na tych samych zasadach co wymagania Prawa, pożyteczne może się okazać także zwrócenie uwagi na to, jak wówczas traktowano taki czy inny wypadek.

„MIŁUJ SWEGO BLIŹNIEGO JAK SIEBIE SAMEGO”

Jezus powiedział kiedyś: „Miłuj swego bliźniego jak siebie samego.” (Mat. 22:39, NW) A skoro należy miłować bliźniego, trzeba też miłować samego siebie. Znaczy to, że trzeba się troszczyć o swój umysł i ciało. Chrześcijanin nie powinien więc narażać niepotrzebnie swego życia, ponieważ tym nie przysporzyłby chwały Jehowie. Oddał swoje życie na pełnienie woli Bożej i wobec tego musi je ochraniać, by móc służyć Stwórcy. — Rzym. 12:1.

Jezus nie narażał życia bez potrzeby. Przy pewnej okazji jego słuchacze „zawrzeli gniewem i powstawszy wypchnęli go z miasta, i wywiedli go aż na szczyt góry, (...) aby go w dół strącić”. Czy Jezus próbował się wymknąć? Tak, oczywiście! Sprawozdanie podaje dalej: „Lecz On przeszedł przez środek ich i oddalił się.” W powstałym zamieszaniu Jezus zdołał ujść stamtąd w bezpieczne miejsce. — Łuk. 4:28-30.

Apostoł Paweł podobnie miłował swe życie i ochraniał je. Niejednokrotnie uchodził z niebezpiecznych sytuacji. (Dzieje 9:23-25; 14:5, 6) Nawet wówczas, gdy został uwięziony przez władze, czynił starania o odzyskanie wolności, odwołując się do cesarza. — Dzieje 25:11.

W wypadkach takich znajduje zastosowanie zasada, którą Jezus wyraził następującymi słowami: „A gdy was prześladować będą w jednym mieście, uciekajcie do drugiego.” (Mat. 10:23) Zatem chrześcijanin postępuje słusznie, gdy stara się uniknąć kłopotów, skoro istnieje taka możliwość. Wcale się wtedy nie wyłoni problem, jak obronić własną osobę.

UNIKANIE TRUDNOŚCI

Ta sama ogólna zasada znajduje zastosowanie również wtenczas, gdy nie wchodzi w grę prześladowanie za wiarę. Mieszkasz na przykład w mieście, w którym dochodzi do rozruchów lub jakichkolwiek zakłóceń porządku publicznego. Jak powinieneś się zachować? Możesz dążyć do uniknięcia niebezpieczeństwa. W jaki sposób? Nie zawsze jest możliwe opuszczenie danego terenu, możesz jednak usunąć się w bezpieczne miejsce, wejść gdzieś do budynku, i pozostać tam, aż niebezpieczeństwo minie. Księga Przypowieści 26:17 podaje: „Jakby (...) psa za uszy łapał, kto się mimo idąc w cudzą zwadę wdaje.” Dobrze jest zważać na tę radę i nie mieszać się w awantury niegodziwego systemu rzeczy. Nie trzeba zbliżać się do nich nawet z samej ciekawości, lecz unikać ich, gdzie tylko możliwe. Stanowi to niewątpliwą ochronę.

Podobnie też mądrze będzie starać się o unikanie wciągnięcia w taką sytuację, w której musiałbyś bronić swej osoby. Możesz na przykład spotkać człowieka o wojowniczym usposobieniu, czy to na ulicy, podczas korzystania z komunikacji publicznej, czy też w miejscu pracy. W razie napotkania takiego wrogo usposobionego osobnika obowiązuje zasada: nie dolewaj oliwy do ognia. „Gdy nie staje drew, gaśnie ogień.” (Prz. 26:20) Z drugiej strony „odpowiedź łagodna uśmierza gniew”. (Prz. 15:1) Przemawiając uprzejmym, łagodnym tonem, zdołasz zapewne pohamować wzburzenie danego człowieka i uniknąć trudności.

Jeżeli jednak łagodna odpowiedź nie wpłynie na zmianę jego wrogiej postawy, to co wówczas? Księga Przypowieści (Przysłów) 17:14 znowu odpowiada: „Nim kłótnia wybuchnie — uciekaj.” (BT) A zatem jak chrześcijanin w miarę możności unika prześladowań, tak i tutaj woli oddalić się od nierozsądnych ludzi, starając się zejść z drogi trudnościom, gdziekolwiek jest to możliwe.

Unikanie kłopotów oznacza również wystrzeganie się niepotrzebnego ryzyka w podróży. W niebezpiecznych okolicach, szczególnie nocą, zachowaj wszelkie środki ostrożności. Mógłbyś nawet zmienić miejsce pracy zarobkowej, gdyby wracanie do domu o późnej porze niebezpieczną drogą zagrażało twemu