rady, zanotowanej w doniesieniu ewangelicznym Mateusza 18:15: „Jeśliby zgrzeszył brat twój, idź, upomnij go sam na sam; jeśliby cię usłuchał, pozyskałeś brata swego.”

25. (a) Czego nigdy nie powinien czynić ktoś, kto ma poważny zarzut przeciw swemu bratu, i dlaczego? (b) Wskaż, dlaczego bardzo słuszne jest pójście za radą podaną w Mateusza 18:15.

²⁵ Nawet jeśli masz powody do żalu, nie powinieneś rozgłaszać tego w zborze przez narzekanie wobec innych na postępek danego brata. Nie przyczyniłbyś się tym do pokoju, lecz zakłóciłbyś jedność zboru, a może aż wywołał podziały wśród braci. Z całą pewnością nie pomoże to nic stronie winnej, która niewątpliwie usłyszy twą skargę drogą okrężną z ust innych. Narzekaniem zamiast zażegnać sprawę, tylko ją pogorszysz, jak to wykazuje przypowieść: „Kto sprawę rozgłasza, poróżnia przyjaciół.” (Prz. 17:9, BT) Tak więc uciekanie się do narzekania nie pomoże nikomu. Właściwe podejście polega na prywatnym zwróceniu się do danego brata i przedyskutowaniu z nim sprawy w sposób spokojny i pojednawczy. Może stwierdzisz, że on nawet nie zdawał sobie sprawy z tego, iż czymś cię dotknął, a jeśli rzecz ma się tak naprawdę, wyobraź sobie, jaki szczęśliwy będzie, że przyszedłeś bezpośrednio do niego i nie rozgłaszałeś pretensji po całym zborze!

26, 27. (a) Jaki obowiązek spoczywa na obrażonym, jeśli jego brat prosi go o przebaczenie, i jak dalece musi się w tym posunąć? (b) Wykaż, jak rada Pawła z listu do Kolosan 3:12-14 może być pomocna we wszystkich wypadkach narzekania na poszczególne osoby.

²⁶ Skoro brat pokornie cię prosi o przebaczenie, to obowiązkiem twoim jest przyjąć do wiadomości jego usprawiedliwienie i zapomnieć mu, tak jak względem ciebie postępuje twój Ojciec niebiański. Miłość jest długiem, którego nigdy nie da się całkowicie spłacić. (Rzym. 13:8) Dlatego też gdy apostoł Piotr spytał Jezusa: „Panie, ile razy mam odpuścić bratu memu, jeżeli przeciwko mnie zgrzeszy? Czy aż do siedmiu razy?” — Jezus mu odpowiedział: „Nie powiadam ci: Do siedmiu razy, lecz do siedemdziesięciu siedmiu razy.” (Mat. 18:21, 22) Jeżeli w stosunkach z naszymi braćmi będziemy hojnie rozsiewać miłość, miłosierdzie i gotowość przebaczenia, to z kolei zbierzemy obfite plony radości i szczęścia; uda nam się wtedy utrzymać w stanie wolnym od szkodliwego, szerzącego niepokój ducha narzekania. Żywiąc głęboką wdzięczność wobec Jehowy oraz miłość do Niego i do naszych braci, zdołamy skupić swój umysł na „rzeczach, ważniejszych”, od których zależy nasze przyszłe życie, i nie będziemy rozpraszać się w drobnostkach charakterystycznych dla obecnego niedoskonałego systemu rzeczy. — Filip. 1:10, NW.

²⁷ Na zakończenie tego omówienia posłuchajmy uważnie i pilnie zastosujmy się do słów, jakie apostoł Paweł wiele lat temu skierował do Kolosan; będzie nam to bardzo pomocne w trzymaniu się z dala od wszelkiego rodzaju osobistych żalów. Paweł nalegał: „Wobec tego jako wybrani Boży, święci i umiłowani, przyodziejcie się subtelnymi uczuciami: zmiłowaniem, życzliwością, uniżeniem umysłu, łagodnością i wielkodusznością. Nadal znoście jeden drugiego i ochoczo przebaczajcie sobie wzajemnie, jeśli ktoś ma przyczynę do uskarżania się na innego. Jak Jehowa ochoczo wam przebaczył, tak czyńcie i wy. Ale prócz tego wszystkiego przyodziejcie się miłością, bo to jest doskonała więź jedności.” — Kol. 3:12-14, NW.

Znajdywanie zadowolenia pośród ludu Jehowy

„Panie! Do kogo pójdziemy? Ty masz Słowa żywota wiecznego.” — Jana 6:68.

1. Dlaczego stworzenia Jehowy mogą mieć do Niego pełne zaufanie?

JEHOWA sprawuje i zawsze sprawował pełną władzę nad wszystkim, co jest i co się dzieje we wszechświecie. To właśnie Jego wszechpotężna moc utrzymuje gwiazdy, słońce, księżyc oraz planety na odpowiednich orbitach, to On miłościwie strzeże i ochrania ziemię, aby nadal się nadawała na miejsce zamieszkania dla człowieka. Wszystko, co czyni, jest absolutnie doskonałe i z tego względu stworzenia mogą mieć pełne zaufanie do Jego zwierzchniej władzy i miłosiernego nadzoru.

2. (a) Jak Jehowa przejawia swoje właściwości? (b) Dlaczego więc niektórzy narzekają, i przeciw komu skierowane jest w zasadzie ich narzekanie?

² Będąc wszechmocnym i dostrzegając wszystko, Jehowa w stosunkach ze stworzeniami w sposób doskonale zrównoważony przejawia nieograniczoną miłość, mądrość, sprawiedliwość i potęgę. Nigdy nie czyni zadość sprawiedliwości w sensie krańcowym, bez złagodzenia jej miłością i miłosierdziem. Nigdy nie nadużywa swej bezgranicznej mocy, lecz zawsze przejawia ją w połączeniu z miłością i z mądrością. Nigdy nie zaprzecza sam sobie, ale jest konsekwentny w stosowaniu swych przymiotów. A skoro tak jest, to dlaczego niektóre z Jego stworzeń narzekają niekiedy na Jego postanowienia i metody działania? Często dzieje się to z powodu niezrozumienia sposobu, w jaki Jehowa przeprowadza swe zamierzenia lub ze względu na krótkowzroczność w pojmowaniu postępowania Jehowy ze stworzeniami. Chociaż może się zdarzyć, że nie potrafimy sobie w pełni uświadomić przyczyn, dla których Jehowa coś podejmuje, to jednak narzekanie z tej racji wskazywałoby na brak wiary i ufności w Jehowę Boga oraz w Jego zdolność skutecznego przeprowadzania zamierzeń na swój sposób i w ustalonym przez siebie czasie. Jest to bardzo poważny błąd. Jakieś 3500 lat temu, kiedy ówczesny lud Boży wędrował po pustyni na południe od Palestyny, zaczęło się wśród niego narzekanie. Niektórzy Izraelici uskarżali się na swych nadzorców, Mojżesza i Aarona, biadając nad brakiem żywności. Mojżesz wskazał im wtedy, jak poważną sprawą jest takie gderliwe usposobienie, mówiąc: „Nie przeciwko nam są szemrania wasze, ale przeciwko Panu [w tekście orygin.: Jehowie].” — 2 Mojż. 16:8.

RADOWANIE SIĘ ZE SPEŁNIANIA WYZNACZONYCH ZADAŃ

3. Co skłania niektórych do narzekania w związku ze służbą kaznodziejską?

³ Niekiedy ktoś z braci, będący teraz w prawdzie już od szeregu lat, zaczyna wykazywać niezadowolenie podobne do tego, jakie przejawiali Izraelici za czasów Mojżesza. Od wielu lat opowiadał swym przyjaciołom i sąsiadom, że bitwa Armagedonu jest bardzo bliska. Niewątpliwie zachodził raz po raz do tych samych domów z poselstwem Królestwa Bożego. Obecnie jednak uważa, że Armagedon nareszcie