możliwości rozprzestrzeniania dobrej nowiny w celu pozyskania ludzi na uczniów, łącznie z takimi nowoczesnymi udogodnieniami, jak drukowana literatura, elektryczna aparatura wzmacniająca głos na większych zgromadzeniach, audycje radiowe, telefon, fotografia, płyty gramofonowe, taśmy magnetofonowe i tak dalej. Mimo wszystko jedną z najskuteczniejszych ze stosowanych przez nas metod czynienia uczniów pozostaje chodzenie od domu do domu, odszukiwanie ludzi zainteresowanych prawdą i studiowanie z nimi Biblii w ich własnych domach. Ponadto rozmawia się z ludźmi w podróży, w sklepach, podczas przerwy w pracy, w parkach, na ulicach, w szkołach, słowem wszędzie, gdziekolwiek nadarza się okazja. Mając do dyspozycji tyle różnych możliwości brania udziału w dawaniu świadectwa, wszyscy chrześcijanie mogą znaleźć sposobność do uczestniczenia w tym dziele. W niektórych wypadkach na pozyskanie ucznia składa się wspólny wysiłek większej liczby osób, podobnie jak to bywało w I wieku, kiedy Paweł wyjaśnił, że sam ‚zasiał, Apollos podlewał, lecz Bóg dał wzrost’. — 1 Kor. 3:6.

19. Co dowodzi, że Jehowa Bóg błogosławi te rozliczne sposoby czynienia ludzi uczniami?

¹⁹ Dzięki błogosławieństwu Jehowy Boga, zlewanemu na dzieło czynienia uczniów, zostało ono do chwili obecnej rozciągnięte na 208 krajów po całym świecie i dotarło do ludzi ze wszystkich narodów, a liczba uczestniczących w tej pracy wzrosła do ponad 1 750 000 chrześcijańskich świadków Jehowy. — Mat. 24:14.

Chrzest po zostaniu uczniem

1. Na czym polega chrzest? Jak został ochrzczony Jezus?

NIE BYŁO żadnej wątpliwości co do tego, co Jezus miał na myśli, gdy swoim naśladowcom kazał „chrzcić” uczniów. Pierwszym człowiekiem upoważnionym do chrzczenia wodą był Jan Chrzciciel. Niektórzy apostołowie byli poprzednio uczniami tegoż Jana i dlatego przeszli u niego chrzest. Jan również ochrzcił Jezusa. Czy dokonywał chrztu przez pokropienie wodą? Sprawozdanie biblijne ukazuje, że Jezus poddał się ochrzczeniu w rzece Jordan „a gdy (...) został ochrzczony, natychmiast wyszedł z wody”. W Piśmie świętym chrzest jest równoznaczny z zanurzeniem, gdyż greckie słowo baptisma, tłumaczone na polskie „chrzest”, oznacza po prostu zalanie, zamoczenie, to jest pogrążenie w wodzie i wydobycie z niej. Podczas chrztu dana osoba zostaje chwilowo jakby pochowana w wodzie, znika z powierzchni, a następnie podnosi się ją z wody. — Mat. 3:13-16; Jana 1:33; zobacz także List do Rzymian 6:3, 4.

2. Po co Jan Chrzciciel zanurzał ludzi?

² Jan Chrzciciel miał za zadanie chrzcić członków narodu izraelskiego, którzy już z racji pochodzenia byli oddani Jehowie Bogu i zobowiązani do przestrzegania Przymierza Prawa, ale którzy byli winni grzechów przeciwko postanowieniom Jehowy i potrzebowali okazać skruchę. Skłaniając Izraelitów do skruchy i oczyszczenia się z grzechów oraz chrzcząc ich publicznie na dowód tej skruchy,